694

ตอนที่ 694 กดขี่ด้วยส่วนผสมของการปรุงยา

ราชันเพลิงสมุนไพรคือธรรมชาติของเปลวไฟแห่งการปรุงยาที่กลายเป็นปีศาจ ดังนั้นทักษะการควบคุมไฟของเขาจึงน่าประทับใจ เพราะเหตุนี้เขาจึงมีพรสวรรค์ในเต๋าแห่งการปรุงยา

มันอาจจะกล่าวได้ว่าเขาได้รับทักษะหลักของเต๋าแห่งการปรุงยา แม้ว่าเขาจะไม่ดีเท่ากับอัจฉริยะทั้งสี่ อย่างหยวนไฉ่เหอ แต่เปลวไฟของเขาก็ยังมีชื่อเสียงในหมู่รุ่นเยาว์

ด้วยเหตุนี้เขาจึงกล้าท้าทายหลี่ฉีเย่ด้วยเต๋าแห่งการปรุงยา

ในเวลานี้ผู้ฝึกตนจำนวนมากมองไปยังหลี่ฉีเย่ การใช้เต๋าแห่งการปรุงยาขจัดความขัดแย้งนั้นเป็นเรื่องปกติในโลกสมุนไพรหิน ไม่ว่าจะเป็นการกลั่นน้ำทิพย์หรือใช้ความรู้ในการต่อสู้กันล้วนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำในโลก

นี้คือเอกลักษณ์ของโลกสมุนไพรหิน สถานที่ที่นักปรุงยานั้นมีสถานะสูงส่ง

" ในเมื่อมีคนต้องการจะเห็นเต๋าแห่งกาปรุงยาของข้า ย่อมได้ ข้าจะแสดงมันออกมาสักเล็กน้อย " หลี่ฉีเย่อมยิ้มก่อนจะพลิกฝ่ามือของเขาและถุงมือโบราณทันใดนั้นก็หลุดออกมา

ถุงมือนี้เปล่งประกายระยิบระยับพร้อมด้วยกลิ่นอายโบราณมันถูกสร้างมาจากแร่ศักดิ์สิทธิ์ ในเวลานี้หลี่ฉีเย่โยนถุงมือไปให้นายหญิงและเอ่ย " ชื่อของถุงมือนี้คือหัตถ์เทพ มันไม่ใช่สิ่งของที่ดูเรียบง่ายเจ้าจะต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจมัน มูลค่าของมันไม่ต่ำกว่าสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิต "

หลังจากได้รับถุงมือนายหญิงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง นางนั้นไม่คาดหวังว่านายท่านของนางจะมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้เป็นของขวัญ

หัตถ์เทพ - เพียงแค่ชื่อของมันก็บ่งบอกได้แล้วว่ามันไม่ใช่ถุงมือธรรมดา อย่างที่หลี่ฉีเย่กล่าว มันไม่ได้ด้อยไปกว่าสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิต เช่นนี้มันจะล้ำค่าแค่ไหนกัน ?

ถึงแม้ว่าสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิตจะด้อยกว่าสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับแท้จริง แต่มันก็ยังมีค่าอย่างมาก ไม่ต้องเอ่ยถึงนิกายที่ไม่มีมัน แม้แต่เชื้อสายจักรพรรดิก็ยังปฏิบัติต่อสมบัติเช่นนี้ราวกับลูกหลาน พวกเขาแทบจะไม่ใช้มัน

ทว่าตอนนี้ หลี่ฉีเย่มอบสมบัติระดับนี้ให้นายหญิงโดยไม่คิดแม้แต่เสี้ยววินาทีและโยนมันมาราวกับมันเป็นเพียงกะหล่ำปลีที่ไม่มีค่า

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ไม่เพียงแต่นายหญิง ทุกคนล้วนแต่ตกตะลึง การใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือยและไม่แยแสเช่นนี้จะทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตาย สามารถให้สมบัติจักรพรรดิระดับชีวิตกับคนออื่นโดยไม่คิด...พวกเขาล้วนไม่เคยเห็นคนเช่นนี้มาก่อน แม้แต่ลูกหลานเชื้อสายจักรพรรดิก็ยังไม่สามารถโยนมันทิ้งได้ง่ายๆเช่นนี้ !

ในเวลานี้หลายคนกลายเป็นอิจฉานายหญิง นี้เป็นสมบัติที่เทียบได้กับสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิต ! ตอนนี้พวกเขาเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อยแล้วว่าทำไมนายหญิงถึงให้ค่ากับผู้เยาว์คนนี้มากนัก

หากมันเป็นคนอื่น พวกเขาก็ยินดีที่จะจงรักภักดีไปตลอดชีวิตแน่นอน เพราะพวกเขาคงไม่สามารถมีสมบัติระดับนี้ได้

นายหญิงนั้นฟื้นคืนสติกลับมาและยอมรับหัตถ์เทพอย่างรวดเร็ว แม้ว่านางจะไม่เอ่ยสิ่งใด แต่ความรู้ขอบคุณเต็มอยู่ในหัวใจนาง

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่เหลือบมองราชันเพลิงสมุนไพรและเอ่ย " เอาละ แข่งขันเต๋าแห่งการปรุงยาใช่ไหม  พวกเราจะแข่งอะไรกัน ? "

ขณะเดียวกัน ราชันเพลิงสมุนไพรที่เห็นนายหญิงถือหัตถ์เทพอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย นี้เป็นสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิต ในฐานะศิษย์ของเชื้อสายจักรพรดริ เขาเข้าใจคุณค่าของมันได้เป็นอย่างดี

แม้ว่าจะเป็นศิษย์ แต่เขาก็ยังไม่มีโอกาสได้รับพวกมันสักชิ้น ในหุบเขาคนด้วยที่จะได้รับมันคือเจ้าชายวัวทองคำ ดังนั้นหลังจากเห็นนายหญิงได้มันไป เขาจะไม่กลืนน้ำลายได้อย่างไร ?

ราชันเพลิงสมุนไพรพยามจะมองไปยังถุงมือ จากนั้นก็สูดลมหายลึกและมองหลี่ฉีเย่ " แน่นอน พวกเราจะแข่งกลั่นน้ำทิพย์ เจ้าการที่จะเดิมพันหรือไม่ ? "

หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างสบายๆ " เดิมพัน ? ของแบบใดที่เจ้าจะใช้เดิมพัน ? "

หลังจากนั้นเขาก็หยิบกล่องสมุนไพรขึ้นมาและเอ่ย " พวกเราจะแข่งกันกลั่นน้ำทิพย์ใครกลั่นมันได้ดีกว่าก็ชนะไป ข้ามีราชันสมุนไพรรุ่นเยาว์อายุหนึ่งล้านห้าแสนปี หากเจ้าชนะมันจะเป็นของเจ้า เจ้ากล้าเดิมพันหรือไม่ ? "

หลังจากกล่าวเสร็จ เขาก็เปิดกล่องของเขากลิ่นหอมของสมุนไพรลอยออกมา ทุกคนที่สูดกลิ่นหอมนี้ราวกับลอยในอากาศ

" นี้คือสมุนไพรตะวันหินอายุหนึ่งล้านห้าแสนปี - หายากอย่างยิ่ง ดอกไม้นี้เป็นราชันสมุนไพรรุ่นเยาว์ที่เป็นส่วนผสมที่หายากในการกลั่นเม็ดยาชีวิต ! " นักปรุงยาในหมู่ผู้ฝึกตนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงยกย่องหลังจากเห็นมัน

" ดอกไม้นี้ถูกเรียกว่าราชันสมุนไพรรุ่นเยาว์...มันจะมีคุณค่าถึงขนาดไหนกัน ? " หลายคนมองอย่างระวังขณะนักปรุงยาเต็มไปด้วยความโลภ

สำหรับนักปรุงยาโดยเฉพาะนักปรุงยารุ่นเยาว์ มันไม่ง่ายที่พวกเขาจะเห็นสมุนไพรอายุมากกว่าล้านปี โดยเฉพาะดอกไม้หินนี้มันหายากอย่างมาก

ขณะเดียวกันราชันเพลิงสมุนไพรก็ค่อนข้างภูมิใจและเอ่ยกับหลี่ฉีเย่ " แน่นอนว่าหากเจ้ากลัวว่าเจ้าจะแพ้และไม่มีสุดยอดสมุนไพรเพื่อเดิมพัน เจ้าสามารถเดิมพันด้วยถุงมือนั้นได้ ข้ายินดีรับ "

ไม่ต้องสงสัย ราชนเพลิงสมุนไพรถูกความโลภครอบงำและต้องการหัตถ์เทพ แน่นอนว่าคุณค่าของราชันสมุนไพรรุ่นเยาว์นี้ไม่พอกับหัตถ์เทพ

" ความคิดที่ไร้ประโยชน์ " หลี่ฉีเย่ขี้เกียจก่อนไปที่จะจ้องเขาและเอ่ย " ในเมื่อเจ้าต้องการเดิมพัน ข้าจะก็เล่นด้วย ข้ามีรากจิตวิญญารอยู่ ข้าจะใช้มันเดิมพันแล้วกัน "

หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็หยิบกล่องออกมา 

" นี้เป็นรากจิตวิญญาณใดกัน ? " ราชันเพลิงสมุนไพนั้นไม่ได้สนใจที่จะมองมัน จากมุมมองของเขาหลี่ฉีเย่ยังจะมีสมุนไพรหายากรึ ? อย่างมากเขาก็คงมีแค่ สามแสนหรือห้าแสนปีเท่านั้น

" เพียงแค่รากจิตวิญญาณสีเงินธรรมดา " หลี่ฉีเย่หยิบกล่องออกมาและเปิดมันอย่างไม่ใยดี ราวกับของข้างในเป็นเพียงของธรรมดา

" แม้ว่ารากจิตวิญญาณสีเงินจะเป็นส่วนผสมของเม็ดยาชีวิต แต่เพื่อจะให้มันมีมูลค่าเท่ากับดอกไม้หินมันจะต้องมีอายุอย่างน้อยหนึ่งล้านสองแสนปี หากมันมีอายุไม่กี่ร้อยปีล้วนไม่สามารถเทียบกันได้ " นักปรุงยาคนหนึ่งส่ายหัวหลังจากเห็นหลี่ฉีเย่หยิบกล่องออกมา คนอื่นก็มองเขาอย่างดูถูก

ความจริงพวกเขาส่วนใหญ่ล้วนแต่สงสัย นักปรุยาไร้ชื่อเสียงเช่นหลี่ฉีเย่จะมีสมุนไพรที่ดีได้ยังไง ? นักปรุงยาระดับเขาหากมีสมุนไพรอายุสามแสนถึงห้าแสนปีก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว

ราชันเพลิงสมุนไพรยังคิดว่าสมุนไพรในกล่องของหลี่ฉีเย่มีอายุเพียงห้าแสนปี เขาหัวเราะเยาะเย้ยและเอ่ย " หากเจ้ากำลังพูดถึงรากจิตวิญญาณสีเงินอายุเพียงห้าแสนปีแล้วละก็มันยังไม่สามารถเทียบดอกไม้หินของข้าได้ ในความเห็นข้าเจ้าควรจะใช้ถุงมือนั้นเดิมพันจะดีกว่า.. "

ทว่าก่อนที่เขาจะกล่าวเสร็จ ดวงตาของเขาเบิกกว้างขณะมองที่กล่องในมือหลี่ฉีเย่

ในเวลานี้หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างสบายๆ " ข้าไม่มีสมุนไพรอายุสามแสนถึงห้าแสนปีด้วยสิ พวกมันส่วนใหญ่ล้วนมีอายุสามล้านปีขึ้นไป หืมม อย่างเจ้านี้มันคงอายุประมาณสามล้านเจ็ดแสนปี "

" อะไรนะ ! สามล้านปี..." หลังจากได้ยินคำกล่าวนี้ ผู้ฝึกตนหลายคนกลายเป้นโง่งม นักปรุงยาจำนวนมากมองไปยังหลี่ฉีเย่

ในเวลานี้พวกเขาเห็นหลี่ฉีเย่เปิดกล่งออกมา มีแสงสีเงินส่องออกมา ภายในเป็นรากจิตวิญญาณสีเงินที่ดูบริสุทธิ์และงดงามอย่างมาก

" นี้...นี้คือราชันสมุนไพรอายุสามล้านปี นี้เป็นส่วนผสมที่ดีที่สุดในการกลั่นเม็ดยาชีวิต ! " หลายคนตกตะลึงกับฉากนี้อย่างมากและพวกเขาใช้เวลาพูดสูดลมหายใจเข้าออก

" สุดยอดด นี้มันคือสมุนไพรอะไรกัน ขะข้าเองยังไม่เคยเห็นสมุนไพรที่มีอายุมากกว่าสามล้านปีมาก่อน " นักปรุงยารุ่นเยาว์คนหนึ่งรู้สึกราวกับเขากำลังฝันไป

ราชันเพลิงสมุนไพรตกตะลึงจนไร้คำพูด ก่อนหน้านี้เขาหัวเราะเยาะหลี่ฉีเย่ แต่ตอนนี้ดอกไม้หินอายุหนึ่งล้านห้าแสนปีของเขาไม่สามารถเทียบกับรากวิญญาณสีเงินอายุสามล้านเจ็ดแสนปีของหลี่ฉีเย่ได้ ความจริงนี้ทำให้ดอกไม้หินของเขากลายเป็นของไร้ค่า

สำหรับเขาการมีราชันสมุนไพรรุ่นเยาว์ในครอบครองด้วยอายุเท่านี้ก็นับว่าน่าภูมิใจแล้ว

ทว่า หลี่ฉีเย่กับหยิบเอาราชันสมุนไพรอายุสามล้านปีออกมา !

นี้เป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับนักปรุงยา ของชิ้นนี้ดึงดูดได้แม้แต่บรรพชนเที่ยงธรรม !

ถึงตอนนี้หลายคนมองแสงสีเงินในมือของหลี่ฉีเย่ น้ำลายของพวกเขาไหลออกมาจากปาก หลายคนไม่เคยเห็นสมุนไพรระดับนี้มาก่อนในชีวิต

" ราชันสมุนไพร...รากวิญญาณสีเงินที่ข้าเคยเห็นมาดีที่สุดก็อายุแค่สองล้านแปดแสนปี..." นักปรุงยารุ่นก่อนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

ก่อนหน้านี้ทุกคนล้วนแต่ดูถูกคนไร้ชื่อเสียงเช่นหลี่ฉีเย่ แต่ตอนนี้เขาได้ยินสมุนไพรอายุสามล้านปีออกมา ทำให้ดวงตาของหลายคนเบิกกว้าง ไม่มีใครคาดว่านักปรุงยาไร้ชื่อเสียงจะมีความมั่งคั่งมากขนาดไหน เรื่องนี้ทำให้พวกเขาอยากรู้ต้นกำเนิดของหลี่ฉีเย่อย่างมาก

นายหญิงที่ยืนอยู่ข้างๆทำได้เพียงนิ่งและไร้คำพูด นางรู้ว่าการกระทำแต่ละครั้งของหลี่ฉีเย่จะทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตาย ย้อนกลับไปยังลานหินยักษ์เขาโยนเงินทิ้งราวกับขยะ แต่นางก็ยังไม่คาดว่าเขาจะหยิบเอาราชันสมุนไพรออกมาได้ง่ายๆ

นอกจากนี้เขายังทำราวกับรากราชันสมุนไพรนี้ไม่มีค่าอะไร เป็นเพียงขยะ - ไม่มีค่าพอให้เขาใส่ใจมัน การแสดงออกอย่างไม่แยแสเช่นนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกว่าเขาเป็นลูกชายของมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์ !