689
อนที่ 689 การรวมตัวของแขก
" นายท่าน พวกเราจะมีปัญหากับราชันเมเปิ้ลหรือไม่ ? " นายหญิงฉีเยียนงุนงงเล็กน้อย ราชันเมเปิ้ลถามคำถามที่ดูเป็นเหตุผลแต่ทำไมนายถึงดูไม่ค่อยพอใจเขา ?
" บิดาแห่งต้นไม้ต้องการพูดคุยกับเทพผู้พิทักษ์ของพวกเรา และพวกเขาต้องการให้ข้าเป็นตัวกลางในการส่งข้อความ.." หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย " เจ้าคิดว่าเรื่องดังกล่าวน่าเชื่อรึ ? "
นายหญิงสับสนก่อนจะเอ่ย " เรื่องนี้มีปัญหารึ ? นายท่านเป็นคนเดียวที่สามารถพูดคุยกับเทพผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ได้ "
" เจ้าเข้าใจเรื่องนี้ผิดแล้ว หากบิดาแห่งต้นไม้ต้องการพูดคุยกับเทพไผ่ยักษ์จริงๆ ข้าไม่ต้องการให้คนส่งข้อความเพราะว่าเขาสามารถส่งข้อความได้โดยตรง " หลี่ฉีเย่ส่ายหัวเอ่ย
นายหญิงฉีเยียนอดไม่ได้ที่จะเอ่ย " ทว่า ข้าได้ยินมาว่าบิดาแห่งต้นไม้แอล์ไม่สามารถออกจากภูเขาแอลป์ได้ "
หลี่ฉีเย่เอ่ย " ฉีเยียน ข้อมูลของเจ้าในเรื่องนี้บกพร่องเล็กน้อย ทั้งสองนั้นเป็นปีศาจต้นไม้และเป็นเทพผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์...ตัวตนระดับนั้นแม้ว่าทั้งสองจะอยู่ห่างไกลกันก็ไม่ใช่ปัญหา เว้นแต่จะอยู่กันคนละโลก ดังนั้นบิดาแห่งต้นไม้ไม่ได้มีปัญหาในการติดต่อกับเทพของพวกเรา "
" นายน้อยหมายความว่า..." หลังจากได้ยินคำตอบของเขา นายหญิงฉีเยียนสั่นสะท้านเล็กเมื่อคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง
" นั้นไม่ใช่เหตุผลที่ราชันเมเปิ้ลมาที่นี่ เหตุผลทั้งหมดที่เขายกมาเป็นแค่ข้ออ้าง " หลี่ฉีเย่เอธิบาย
นายหญิงฉีเยียนพบว่ามันแปลกและเอ่ยถาม " เช่นนั้นราชันเมเปิ้ลมาเพื่ออะไร ? ความจริงภูเขาแอลป์นั้นแข็งแกร่งกว่ามากหากเทียบกับประเทศไผ่ยักษ์ พวกเราแทบจะไม่มีอะไรที่เขาต้องการ "
" ไม่ต้องรีบ มันไม่ยากที่จะหาคำตอบของเรื่องนี้ " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างสบายๆ " หากภูเขาแอลป์ต้องการความช่วยเหลือจากเรา ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องมา "
เมื่อวันฉลองวันเกิดของบิดาแห่งต้นไม้เข้ามาใกล้ รถม้าและแขกก็มายังภูเขาแอลป์มากขึ้น คนตอนรับทางเขาผู้เขานั้นมีเป็นจำนวนมากขึ้นและผู้คนกลายเป็นหน้าแน่น หลายนิกายจากสามเขตล้วนมาพร้อมกับผู้เชียวชาญและศิษย์ของพวกเขา
โชคดีที่ภูเขานั้นมีพื้นที่กว้างใหญ่มากพอถึงรับแขกจำนวนมากได้ แม้ว่าสัตว์ประหลาดอย่างอาณาจักรนักปรุงยา , ปราการป้อมอสูร , ตระกูลเจี้ยนหลง และ หุบเขากลืนสวรรค์ จะอยู่ที่นี่ ตัวตนธรรมดาก็ไม่สามารถพบพวกเขาได้
ทว่าสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถหยุดพูดคุยกันได้ก็คือตัวตนจากสัตว์ประหลาดเหล่านี้ เหล่าผู้อาวุโสอาจจะอยู่อย่างสงบ แต่เหล่าผู้เยาว์ไม่สามารถเก็บความตื่นเต้นของพวกเขาได้ สำหรับงานที่ยิ่งใหญ่อย่างวันเกิดของบิดาแห่งต้นไม้ จะเป็นโอกาสที่ดีให้ผู้อาวุโสพบปะกัน มันยังเป็นโอกาสที่ดีสำหรับรุ่นเยาว์ที่จะขยายขอบเขตสายตาของตัวเองและมีโอกาสสร้างชื่อเสียง ด้วยเหตุนี้ภูเขาทั้งหมดเกือบจะกลายเป็นเวทีของรุ่นเยาว์ โดยเฉพาะของอัจฉริยะที่รีบแสดงตัว
ลูกหลานและศิษย์จากนิกายใหญ่ล้วนพูดคุยกันและสร้างสหาย และกระทั้งมีการแข่งขันกันเอง มีกลุ่มเล็กๆซุบซิบกันอย่างต่อเนื่องในภูเขาแอลป์
ในช่วงการสนทนานี้ เชื้อสายอย่างออาณาจักรนักปรุงยาและตระกูลเจี้ยนหลงกลายเป็นหัวข้อที่ร้อนแรง
" ข้าได้ยินว่ามีคนจากเชื้อสายราชวงศ์ของอาณาจักรนักปรุงยามางานฉลองของบิดาแห่งต้นไม้ หรือเทพธิดาหมิงจะอยู่อยู่ที่นี่ ? " แม้ว่าพวกเขาจะได้ยินว่ามีเชื้อสายราชวงศ์มาถึง ไม่มีใครได้มีโอกาสเห็นพวกเขา
รุ่นเยาว์โดยเฉพาะบุรุษล้วนแต่พูดถึงสาวงามอันดันหนึ่ง
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งจากเขตหินกล่าวอย่างตื่นเต้น " เทพธิดาหมิงมาที่นี่จริงๆ ? ข่าวลือว่านางเป็นยังเขตหินเมื่อปีก่อน ข้าสงสัยว่ามันจะจริงหรือไม่ "
หมิง เย่เสวีย ลูกหลานของตระกูลราชวงศ์และผู้ปกครองของอาณาจักรในอนาคต รวมถึงเป็นสาวงามอันดับหนึ่งในโลกสมุนไพรหิน
สถานะใดๆของนางล้วนแต่ไร้ที่ติ เมื่อใครก็ตามที่พูดถึงหมิง เย่เสวีย รวมถึงรุ่นก่อนพวกเขาจะเรียกนางว่าเทพธิดา
" ใครจะรู้ เทพธิดาหมิงนั้นมีตัวตนที่ลึกลับและมักจะเก็บตัวอยู่เสมอ และอาจจะกล่าวได้ว่ามีน้อยคนที่เห็นนาง ข้าไดยินว่าเหล่าคนที่เห็นนางล้วนแต่หลงใหล ทว่าน่าเสียดายคนที่ได้เห็นนานมีจำนวนไม่มากนักแม้ในอาณาจักรนักปรุงยาก็ตาม "
" ถูกต้องเสน่ห์ของเทพธิดาหมิงนั้นไร้สิ้นสุด ข้าได้ยินว่าเจ้าชายวัวทองคำจากหุบเขากลืนสวรรค์ของพวกเราตกหลุมรักนางตั้งแต่ครั้งแรก " ผู้ฝึกตนจากเขตอสูรเอ่ยอย่างตื่นเต้น
" ไม่มีอะไรแปลก ข้าได้ว่าแม้แต่ยอดอัจฉริยะก็ยังตกตะลึงครั้งแรกที่เจอนาง ข่าวลือว่าพวกเขามีโอกาสที่จะแตกงานกัน "
ผู้เยาว์ทั้งหมดอดไม่ได้ที่จะเงียบเมื่อชื่อของยอดอัจฉริยะ เย่ฉิงเฉินถูกยกขึ้นมา - นี้เป็นชื่อที่เต็มไปด้วยอำนาจ ไม่ว่าใครก็ล้วนเงียบเมื่อได้ยินชื่อนี้
" พูดกันตามจริง เทพธิดาหมิงนั้นมีโอกาสมากที่สุดที่จะกลายราชีนีของจักรพรรดิ และยอดอัจฉริยะก็มีโอกาสสูงสุดที่จะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะ " แม้ว่าผู้คนจะรู้สึกรำคาญ แต่พวกเขาก็ต้องยอมรับความจริงข้อนี้
รุ่นเยาว์จำนวนมากล้วนแต่ชอบเทพธิดาหมิงไม่มีใครยินดีจะพูดเรื่องนี้อีกต่อไป สำหรับพวกเขาหากเย่ฉิงเฉินต้องการเทพธิดาหมิง ไม่มีใครกล้าแข่งกับเขา
" ข้าได้ยินว่าคนจากตระกูลเจี้ยนหลงก็มาด้วยเช่นกัน " คนที่ไม่ต้องการพูดคุยเรื่องนี้อีกรีบเปลี่ยนหัวข้อการพูดคุยไปยังเรื่องอื่น
ผู้ฝึกตนจากเขตหินเอ่ยถาม " เหม่ยอ่าวเสี่ย ไม่นายน้อยเหม่ยมาที่นี่ด้วย ? "
ผู้ฝึกตนที่รู้เรื่องนี้เล็กน้อยส่ายหัวเอ่ย " ไม่ เพียงแค่ศิษย์คนอื่นจากตระกูล เหม่ยอ่าวเสี่ย ไม่นายน้อยเหม่ยได้ส่งคนอื่นมาแทนเขา "
" น่าประหลาดใช่หรือไม่ ? นายน้อยเหม่ยถึงออกมาจากตระกูลเจี้ยนหลงด้วยตัวเอง...หรือนี้จะเป็นความปรารถนาของเขาในการสร้างประเทศหรือนิกาย ? " บางคนอดไม่ได้ที่จะเอ่ย
มันมีคำกล่าวในโลกสมุนไพรหิน จักรพรรดิเขตแดนเหม่ยอ่าวเสี่ย ยอดอัจฉริยะเย่ฉิงเฉิน แม้ว่าจะไม่ใช้บุรุษ แต่นางก็ยังเป็นสตรีที่กล้าหาญ
เหม่ยอ่าวเสี่ยนั้นเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกพร้อมกับเย่ฉิงเฉิน นางนั้นมาจากสัตว์ประหลาดอย่างตระกูลเจี้ยนหลง
ผู้ฝึกตนเอ่ย " แม้ว่านายน้อยเหม่นจะไม่ได้แสดงตัวโดดเด่นเช่นเย่ฉิงเฉินและเชื่อเสียงของนางไม่ค่อยดี ในช่วงปีที่ผ่านมาอำนาจของนางได้แผ่กระจายออกมา นางนั้นเดินทางไปทั่วโลกและสร้างกลุ่มของตัวเอง ข้าเกรงว่านางจะตั้งประเทศของนายได้ในเวลาไม่นาน "
ผู้เยาว์จากเขตหินเอ่ย " นายน้อยเหม่ยกับการก็ตั้งประเทศของนางอาจจะถูกยอมรับแล้ว แต่ตอนนี้นางยังไม่ได้ทำเรื่องอย่างเป็นทางการ นายน้อยเหม่ยที่เป็นจักรพรรดิเขตแดนจะกลายเป็นขุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาจะแข็งแกร่งมากขึ้นและไม่มีนิกายใดกล้ามองข้าม "
" นายน้อยเหม่ยนั้นมีความทะเยอทะยานอย่างมาก นางต้องการจะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะในยุคนี้และเป็นจักรพรรดินี " บางคนเอ่ย
แม้ว่าเหม่ยอ่าวเสี่ยจะมาจากตระกูลเจี้ยนหลัง นางก็ยังแตกต่างจากคนอื่น อัจฉริยะหลายคนนั้นพึมพานิกายหรือพรรคพวกของเขาเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง แต่เหม่ยอ่าวเสี่ยนั้นไม่ใช่
เรื่องราวของนางนั้นเป็นตำนานในโลกสมุนไพรหิน มันอาจจะกล่าวได้ว่าตระกูลเจี้ยนหลงไม่สนใจเรื่องราวของโลก แต่เหม่ยอ่าวเสี่ยนั้นมีความสามารถและต้องการกลายเป็นจักรพรรดิอมตะ เรื่องราวของนางบอกว่างนางออกจากตระกูลเจี้ยนหลงตั้งแต่ยังเยาว์และท่องโลก และผ่านสถานที่อันตรายมากมายเพื่อฝึกตัวเอง
เมื่อไม่กี่ปีก่อนเหม่ยอ่าวเสี่ยได้ปรากฏตัวออกมาอีกครั้งและสร้างจักรพรรดิเขตแดนด้วยตัวเอง ด้วยสิ่งนี้ชื่อเสียงของนางเริ่มเทียบเท่ากับเย่ฉิงเฉินและบางคนให้เกียรตินางโดยเรียกนายน้อย
" ไม่เพียงแต่สัตว์ประหลาดยอ่างตระกูลเจี้ยนหลงที่ออกมา แม้แต่สัตว์ประหลาดอย่างป้อมปราการอสูรก็ยังมาเช่นกัน " บางคนเอ่ย
" ไม่เพียงป้อมปราการอสูรจากเขตอสูรมาที่นี่ อย่างเช่นหุบเขากลืนสวรรค์ ไม่กี่วันก่อนก็มา ข้าเห็นบรรพชนโอสถจากป้อมปราการอสูร.." ผู้ฝึกตนจากเขตอสูรเอ่ย
****
ขณะที่ผู้เยาว์คนอื่นกำลังพูดคุยกันเกี่ยวกับหัวข้อที่สนใจ หลี่ฉีเย่นั่งอยู่ในหุบเขาหลายวันก่อนที่จะเปิดดวงตาของเขาและเอ่ยกับนายหญิงด้านข้าง " มา พวกเราจะออกไปข้างนอก ทิวทิศน์ของเทือกเขาแอลป์นั้นยอดเยี่ยมที่สุดในเขตนักปรุงยา ดังนั้นมันคงจะเสียเปล่าหากพวกเราไม่ไปดูสักหน่อย ? "
นายหญิงฉีเยียนั้นไม่ได้เอ่ยสิ่งใดขณะที่ติดตามเขาไป ช่วงเวลาที่พวกเขาปิดประตูเขามากระทิงมังกรจักรพรรดิก็เคลื่อนไหวโดยไม่มีใครสั่ง
หลี่ฉีเย่นั่งอยู่บนรถม้าก่อนจะบังเหียนให้กับนางหญิงฉีเยียน นางลังเลเล็กน้อยก่อนจะรับบังเหียนมาอย่างเป็นธรรมชาติ
หลี่ฉีเย่นั่นเข้าไปนั่งด้านในขณะที่นายหญิงนั้นนั่งอยู่ด้านนอก นางกุมบังเหียนราวกับเป็นคนขับรถม้า
" จากนี้ไป กระทิงมังกรจักรพรรดิจะเป็นเทพผู้พิทักษ์คนที่สองของประเทศไผ่ยักษ์ " ภายในรถหลี่ฉีเย่บอกกับนายหญิง
นายหญิงนั้นตื่นเต้นเล็กน้อยหลังจากได้ยินเพราะนี้ไม่ใช่สิ่งที่นางคาดหวัง ควรจะรู้ไว้ว่าไม่ใช่ตัวตนใดๆก้ได้ที่จะกลายมาเป็นเทพผู้พิทักษ์ของประเทศได้
" ม่ออออ ! " หลังจากได้ยิน กระทิงก้ร้องออกมา เห็นได้ชัดว่ามันไม่เต็มใจจะรับตำแหน่งนี้
การตอบสนองของสัตว์อสูรที่นี้ทำให้นายหญิงตกตะลึง หนึ่งควรจะต้องรู้ว่าเทพผู้พิทักษ์ของประเทศไผ่ยักษืตอนนี้เป็นตัวตนระดับราชันเทพ ทว่ากระทิงตัวนี้ดูเหมือนจะไม่เต็มใจที่จะเป็น นี้ทำให้นายหญิงหดหู่อย่างมาก
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น