707

ตอนที่ 707 แสดงละคร

กลุ่มของเซียนนักปรุงยาล้วนแต่คิดว่าหลี่ฉีเย่จะต้องปฏิเสธข้ออ้างและหาข้อแก้ตัวเพื่อผลักโทษทั้งหมดไปลงกับนายหญิงฉีเยียน  พวกเขาไม่คาดว่าหลี่ฉีเย่จะยอมรับมันอย่างง่ายดาย ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมวิธีการต่างๆมาบังคับให้เขายอมรับ

ทว่าหลี่ฉีเย่เย่กับเห้นด้วยและกระโดดลงไปในกับดักที่พวกเขาวาง ทำให้พวกเขาไม่สามารถใช้แผนการอื่นได้

ฝูงชนเองก็ประหลาดใจเช่นกันการยอมรับว่าสังหารศิษย์ของหุบเขากลืนสวรรค์ เป็นการกระทำที่ชั่วร้ายมาก โทษของเขาคือความตายและนิกายของเขาอาจจะถูกทำลาย

ทุกคนเห็นได้ชัดว่าหลี่ฉีเย่มีโอกาสที่จะลบล้างความผิด แต่เขากลับเลือกที่จะไม่ทำและยอมรับข้อกล่าวหาโดยตรง การแสดงนี้ของหลี่ฉีเย่จะไม่ทำให้คนสับสนได้อย่างไร ?

แม้แต่นายหญิงก็ยังไม่คิดถึงเรื่องนี้ นางไม่รู้ว่านายท่านของนางมีแผนอะไร หรือเขาจะมีแผนการที่ดีพอที่จะตอบโต้ศัตรูหรือไม่ ?

การที่เขาเลือกที่จะยอมรับมันตรงๆเช่นนี้ก็ทำให้กลุ่มของเซียนนักปรุงยาไร้คำพูด พวกเขาไม่รู้จะทำอย่างไรดี จากมุมมองของพวกเขาเรื่องนี้มันไร้เหตุผลเกินไป !

เซียนนักปรุงยาพยามดึงสติตัวเองกลับมาและเอ่ย " ทั้งนิกายทะเลของพวกเราและหุบเขากลืนสวรรค์ล้วนแต่มีเหตุผล พวกเราจะไม่รีบตัดสินคนอื่น แม้ว่าโทษของฆาตกรคือความตาย พวกเราก็จะให้โอกาสเจ้าก่อนจะเริ่มพิจารณาคดี พวกเราทั้งสามตระกูลจะพาเจ้าไปยังห้องขัง หลังจากสิ้นสุดการฉลองแล้วพวกเราจะพิจารณามันอย่างเป็นธรรม "

หลี่ฉีเย่หัวเราะเบาๆหลังจากที่ได้ยินเซียนนักปรุงยาเอ่ย สำหรับเชื้อสายเหล่านี้การแก้แค้นเป็นเพียงอุบาย เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ต้องการสมบัติของเขา

หลี่ฉีเย่ได้แสดงอำนาจของเขาตอนที่อยู่ที่เกาะแห่งเต๋าและหลายคนตระหนักได้ว่าหลี่ฉีเย่นั้นเต็มไปด้วยสมบัติมากมาย ทั้งราชันสมุนไพรและจักรพรรดิสมุนไพร อีกทั้งสมบัติทั้งหมดของเขาล้วนทำให้ผู้คนน้ำลายไหล

ทว่าฝ่ายตรงข้ามของเขาดูเหมือนว่าจะปรารถนาในความสามารถของทักษะแห่งการปรุงยาของหลี่ฉีเย่มากกว่า

นิกายผลึกมณีทะเลและหุบเขามีทักษะการกลั่นยาจากจักรพรรดิอมตะ ทว่าเต๋าแห่งการปรุงยาของพวกเขานั้นไม่สมบูรณ์เพราะไม่ได้รับการถ่ายทอดจากนักปรุงยาจักรพรรดิ

นี้เป็นเรื่องจริงอย่างมากสำหรับหุบเขา หากพวกเขาสามารถขโมยเต๋าแห่งการปรุงยามาจากหลี่ฉีเย่ได้ พวกเขาจะสามารถสร้างนักปรุงยาจักรพรรดิได้ในอนาคต นี้ทำให้พวกเขามีความสามารถเทียบเคียงกับอาณาจักรนักปรุงยา

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงไม่ต้องการอะไรมากนอกจากยึดวิธีการของหลี่ฉีเย่ นี้เป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการมากที่สุด ความจริงนี้ก็เป็นเหตุผลที่พวกเขาสามารถสละศิษย์อย่างราชันเพลิงสมุนไพรได้ ตราบใดที่พวกเขาได้รับสุดยอดเต๋าแห่งการปรุงยามาพวกเขายังกลัวว่าจะขาดศิษย์อีกรึ ?

ทั้งกลุ่มไม่ต้องการจะฆ่าหลี่ฉีเย่ทันทีที่เขาตกลงสู่กับดัก พวกเขาต้องการเพียงจับเจ้าสารเลวนี้อย่างมีชีวิตและบังคับให้บอกเต๋าแห่งการปรุงยามาทั้งหมด !

ข้อเสนอของเซียนนักปรุงยาดูเหมือนจะเป็นธรรมและเป็นกลางสำหรับหุบเขาและหลี่ฉีเย่ ทว่าเจตนาที่แท้จริงของเขานั้นชั่วร้ายอย่างมาก !

หลายคนมองไปยังหลี่ฉีเย่ในเวลานี้ โดยเฉพาะขุมอำนาจขนาดใหญ่พวกเขามองอย่างไม่กระพริบ

สถานที่แห่งนี้ไม่มีคนโง่ โดยเฉพาะเหล่าผู้ปกครองของประเทศและเชื้อสาย ใครบางไม่เป็นจิ้งจอกเฒ่า ? ช่วงเวลาที่พวกเขาเห็นหลี่ฉีเย่ พวกเขาบางคนก็คาดเดาเรื่องราวทั้งหมดได้

แต่ไม่มีใครกล้าที่จะเผยแผนการนี้ เพราะว่าการทำเช่นนั้นหมายถึงการเป็นศัตรูของหุบเขากลืนสวรรค์และนิกายผลึกมณีทะเล

หลายคนมีความคิดเดียวกัน สมบัติและสุดยอดสมุนไพรรวมถึงทักษะเต๋าแห่งการปรุงยา ทุกอย่างล้วนเพียงพอที่จะกระตุ้นคนอื่น หากพวกเขาสามารถจับหลี่ฉีเย่ได้ พวกเขาก็จะได้ทุกอย่างมาครอบครอง

หลี่ฉีเย่ยิ้มอย่างสบายๆและเอ่ย " งั้นข้าควรจะขอบคุณในความมีน้ำใจของพวกเจ้ายังไงดี ? "

เซียนนักปรุงยากระแอมและเอ่ย " ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น ผู้เยาว์สามารถทำผิดพลาดได้ ดังนั้นพวกเราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้อะไรได้ หากเจ้ายอมเชื่อฟังพวกเรา เช่นนั้นพวกเราก็พิจารณาทุกอย่างอย่างเป็นธรรม พวกเรานิกายผลึกมณีทะเลจะขอทำให้หุบเขาในการให้โอกาสเจ้าในการเริ่มต้นใหม่ ศิษย์พี่ฟู่ท่านคิดอย่างไร ? "

" ฮึ่มม ! " ผู้อาวุโสหุบเขากลืนสวรรค์ทำราวกับว่าไม่มีอะไรมาสยบความโกรธของเขาลงได้และเอ่ย " นี้เป็นเซียนนักปรุงยาเอ่ยถาม เช่นนั้นหากเจ้าสารเลวนี้ยอมรับความผิด ข้าก็จะให้โอกาสเขาไม่เช่นนั้นเลือดก็ต้องล้างด้วยเลือด ! "

" ข้านั้นถูกสั่นคลอนโดยคำพูดของเจ้า ในเวลานี้ข้าเกือบจะเป็นคนบาป แม้ว่าจะฆ่าเจ้าสารเลวนี้อีกเป็นพันรอบมันก็ยังไม่อาจชดเชยได้ ! "

ผู้อาวุโสตระกูลหวังฟู่แค่นเสียงเอ่ย " ฮึ่ม การที่ตระหนักและยอมรับความผิดได้แสดงว่าเจ้ายังไม่เลวร้ายเกินไป ถ้าเจ้าเลือกที่จะยอมรับผิดและกลับใจ เช่นนั้นความจริงที่ว่าเจ้าฆ่าลูกหลานของพวกเรา พวกเราก็จะให้โอกาสที่สองกับเจ้า - นี้เป้นทางเดียว ! "

ในเวลานี้เซียนนักปรุงยาและผุ้อาวุโสของหุบเขามองหลี่ฉีเย่ ในสายตาของพวกเขาหลี่ฉีเย่ราวกับเนื้อแกะอ้วนที่ล่ำค่าและไม่สามารถปล่อยไปได้ พวกเขาต้องการที่จะจับเจ้าสารเลวนี้แบบมีชีวิตแทนการฆ่า หากหลี่ฉีเย่ตายไปทุกอย่างจะไร้ความหมาย !

" นี้มัน..." หลี่ฉีเย่แสดงออกราวกับว่าเขากำลังลังเลใจบางอย่าง

ในขณะเดียวกันศัตรูของเขากำลังจับตามองอย่างใกล้ชิด ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการที่หลี่ฉีเย่ยอมรับการจับกุม ถึงตอนนั้นพวกเขาก็ไม่ต้องให้ภูเขาแอลป์ยื่นมือเข้ามาและสามารถจับเจ้าสารเลวนี้กลับไปได้ !

ฝูงชมจำนวนมากเต็มไปด้วยความคิด ทว่าความคิดของพวกเขานั้นแตกต่างกันออกไป มีน้อยคนที่ที่ไม่ต้องการให้หลี่ฉีเย่ถูกจับโดยไม่ต่อสู้ เพราะว่าการทำเช่นนี้จะทำให้เขาตกอยู่ในมือของศัตรู และหมายความว่าคนอื่นๆจะไม่สามารถแย้งเขามาได้

นอกจากนี้ยังมีฝูงชนบางคนที่มองแผนการนี้ออกและต้องการเตือนหลี่ฉีเย่ไม่ให้เขาตกเป็นเหยื่อ ทว่าคนเหล่านี้ไม่กล้าที่จะเปิดปากของเขา มันมีคำกล่าวว่าการหยุดบางคนเพื่อไม่ให้เขาขโมยสมบัติแต่กลับมาฆ่าครอบครัวของพวกเขาแทน มันเป็นเรื่องที่ไม่มีทางยอมรับได้ !

การเปิดเผยแผนการของหุบเขา จะทำให้พวกเขาล้วนบังเกิดหายนะอย่างรวดเร็วดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าเปิดปาก

นายหญิงนั้นตรงกันข้าม นางไม่เชื่อนายท่านของนางจะฟังคำกล่าวที่ศัตรูพูดมาไม่กี่คำและทำตาย นางจึงยืนรออย่างเงียบๆ นายท่านของนางต้องมีแผนการของตัวเองและนางไม่ต้องการทำลายมัน

" ข้าคิดว่าข้าคิดออกแล้ว  " หลี่ฉีเย่กล่าวด้วยรอยยิ้มขณะปรบมือ

คำกล่าวเหล่านี้ทำให้กลุ่มของเซียนนักปรุงยาถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกเขาไม่ต้องอะไรสักอย่างหลี่ฉีเย่ก็ยอมแพ้ ไม่มีอะไรจะดีกว่านี้อีกแล้ว

" การรับรู้ความผิดพลาดและกลับใจล้วนเป็นเรื่องที่ดี " เซียนนักปรุงยากล่าวด้วยรอยยิ้ม " อย่าได้กังวลนิกายผลึกมณีทะเลและหุบเขานั้นเป็นเชื้อสายที่มีชื่อเสียง พวกเราจะมอบความเป็นธรรมให้กับเจ้าแน่นอน "

" ไม่ ข้าคิดว่าพวกเจ้ากำลังเข้าใจอะไรผิด " หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " ข้ากำลังจะบอกว่าหากข้านั้นเป็นคนเลวร้าย ที่ไม่สามารถชดใช้ความผิดนอกจากตายได้ เช่นนั้นข้าจะเปลี่ยนเส้นทางของข้าทำไม ? มีอะไรมีดีหากจะเป็นคนเลว ? การฆ่าใครก็ตามที่ข้าต้องการ ทำลายพวกเจ้าทั้งหมดได้ตามที่ข้าปรารถนา - ยังจะมีอะไรดีกว่านี้อีก ? "

การตอบสนองของหลี่ฉีเย่ทำให้ทั้งกลุ่มตกตะลึง พวกเขากลายเป็นโกรธเกรี้ยวและอยากจะสับหลี่ฉีเย่ออกเป็นล้านชิ้น !

สุดท้ายพวกเขาก็ตระหนักได้ว่าหลี่ฉีเย่เพียงแค่เล่นไปตามน้ำกับพวกเขา !

ฝูงชนทั้งหมดต้องการจะหัวเราะหลังจากได้เห็นการแสดงของหลี่ฉีเย่ ทว่าพวกเขาก้พยามจะกลั่นเสียงหัวเราะของตัวเองและไม่ต้องการได้รับหายนะ

หลี่ฉีเย่ยิ้มอย่างสบายใจก่อนจะจ้องไปยังทั้งกลุ่มและเอ่ย " สำหรับข้า พวกเจ้าทุกตัวล้วนไม่มีอะไรดี ในสายตาข้าการตายของราชันเพลิงสมุนไพรล้วนไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นเพราะพวกเจ้าสมรู้ร่วมคิดกันหรือว่าข้าฆ่าเขาเองล้วนไม่สำคัญ ไม่ว่าเขาจะนอนตายใต้ฝ่าเท้าข้าหรือกลายซากบนที่ของข้าล้วนไม่ใช่ปัญหาด้วยซ้ำ ในเมื่อพวกเจ้าต้องการล่อข้าเข้าไปในหลุมเข้าก็เล่นกับพวกเจ้าแล้วนี้ไง เจ้าจะกล่าวอะไรก็ได้ตามต้องการ ไม่ต้องกล่าวถึงการฆ่าราชันเพลิงสมุนไพร แม้ว่าพวกเจ้าจะกล่าวหาว่าฆ่าสังหารหมู่ , ขโมยหรือแย่งชิงสิ่งใด...ข้าก็ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว "

ในเวลานี้หลี่ฉีเย่ระเบิดเสียงหัวเราะและเอ่ย " มันดูเหมือนว่าพวกเจ้าทุกตัวจะประเมินตัวเองสูงเกินไปและคิดว่าข้านั้นยอมแพ้จริงๆ ในสายตาข้าพวกเจ้าทุกคนก็ไม่ต่างจากคนตาย ข้าเพียงต้องการจะบอกว่าอย่าได้มาแตะต้องผู้หญิงของข้า ใครก็ตามที่กล้าทำเช่นนี้นพวกมันจะตายโดยไร้หลุมฝังศพ ! "

หลังจากสิ้นประกาศของเขาแล้ว หลี่ฉีเย่ก็หันมาถามนายหญิง " ฉีเยียน เจ้าคิดว่าจะให้พวกมันตายอย่างไรดี ? ฉีกพวกมันเป็นชิ้นๆหรือเผาพวกมันทิ้งดี ? หรือข้าควรจะบดขยี้พวกมันก่อน ? "

ฝูงชนทั้งหมดกลายเป็นโง่งมหลังจากได้ยินเรื่องนี้ นี้เป็นเหมือนกับการประกาศสงครามกับหุบเขา - เป็นความหยิ่งยโสที่สูงจริงๆ !

กลุ่มของเซียนนักปรุงยานั้นสั่นด้วยความโกรธ หากไม่มีคนนอกอยู่ พวกเขาต้องการจะฉีกเจ้าสารเลวนี้ให้เป็นหมื่นชิ้น !