706

ตอนที่ 706 วิธีการล้อมกรอบบางคน

ทว่าไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใครก็ตาม ไม่มีใครกล้าที่จะเอ่ยคำ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับขุมอำนาจอย่าง ตระกูลหวังฟู่ , นิกายผลึกมณีทะเล , และหุบเขากลืนสวรรค์ ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าเอ่ยสิ่งใด

นิกายผลึกมณีทะเลนั้นเป็นเชื้อสายทรงอำนาจในเขตนักปรุงยา ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึงหุบเขากลืนสวรรค์ที่หนึ่งนิกายสองจักรพรรดิอมตะ นอกจากอาณาจักรนักปรุงยา , ตระกูลเจี้ยนหลง , ปราการป้อมอสูรกลายเป็นเงียบสงบ หุบเขากลืนสวรรค์ก็มีชื่อเสียงอย่างมาก ในเวลานี้พวกเขาเป็นเชื้อสายที่เผด็จการที่สุด บรรดาผู้ที่กล้าขัดขว้างพวกเขาจะพบจุดจบที่เลวร้าย

นายหญิงที่ตกอยู่ในหลุมพรางทันใดนั้นก็ตระหนักได้ถึงบางสิ่ง นางเข้าใจได้ว่ากับดักนี้ไม่ได้เพื่อล่อนางออกมา แต่เพื่อล่อนายท่านของนาง ทว่านางไม่มีทางยอมให้แผนนี้สำเร็จและกระโดดลงสู่กับดักนี้แทน

ถึงอย่างไรนางก็ยังเป็นราชันปีศาจ ผู้ปกครองประเทศ ดังนางจึงสามารถสงบสติอารมณ์ลงได้ นางมองไปยังกลุ่มของผู้เชียวชาญที่ล้อมรอบ นางรู้ว่าวันนี้จะไม่จบลงอย่างสงบเพราะศัตรูที่มาได้มีเพียงหนึ่งหรือสองคน แต่มีหลายขุมอำนาจที่รวมตัวกันรวมถึงเชื้อสายจักรพรรดิ ! ไม่ต้องสงสัยนี้เป็นแผนการที่วางมาได้สักพักหนึ่งแล้ว

" นายหญิงฉีเยียน เจ้านี้มันโหดเหี้ยมจริงๆ ! " ผู้อาวุโสหุบเขากลืนสวรรค์คนที่เป็นอาจารย์ของราชันเพลิงสมุนไพรเอ่ย " ศิษย์ของข้านั้นเพียงแค่เดิมพันกับพวกเจ้า แต่เจาก็ยังข่มขู่เขาอย่างโหดเหี้ยมและได้สังหารเขาลงในวันนี้ นี้ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือไม่ ? "

ผู้อาวุโสของหุบเขานั้นเต็มไปด้วยความเศร้าพร้อมว่าเขาได้สูญเสียศิษย์รักไป

ผู้ชมโดยรอบรู้สึกตกตะลึงหลังจากได้ยินเรื่องนี้ การฆ่าศิษย์จากหุบเขากลืนสวรรค์นั้นเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อมาก นอกจากนี้ราชันเพลงสมุนไพรยังเป็นหนึ่งในศิษย์ที่หุบเขาให้ค่ามากที่สุด !

" ผู้อาวุโสฟู่ ข้าไม่ได้ฆ่าศิษย์ของท่าน ยุติข้อกล่าวหาของท่านด้วย " นายหญิงกล่าวด้วยเสียงที่สงบ แม้ว่าจะถูกซุ่มโจมตี แต่นางก็ยังอยู่ในอาการสงบได้เพราะประสบการณ์ที่ผ่านมา

" นายหญิงหลักฐานก็ชัดเจนอยู่แล้ว ศพของศิษย์ข้าและผู้ช่วยของเขาก็อยู่ใต้ฝ่าเท้าเจ้า เจ้ายังมาโต้เถียงอีกรึ ? " ผู้อาวุโสฟู่เอ่ยอย่างจริงจัง

" เห็นได้ชัดงั้นรึ ? " นายหญิงแค่นเสียง " พวกเขานั้นตายอยู่ก่อนแล้วยามข้ามาถึง ความจริงกลุ่มของพวกท่านมี่มาปรากฏตอนข้าเจอศพพอดีนี้ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ เรื่องที่บังเอิญมากเกินไป "

" เจ้าหมายความว่าอย่างไร นายหญิงฉีเยียน ? " ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหวังฟู่เอ่ย " ข้ารวมถึงศิษย์พี่หวังฟู่และเซียนนักปรุงยากำลังวางแผนที่จะนั่งดูพระจันทร์กันคืนนี้ พวกเรานำศิษย์ของพวกเรามาเพื่อที่จะให้พวกเขารู้จักกัน ใครจะคาดว่าช่วงเวลาที่พวกเรามาถึง พวกเราจะเห็นเจ้าฆ่าพวกเขา ! "

" นายหญิงฉีเยียน มันยังไม่พออีกรึที่เจ้าและเจ้าสารเลวหลี่ฉีเย่ที่วางแผนต่อต้านตระกูลหวังฟู่ ? " ผู้อาวุโสสูงสุดเอ่ยเพิ่ม " พวกเจ้ายังโหดร้ายไม่พอใช่หรือไม่ ? สำหรับคนที่ต่อต้านพวกเจ้าทั้งสองพวกเขาจะต้องมีจุดจบถึงตายเลย ? พวกเจ้าไม่คิดจะปฏิบัติตามกฏของโลกหรืออย่างไร ? "

" ในเมื่อพวกท่านต่างกล่าวกันว่าข้าเป็นคนฆ่าพวกทั้งสอง ไหนละหลักฐาน ? " นายหญิงฉีเยียนกล่าวอย่างสงบต่อหน้าศัตรูของนาง

" หลักฐานก็อยู่ที่เท้าของเจ้าไง ! ยังจะมีหลักฐานใดที่เห็นได้ชัดว่าศพที่เจ้าเหยียบอยู่อีกรึ ?  " ผู้อาวุโสของหุบเขากลืนสวรรค์เอ่ย " นายหญิงฉีเยียนแม้ว่าเจ้าจะเป็นราชันปีศาจ เจ้าก็ควรจะรู้ว่าโทษของการฆ่าคนคือความตาย ! "

" ศิษย์พี่ฟู่ มีบางอย่างไม่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ บางสิ่งอาจจะไม่ใช่อย่างที่พวกเราเห็น " เซียนนักปรุยงาเอ่ย " ทุกคนรู้ว่านายหญิงนั้นฟังหลี่ฉีเย่ ข้าเกรงว่านางอาจจะไม่กล้าทำเช่นนี้เพียงลำพัง บางทีมันอาจจะเป็นคำสั่งจากเขา "

" คำกล่าวของเจ้าไม่ใช่ว่าไร้เหตุผล " ผู้อาวุโสจากตระกูลหวังฟู่เอ่ยอย่างจริงจัง " นายหญิงฉีเยียนเจ้าควรจะรู้ว่านี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย การฆ่าศิษย์ของหุบเขาก็เหมือนเป็นการต่อต้านหุบเขา ! อย่าได้บอกข้านะว่าเจ้าอยากจะให้สงครามของประเทศไผ่ยักษ์กับหุบเขากลืนสวรรค์เกินขึ้นเพราะหลี่ฉีเย่ ? "

เซียนนักปรุงยาทำตัวราวกับเป็นคนกลางและเอ่ย " นายหญิงฉีเยียนหากเจ้าถูกบังคับให้ฆ่าคนเพราะหลี่ฉีเย่ เช่นนั้นเรื่องนี้เจ้าก็ยังมีทางเลือก ตราบใดเจ้ามอบตัวฆาตกรที่แท้จริงอย่างหลี่ฉีเย่มา เจ้าจะสามารถชดเชยความผิดนี้ได้ ศิษย์พี่หวังฟู่และข้าสามารถร้องขอให้หุบเขาไม่เอาเรื่องกับเจ้าและประเทศของเจ้าได้ " 

เหล่าฝูงชนที่เฝ้ามองดูอยู่ต่างซุบซิบ ไม่มีใครกล้าจะเอาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เพราะมันอาจจะเป็นสงครามของทั้งสองประเทศ !

" ท่านกล่าวถูก " ผู้อาวุโสสูงสุดจากตระกูลหวังฟู่เอ่ย " นายหญิงฉีเยียน ผู้บงการคือหลี่ฉีเย่ เขานั้นฆาตกรตัวจริง พวกเราไม่มีทางยอมให้คนดังกล่าวอยู่เหนือกฏหมายได้ ! หากเจ้ายินดีที่จะบอกความจริงแล้วบางทีหุบเขาอาจจะปล่อยเรื่องนี้ไป ! นี้ไม่ใช่เรื่องตลก มันไม่ฉลากนักที่ประเทศไผ่ยักษ์จะทำส่งครามกับหุบเขา "

นายหญิงคาดเดาว่ากับดักนี้ไม่ได้มีเพื่อนางแต่เป็นนายท่านของนางตั้งแต่แรก และตอนการคาดเดาของนางได้ถูกยืนยันแล้ว

นายหญิงส่ายหัวก่อนที่นางจะเอ่ย " ข้าสงสารราชันเพลิงสมุนไพรจริงๆ ในฐานะศิษย์ของหุบเขา สุดท้ายก็ต้องถูกใช้เป็นหมากในตอนจบ แม้ว่าเขาจะเป็นศิษย์ของผู้อาวุโส สุดท้ายเขาก็ยังถูกทอดทิ้ง น่าสงสารที่อยู่ในเชื้อสายเช่นนี้ ข้ากลัวว่าแม้แต่เขาตายก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น "

" นายหญิงฉีเยียนเจ้ากลำลังพยามจะเอ่ยอะไร !? " ผู้อาวุโสหุบเขาสวรรค์ตะโกน " เจ้าได้สังหารศิษย์ของข้าไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ยังกล้าโยนความผิดมาให้ข้า ? ! นายหญิงฉีเยียนเจ้าคิดว่าประเทศเจ้าทรงอำนาจมากพอทีจะท้าทายกฏรึ ? เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถทำอะไรตามต้องการได้ประเทพผู้พิทักษ์ของเจ้า ? "

" ท้าทายกฎงั้นรึ ? " ในเวลานั้นเสียงที่เกียจคร้านก็ดังออกมา " ประเทศไผ่ยักษ์ไม่จำเป็นต้องทำตามกฏใดๆ ข้าคือคนที่อยู่เหนือกฎทั้งหมด ตัวข้าคือกฏ ข้าเพียงผู้เดียวที่ปกครองชั้นฟ้า ! "

ในเวลานี้มีคนมาถึงยอดเขา เขาคือหลี่ฉีเย่ เทียยี่ติดตามเขาอยู่ด้านหลัง อย่างหวาดกลัว เขาซ่อนอยู่ด้านหลังและกลัวที่จะก้าวออกไป

" หลี่ฉีเย่ ! " เมื่อได้เห็นเขา กลุ่มของผู้อาวุโสกลืนสวรรค์พุ่งไปหาเขาในทันที

และไม่เพียงเขาเท่านั้น ทั้งเซียนนักปรุงยาและผู้อาวุโสสูงสุดตระกูลหวังฟู่พร้อมกับกลุ่มผู้เชียวชาญจำนวนมากก็วิ่งไปล้อมเขาไว้

นายหญิงที่ถูกล้อมไว้ก่อนหน้านี้ถูกลืมไปทันทีราวกับหลี่ฉีเย่เป้นผู้ร้ายตัวจริง

แขกบางคนได้เดินทางมาที่นี่โดยเฉพาะจากขุมอำนาจ พวกเรารู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น

ผู้อาวุโสหุบเขากลืนสวรรค์ตะโกน " คนแซ่หลี่ ! เจ้าฆ่าศิษย์ของข้า มอบชีวิตของเจ้ามาซะ ! "

หลี่ฉีเย่อย่างรักษาท่าทางที่ผ่อนคลายและมองอย่างสบายๆแม้ว่าจะถูกล้อม เขามองไปที่ผู้อาวุโสและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " โอ้ว ? ราชันเพลิงสมุนไพรตายแล้ว ? นี้ทำให้เขาประหลาดใจจริงๆ "

" หลี่ ! เจ้ารู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว ! " เซียนนักปรุงยาคำราม " ราชันเพลิงสมุนไพรนั้นต่อสู้กับเจ้าและใช้คำพูดที่ทำให้เจ้าไม่พอใจ ทว่าเจ้าก็มีความแค้นและใช้ให้นายหญิงมาฆ่าเขา คนที่โหดร้ายเช่นเจ้าไม่สามารถยกโทษให้ได้ ! "

" งั้นรึ ? " หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและเอ่ยตอบ " ก็เพียงแค่ศิษย์จากหุบเขา เรื่องใหญ่ตรงไหน ? ข้าจำเป็นสั่งคนอื่นด้วยรึหากข้าต้องการชีวิตเขา ? ข้าสามารถขยี้เขาได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ราชันเพลิงสมุนไพรหากข้าต้องการฆ่าเขา ข้าฆ่าไปตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว ข้าจะให้โอกาสเขามีชีวิตต่อทำไม ? "

" นี้มันคำแก้ตัว ! " ผู้อาวุโสจากหุบเขาคำราม " เจ้าคิดว่าใครจะเชื่อคำอธิบายของเจ้า ? วันนี้ศิษย์ของข้าถูกสั่งหารโดยนายหญิงฉีเยียน ! นางนั้นเป็นคนของเจ้าและปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าสั่งให้นางมาฆ่า ! "

" อ่อ จะเล่นกันบทบาทนี้สินะ " หลี่ฉีเย่จริงๆแล้วเขาไม่ได้สนใจว่าราชันเพลิงจะตายอย่างไร เขานำแขนกอดอกและมองไปยังผู้อาวุโสด้วยความสนุกและเอ่ย " ข้าคิดว่าความจริงก็เหมือนกับที่เจ้ากล่าว...ในเมื่อทุกคนแสดงบทบาทของตัวเองแล้วข้าก็จะแสดงบทบาทของข้าบ้าง เอาละหากข้าฆ่าศิษย์ของเจ้า ราชันเพลิงสมุนไพร พวกเจ้าจะทำยังไงกับข้าละ ? " หลี่ฉีเย่อย่างไม่แยแส

นายหญิงอดไม่ได้ที่จะสั่น นายท่านของนางรู้ดีอยุ่แล้วว่านี้เป็นแผนของพวกเขา แต่เขาก็ยังกระโดดลงมา นางนั้นกำลังจะเอ่ยบางอย่างแต่ก็ถูกหลี่ฉีเย่หยุดไว้

" การลงโทษของฆาตกรคือความตาย ! " ผู้อาวุโสหุบเขากลืนสวรรค์คำราม " เจ้าฆ่าศิษย์ข้า ข้าจะสังเวยด้วยเลือดของเจ้า ! "

" ศิษย์ฟู่โปรดสงบสติอารมณ์ก่อน ใจเย็นก่อน " เซียนนักปรุงยารีบเอ่ยแทรก " พวกเราไม่ใช่คนไร้เหตุผลที่สามารถบอกได้ว่าทุกอย่างถูกหรือผิด หลี่ฉีเย่ ในเมื่อเจ้ากล่าวเช่นนี้ เจ้าคิดว่าพวกเราจะไม่กล้าทำอะไร ? "

เซียนนักปรุงยาเอ่ยอย่างช้าๆ " แม้ว่าราชันเพลิงสมุนไพรนั้นจะตายไปแล้ว พวกเราก็จะให้โอกาสเจ้าอย่างเป็นธรรม นอกจากนี้พวกเรามาที่นี่เพื่องานฉลองของบิดาแห่งต้นไม้ ดั่งนั้นไม่จำเป็นต้องนองเลือด "

" โอ้ว เช่นนั้นข้าจะตอบแทนความเมตตาและมีน้ำใจของเจ้าอย่างไรดี ? " หลี่ฉีเย่อมยิ้มและเอ่ย " ดี เช่นนั้นก็มาพิจารณาอย่างเป็นธรรม ข้าจะต้องทำอย่างไร ? "

การตอบสนองนี้ไม่เพียงแต่ทำให้กลุ่มของเซียนนักปรุงยาประหลาดใจ แต่มันยังทำให้ฝูงชนจำนวนมากประหลาดใจ...