697
ตอนที่ 697 หลับบนตักของสาวงาม
หากกระถางนั้นขาดความสามารถ เช่นนั้นนักปรุงยาก็ต้องใช้ทักษะอื่นเพื่อป้องกันไม่เต๋าแห่งการปรุงยาของพวกเขา
ในเวลานี้หลายคนจ้องมองกระถางตรงหน้าพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึก โดยเฉพาะนักปรุงยารุ่นเยาว์พวกเขาสนใจอย่างมาก
แม้ว่าฉากตรงหน้า ทุกคนจะไม่สามารถเห็นวิธีการปรุงยาของหวังฟู่เฮาได้ สำหรับเหล่านักปรุงยาโดยเฉพาะคนที่มาจากนิกายที่อ่อนแอหรือคนที่ขาดความรู้ของการปรุงยา เพียงแค่ยืนด้านข้างและเห็นการประลองของนักปรุงยาพวกเขาก็ตื่นเต้นมากแล้ว พวกเขามองหาประสบการณ์เพื่อหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดในอนาคต
" ตุบ " ในเวลานี้ หวังฟู่เฮาวางกระถางลง ทันใดนั้นเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ก็ก่อเป็นเปลวไฟสี่ดวง มันอาจจะกล่าวได้ว่ากระบวนการทั้งหมดเป็นไปอย่างราบรื่นราวกกับเขาคุ้นเคยมันอย่างดี
นักปรุงยาที่มีความรู้อยู่ที่ดีจำนวนมาก ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นทักษะควบคุมไฟของหวังฟู่เฮา พวกเขาก็รู้ได้ว่าการควบคุมไฟของเขานั้นมีประสิทธิภาพและน่าทึ่ง
" ศิษย์พี่หวังฟู่ช่างน่าประทับใจ เพียงแค่ความลึกลับของการใช้เปลวไฟก็ยากแล้วที่คนรุ่นเยาว์จะเทียบได้ " ราชันเพลิงสมุนไพรมองฉากตรงหน้าและเอ่ยชื่นชม
แม้แต่หวังฟู่เฮาก้ยังอดไม่ได้ที่จะกลายเป็นตื่นเต้นหลังจากได้รับคำชมของราชันเพลิงสมุนไพร นี้เป็นคนที่รู้แจ้งในเต๋าแห่งการปรุงยาเกี่ยวกับการควบคุมเปลวเพลิง ดังนั้นทักษะการควบคุมไฟของเขาต้องน่าอัศจรรย์มาก การได้รับคำชมจากคนระดับนี้นับว่าเป็นเกียรติ
ในเวลานี้หวังฟู่เฮาได้ใส่ส่วนประกอบของสมุนไพรวิญญาณเข้าไป ทั้งชุดเริ่มการปรับแต่งในเวลาเดียวกัน เขามีประสบการณ์มามากในกระบวนการต่างๆ ดังนั้นเขาจึงทำมันอย่างราบรื่น
ส่วนใหญ่นักปรุงยามักจะมีผู้ช่วยในการโยนสมุนไพรเข้าไป เมื่อพวกเขายังอยู่ระดับต่ำ เขาจำเป็นต้องมีผู้ช่วยเพราะทักษะของพวกเขาไม่สูงมาก พวกเขาจำเป็นต้องให้ความสนใจกับกาควบคุมเปลวไฟอย่างเต็มที่และไม่สามารถทำอย่างอื่นได้
หลังจากแข็งแกร่งขึ้นพวกเขาสามารถกลั่นน้ำทิพย์ได้ด้วยตัวเอง แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องเป็นนักปรุงยาที่แข็งแกร่ง แม้แต่นักปรุงยาจักรพรรดิก็ยังเลือกที่จะมีผู้ช่วยในบางครั้ง ปกติผู้ช่วยระดับนั้นจะมีสิทธิของตนเอง นอกจากการช่วยเหลือแล้ว พวกเขายังกลายเป็นผู้คุ้มกันของนักปรุงยา
ถึงอย่างนั้นน้ำทิพย์ที่ถูกกลั่นโดยนักปรุงยาจักรพรรดิจะท้าทายสวรรค์และมีค่าเป็นอย่างมาก พวกเขาจึงจำเป็นต้องมีผู้คุ้มกันที่ทรงพลัง
เปลวไฟภายในกระถางเริ่มเต้นราวกับพวกมันมีชีวิต เมื่อเวลาผ่านไปพวกมันส่งเสียงระเบิดขึ้นเป็นครั้งคราว
ในเวลานี้ทุกคนได้ลืมเวลาและจ้องไปยังหวังฟู่เฮาที่ปรังแต่น้ำทิพย์ พวกเขาโดยเฉพาะนักปรุงยามองอย่างระวังเพื่อไม่ให้พลาดรายละเอียด
ขณะเดียวกันหลี่ฉีเย่ไม่ได้สนใจการปรุงยาของหวังฟู่เฮา ด้วยการมองแวบเดียวเขาก็รู้ทันทีถึงสมุนไพรและทักษะของหวังฟู่เฮา
เพราะเหตุนี้เมื่อกระบวนการทั้งหมดเริ่มขึ้นเขาไม่ได้สนใจมันเลย เขาเดินตรงไปยังรถม้าและนอนลง นายหญิงที่อ่อนโยนในเวลานี้น้ำผ้าไปคลุมให้เขาอย่างรวดเร็ว
การได้รับการดูแลเอาใส่ใจจากราชันปีศาจเช่นนี้ ทำให้หลายคนกลายเป็นอิจฉา
นาทีสุดท้ายผ่านไป การปรุงยาก็สิ้นสุดลง หวังฟู่เฮาเปิดกระถางของเขาและเอ่ย " จงหลอมรวม ! "
" ปุ้บ ! " ฝากระถางนั้นเปิดและน้ำทิพย์สวรรค์ทั้งสี่ลอยออกมา หวังฟู่เฮาใช้หีบสมบัติเพื่อเก็บพวกมันทั้งหมด
สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเก็บกระถางด้วยความพึงพอใจอย่างมาก เขามีความสุขกับผลลัพธ์เช่นนี้
" น่าประทับใจ เขาเพียงใช้เวลาหนึ่งวันในการกลั่นน้ำพรสวรรค์ห้ารูปแบบ สมแล้วที่มีชื่อเสียง ! ไม่ประหลาดใจทำไมคนอื่นถึงเรียกเขาว่าอัจฉริยะคนที่ห้า " นักปรุงยาจากรุ่นก่อนเอ่ยยกย่อง
นักปรุงยารุ่นเยาว์เต็มไปด้วยความชื่นชม สามารถกลั่นน้ำทิพย์ระดับนี้โดยใช้เวลาหนึ่งวัน เต๋าแห่งการปรุงยาของหวังฟู่เฮาสมควรชื่นชม
แม้ว่าหลายคนจะไม่เห็นด้วยที่จะเรียกเขาว่าอัจฉริยะคนที่ห้า แต่ก็ต้องยอมรับว่าทักษะของเขาน่าเกรงขาม
ในเวลานี้หวังฟู่เฮาได้น้ำทิพย์ทั้งสี่ไปให้คนอื่นตัดสิน มีนักปรุงยาหลายคนอยู่ที่นี่ อย่างเซียนนักปรุงยาหรือราชันเพลิงสมุนไพร และคนอื่น พวกเขารวมตัวกันเพื่อประเมินน้ำทิพย์ทั้งสี่
สีของน้ำทิพย์ทั้งสี่นั้นแตกต่างกัน แต่ก็ไม่มากนัก พวกมันทุกขวดล้วนมีสีเหลืองขุ่น
" คุณภาพของพวกมันดีอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นสีเหลืองขุ่น หนึ่งกระถางสร้างสี่น้ำทิพย์ เป็นความพยามที่น่าชื่นชม อีกไม่นานรุ่นเยาว์ก็ไล่ตามพวกเราได้ในอีกไม่ช้า " เซียนนักปรุงยาประเมินก่อนจะเอ่ย
เขามีคุณสมบัติพอที่จะเอ่ยดังกล่าว ตั้งแต่เขาเป็นนักปรุงยาที่เปล่งประกายที่สุดในนิกายผลึกมณีทะเล แม้แต่ในหมู่นักปรุงยารุ่นก่อนเขาก็ยังมีชื่อเสียง
" ไม่เลว ไม่เลว หนึ่งกระถางสร้างน้ำทิพย์พรสวรรค์ห้ารูปแบบสี่เหลืองขุ่นได้ เขาเป็นคนพิเศษในหมู่รุ่นเยาว์จริงๆ " นักปรุงยาคนอื่นประเมินและเอ่ยยกย่อง
หวังฟู่เฮาเปิดเผยรอยยิ้มที่พึงพอใจกับผลงานครั้งนี้ของเขาอย่างมาก
ในเวลานี้หวังฟู่เฮาหันไปรอบๆและเอ่ย " ตาเจ้า..." ทว่าหลังจากเขาเห็นหลี่ฉีเย่กำลังหลับอยู่บนรถม้า ใบหน้าของเขากลายเป็นน่าเกลียด
ขณะเดียวกัน หลี่ฉีเย่ไม่ได้อยู่ดูและหลับไปเรียบร้อยแล้ว ด้วยความหงุดหงิดหวังฟู่เฮาเอ่ย " แม้ว่าเจ้าจะแกล้งทำเป็นหลับ เจ้าก็ไม่สามารถหนีการเดิมพันได้ มันยังไม่สายเกินไปหากเจ้าจะยอมแพ้เพื่อไม่ให้ตัวเองอัปยศ ! "
หลี่ฉีเย่ไม่ได้ตอบสนองและยังคงหลับอยู่ในรถม้า ในเวลานี้นายหญิงที่ให้เขานอนบนตัก กระซิบเขาอย่างนุ่มนวล " นายท่าน ถึงตาของท่านแล้ว "
ด้วยเสียงที่แผ่วเบาและการแสดงออกของนายหญิงมันราวกับว่านางกลัวหลี่ฉีเย่จะตกใจตื่น
เห็นฉากนี้หลายคนแทบจะลืมเกี่ยวกับการเดิมพันและเต็มไปด้วยความอิจฉา ถึงกับมีสาวงามมาปลุกเขา นอกจากนี้นางยังเป็นราชันปีศาจที่ทรงเสน่ห์และผู้ปกครองประเทศ นี้เป็นอภิสิทธิแบบใดกัน !
ใบหน้าของหวังฟู่เฮากลายเป็นม่วงคล้ำ เขาไม่สามารถช่วยได้แต่สั่นด้วยความโกรธ เขากำหมัดแน่นและสาบานว่าจะขยี้เจ้าสารเลวหลี่ฉีเย่ให้ได้
ความรักที่หวังฟู่เฮามีต่อนายหญิงไม่ใช่ความลับ แต่ตอนนี้นายหญิงแสดงความอ่อนโยนต่อหลี่ฉีเย่ จะไม่ให้เขาบ้าได้อย่างไร ?
" เขาเสร็จแล้วรึ ? " หลี่ฉีเย่ลุกขึ้นมาด้วยอาการง่วงนอน นายหญิงหาเสื้อคลุมให้กับเขาเพราะอากาศกำลังเย็น นางนั้นดูแลเอาใจใส่เขาทุกรายละเอียด
ทว่าหลายคนกลายเป็นรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นและเกือบจะบ้าเพราะความหึงหวง ชีวิตของเจ้าสารเลวนี้มันดีเกินไปถึงกับได้รับการดูแลดังกล่าว โลกนี้มันไม่ยุติธรรม !
" ถึงตาของเจ้าแล้ว ! " หวังฟู่เฮานั้นกดฟันด้วยความโกรธ ไม่เพียงแต่เขาจะฆ่าเจ้าสารเลวนี้ เขาสามารถจะสร้างความอัปยศให้มันจนถึงที่สุด ที่กล้าได้รับการดูแลจากนายหญิงถึงขนาดนี้
" เพียงแค่น้ำทิพย์พรสวรรค์ห้ารูปแบบ เจ้าถึงกับใช้เวลานานขนาดนี้ ? นี้กำลังล้อข้าเล่น ? หรือทักษะของเจ้ามันเป็นเพียงแค่ขยะ ? " หลี่ฉีเย่บิดตัวไปมาพร้อมกับเอ่ย
" นี้เจ้า.." หวังฟู่เฮาแทบจะกระอักเลือดเพราะคำกล่าวของหลี่ฉีเย่ การสร้างน้ำทิพย์พรสวรรค์ที่ขวดพร้อมกับนับว่าน่าทึ่งมากแล้ว แต่ยามมันออกจากปากของหลี่ฉีเย่เป็นเพียงแค่ขยะ !
" ช่างพูดจาใหญ่โต ! " ในเวลานี้ เจ้าหญิงมังกรเดินเข้ามาช่วยหวังฟู่เฮาและเอ่ย " ข้าเกรงว่าหากเจ้ากลั่น แม้แต่เพียงชุดเดียวก็ยังต้องใช้เวลาสามวัน ! "
" สามวัน ? " หลี่ฉีเย่ขี้เกียจเกินไปที่จะมองนาง เขาลุกนั่งบนรถม้ามาและเอ่ย " สำหรับคนที่ยอดเยี่ยมเช่นข้า ไม่ต้องถึสามวัน สามวินาทีก็เพียงพอแล้วกับน้ำทิพย์ระดับนี้ "
คำกล่าวของหลี่ฉีเย่ทำให้หลายคนกลอกตา มันไม่มีใครเชื่อเขา ! บางคนนั้นหัวเราะออกมาเพราะรู้สึกว่าหลี่ฉีเย่โอ้อวดมากเกินไป ไม่มีใครกลั่นน้ำทิพย์ได้ในระยะเวลาสามวินาที แม้แต่นักปรุงยาจักรพรรดิ !
" ช่างเป็นคำพูดที่อวด เจ้าควรจะมีขีดจำกัดในการโอ้อวดซะบ้าง " ราชันเพลิงสมุนไพรแค่นเสียงเอ่ย " แม้แต่นักปรุงยาจักรพรรดิก็ยังไม่สามารถกลั่นน้ำทิพย์พรสวรรค์ห้ารูปแบบได้ในสามวินาที ฮ่าฮ่า เจ้าควรจะคิดให้รอบคอบก่อนจะคุยโว "
" มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่คิดแบบนี้ " หลี่ฉีเย่นั่งอยู่บนรถม้าและเพลิดเพลินไปยังนายหญิงที่กำลังนวดไหล่ให้เขา
ท่าทีและความเพลิดเพลินที่หลี่ฉีเย่แสดงออกมาทำให้หลายคนเกลียดชังเขาอย่างแท้จริง เจ้าสารเลวนี้มันน่ารังเกียจเกินไป !
" เจ้า ! " ราชันเพลิงสมุนไพรจ้องหลี่ฉีเย่และแค่นเสียง " ข้าจะไม่เถียงกับเด็กน้อยเช่นเจ้า หากเจ้าโอ้อวดมากนักเช่นนั้นก็แสดงให้ทุกคนดูถึงทักษะกลั่นน้ำทิพย์พรสวรรค์ในสามวินาทีซะ "
" มีอะไรยาก ? " หลี่ฉีเย่เอ่ยสบายๆ " ทว่าข้าไม่มีส่วนผสมที่จะสร้างน้ำทิพย์ห้ารูปแบบ มีใครให้ข้ายืมส่วนผสมบ้างได้ไหม ? "
" ฮ่าฮ่า นี้เจ้ากำลังหาข้ออ้าง ? หากเจ้ากลัวก็ยอมแพ้ไปซะ ! " หวังฟู่เฮาไม่ยอมให้โอกาสโจมตีหลี่ฉีเย่หลุดลอยไป...
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น