687

ตอนที่ 687 หญิงสาวลึกลับ

" เขาต้องการขอคำปรึกษาจากข้า ? " หลี่ฉีเย่หัวเราะและเอ่ย " น่าสนใจ ยอดศิษย์ของบิดาแห่งต้นไม้ต้องการถามคำถามกับข้า น่าสนใจ.."

ไม่ต้องเอ่ยถึงสถานะของบิดาแห่งต้นไม้ แต่ในฐานะยอดศิษย์และผู้นำนิกายของภูเขาแอลป์ ฐานะในโลกราชันเมเปิลไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้นำนิกายของเชื้อสายจักรพรรดิ แต่ตอนนี้ ยอดศิษย์กำลังขอคำปรึกษาจากผู้เยาว์ไร้ชื่อ - นี้เป็นเรื่องแปลกประหลาดอย่างมาก

" บางที ข่าวของการที่เทพผู้พิทักษ์ของพวกเราลงมืออาจจะมาถึงภูเขาแอลป์ " นายหญิงฉีเยียนเอ่ย " เทพผู้พิทักษ์ของพวกเราและบิดาแห่งต้นไม้แอลป์เป็นสองต้นไม้ปีศาจที่ยิ่งใหญ่ในโลกสมุนไพรหิน และผู้พิทักษ์ของเราก็ไม่ได้ลงมือมาหลายล้านปี แต่ตอนนี้เขาลงมืออย่างกระทันหัน ภูเขาแอลป์อาจจะอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ "

หลี่ฉีเย่เพียงอมยิ้มข้ารู้บางอย่างที่เหนือกว่าการคาดเดาของนายหญิง

" นายท่านจะไปพบราชันเมเปิลหรือไม่ ? " นายหญิงเอ่ยถามหลี่ฉีเย่ขณะนวดไหล่ของเขา

ราชันเมเปิลนั้นมีชื่อเสียงอย่างมากในโลกสมุนไพรหิน คนอื่นจะไม่สามารถพบคนที่ไม่สถานะสูงเช่นนี้ได้ แต่ตอนนี้ทุกอย่างล้วนตรงกันข้าม

ทว่านายหญิงรู้สึกว่ามันควรจะเป็นเช่นนี้ นางนั้นเข้าใจดีว่าไม่ใช่ทุกคนที่นายท่านของนางอยากเจอ

" พวกเราจะพบเขา " หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย " พรุ่งนี้ส่งข้อความในหาของเขาภูเขาแอลป์และบอกให้ราชันเมเปิลมาหาข้าที่นี่ "

นายหญิงนั้นเอ่ยรับคำสั่งโดยไม่เอ่ยสิ่งใด

ในวันที่สอง นางนั้นสั่งข้อความไปหาราชันเมเปิลให้มาพบกับหลี่ฉีเย่ ขณะที่หลี่ฉีเย่ยังคงนั่งอยู่ในหุบเขาและเขาไม่ทำอะไรนอกจากอาบแดด

" เฮ้ เจ้ามีสถานที่ให้ข้าซ่อนตัวหรือไม่ ? " ขณะที่หลี่ฉีเย่กำลังนั่งอาบแดด เสียงที่น่าฟังก็ปรากฏขึ้นข้างๆเขา

ในเวลานี้ เขานั้นเปิดดวงตาและมองไปยังทิศทางของเสียง มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆเขา

นางนั้นสวมชุดสีอ่อน แม้ว่าจะเป็นชุดธรรมดาที่ไม่เครื่องประดับใดๆ แต่ก็ยังไม่สามารถซ่อนรูปลักษณ์ที่ทรงเสน่ห์ของนางได้

นางนั้นเหมือนอัญมณีที่เปล่งประกายและความมืดไม่สามารถซ่อนมัน

อาจจะกล่าวได้ว่าหญิงสาวตรงหน้าเขามีความงามล่มอาณาจักร ไม่ว่าจะลักษณะหรือรูปร่างล้วนไร้ที่ติ

นางนั้นมีรูปร่างที่โด่ดเด่นแม้ว่าจะสวมเสื้อผ้าหหลวมๆ หนึ่งจะสามารถมองเห็นผู้ภูเขางามสองลูกของนางตั้งตระหง่าและกระพืมขึ้นลง หน้าอกของนางอธิบายได้อย่างเดียวว่าสมบูรณ์แบบ คู่หน้าอกของนางปรากฏเด่นชัดแม้ว่านางจะสวมเสื้อผ้าที่หลวมอีกทั้งมันยังไม่สามารถปิดเอวคอดกิ่วที่สามารถโอบไว้ด้วยหนึ่งแขนไว้ได้ เรียวขาของนางยาวและสมบูรณ์กล่าวได้ว่านางเป็นสตรีที่หาตัวจับได้ยาก

หลี่ฉีเย่นั้นมีหญิงสาวมากมายรอบตัวเขา แต่ด้วยสุดยอดความน่าหลงใหลเช่นนี้มีเพียงเฉินเป่าเจี้ยวที่เป็นคู่ต่อสู้ของนางได้

ทว่าหญิงสาวตรงหน้าแตกต่างไปจากเฉินเป่าเจี้ยวที่มีร่างกายเย้ายวน นางนั้นต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

นางนั้นงดงาม ผมสีทองตรงและยาวสวยทำให้รูปลักษณ์ของนางนั้นดูมีเสน่ห์ เป็นสิ่งล่อใจที่ไม่มีใครต้านทานได้

ทว่านี้ยังไม่ใช่จุดเด่นที่สุด สิ่งที่มีเสน่ห์มากที่สุดของนางคือดวงตา มันสดใสราวกับดวงดาวและกระจางเหมือนฤดูใบไม้ผลิ

ใบหน้าของนางนั่นสมบูรณ์ไร้ที่ติดและประกอบกับกลิ่นอายที่เป็นเอกลักษณ์ เพียงแค่เหลือบมองผู้คนสามารถบอกได้ว่านางมาจากตระกูลชั้นสูง นอกจากนี้นางยังมีกลิ่นอายที่อ่อนโยนและแข็งแกร่งผสมอยู้ด้วยกัน นี้เป็นกลิ่นอายที่ทำให้ผู้ง่ายต่อการจดจำ

" เจ้ามีที่ให้ข้าซ่อนตัวหรือไม่ ? " หญิงสาวคนนั้นเอ่ยถามหลี่ฉีเย่ขณะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

หลี่ฉีเย่นั่งและยิ้ม เขาเตรียมกระดานหมากรุกไว้ตรงหน้าก่อนจะเอ่ย " นั่งและเล่นกับข้า "

หญิงสาวทันใดนั้นก็กลายเป็นหงุดหงิด แต่นางนั้นฉลาดจากนั้นก็นั่งตรงข้ามกับหลี่ฉีเย่ ในเวลานี้หลี่ฉีเย่โบกมือของเขาและรูปลักษณ์ของหญิงสาวได้เปลี่ยนไปทันที แม้ว่านางจะยังเป็นเด็กผู้หญิง แต่ภายนอกนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หญิงสาวนั้นกังวลเล็กน้อย หลังจากนั่งลง นางก็ยังกังวลมากขึ้น ทว่านางก็พยามสงบจิตใจและเริ่มเดินหมากของนางทันที

หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะแต่หญิงสาวตรงหน้าและเล่นกับนาง

ขณะที่ทั้งสองกำลังเล่นอยู่มีความวุ่นวายได้เกิดขึ้นด้านนอก คนจำนวนมากพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมด้วยพลังงานในสายเลือดที่ทรงพลัง

ทั้งกลุ่มถูกนำมาโดยชายกลางคนที่ดูเหมือนจะธรรมดา แต่รัศมีของเขาราวกับมีมังกรซ่อนอยู่ภายใน แม้ว่าชายคนนี้พยามจะซ่อนกลิ่นอายแต่อำนาจของเขาก็ราวกับคลื่น มันสามารถจินตนาการได้ถึงอำนาจของเขาได้โดยง่าย

พวกเขาวิ่งไปรอบๆราวกับจะพลิกหุบเขาทั้งหมด สุดท้ายสายตาของพวกเขาก็หยุดที่หลี่ฉีเย่และสาวน้อย ทว่ามันเป็นเพียงแค่แวบเดียวก่อนที่พวกเขาจะเลิกสนใจ

ในเวลานี้ฉีเยียนนั้นกลับมาและเห็นคนจำนวนมากในหุบเขา นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ย " นี้เกิดอะไรขึ้น ? "

หลี่ฉีเย่ยกศีรษะขึ้นก่อนจะเอ่ย " ฉีเยียน พวกเรามีแขกมาทักทาย รอจนกระทั้งจบกระดานนี้ก่อน "

ขณะเดียวกัน ชายวัยกลางคนนั้นหันไปรอบๆและไม่พบอะไรน่าสงสัย เขาจึงขยับไปหานายหญิงและเอ่ย " ฝ่าบาทฉีเยียนอภัยให้พวกเราด้วย ลาก่อน "

จากนั้นเขาก้ไม่รอคำตอบและนำกลุ่มของเขาจากไปอย่างรวดเร็ว มันเห็นได้ชัดว่าชายคนนี้กำลังรีบ

นายหญิงมองกลุ่มที่จากไปด้วยความประหลาดใจ นางเดินเข้าไปใกล้หลี่ฉีเย่ที่กำลังเล่นหมากรุกอยู่ก่อนจะเอ่ยถาม " นายท่านไม่ได้เกิดอะไรขึ้นจริงๆ ? "

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่อมยิ้มและมองสาวน้อยตรงหน้า " ไม่มีอะไร เพียงแค่มีคนต้องการซ่อนในที่ของพวกเรา "

ในเวลาหญิงสาวก็หัวเราะอย่างตื่นเต้น " ฮ่าฮ่า เจ้าแพ้แล้ว ! " หลังจากเดินหมากนางก็กดดันหลี่ฉีเย่และได้รับชัยชนะ

หลี่ฉีเย่เหลือบมองกระดานและเอ่ย " น่าประทับใจ น่าประทับใจจริงๆ สามารถจดจำทุกอย่างได้หลังจากเห็นเพียงหนึ่งครั้ง น่าสนใจจริงๆ "

หญิงสาวนั้นไม่ได้เอ่ยอะไร นางเพียงยิ้มและยืนขึ้น ยามเมื่อนางยืนนางได้กลับไปสู่ใบหน้าดั่งเดิม ตอนที่นางยิ้มรอยยิ้มของนางสามารถล่มประเทศได้เลย

ถึงแม้นายหญิงฉีเยียนจะกล่าวได้ว่าเป้นสาวงาม แต่นางก็ทำได้เพียงถอนหายใจแต่หน้าความงามตรงหน้า นางไม่สามารถเทียบได้

ในเวลานี้สุดยอดสาวงาคนนั้นมองหลี่ฉีเย่และเอ่ยถาม " เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ากลเล็กน้อยนี้จะหลอกพวกเขาได้ ? "

หลี่ฉีเย่เพียงอมยิ้มก่อนจะเอ่ยอย่างสบายๆ " เจ้าฉลาด ดังนั้นเจ้าควรจะรู้ว่ากลนี้สามารถหลอกคนฉลาดได้ "

ดวงตาของนางหรี่ลงก่อนจะเอ่ย " ข้ารู้ เขาจะคิดได้อย่างไรว่าข้าจะกล้าเล่นหมากรุกยามเขาปรากฏตัว ? ภายใต้สถานนี้ข้าควรจะวิ่งหนีไปหรือซ่อนตัว "

หลี่ฉีเย่ยิ้มอย่างพอใจและเอ่ย " ฉลาดมาก หญิงสาวฉลาดเช่นเจ้าควรค่าแก่การชม "

" ขอบคุณ " สุดยอดสาวงามคนนั้นเปิดเผยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ก่อนจะเอ่ย " เจ้าช่วยข้าในตอนนี้ ข้าจะใช้คืนให้ภายหลัง "

หลี่ฉีเย่มองไปที่นางก่อนจะเอ่ยอย่างใจเย็น " ภายหลัง ? นั้นมันช้าเกินไป มันจะดีมากหากเจ้าจะใช้คืนข้าตอนนี้ ข้าไม่ใช่คนที่ขออะไรมากมาย ดังนั้นข้าจะยินดีมากหากเจ้าจ่ายมันด้วยร่างกาย "

นายหญิงฉีเยียนกลายเป็นไร้คำพูดหลังจากหลี่ฉีเย่เอ่ย ทว่านางรับรู้ได้ว่าเจตนาของหลี่ฉีเย่ไม่ได้เป็นเช่นนั้น เขาดุสงบและเป็นธรรมชาติอย่างมาก

ขณะเดียวกัน สุดยอดสาวงามได้เหลืบอมองหลี่ฉีเย่ก่อนจะเอ่ย " ข้าพึงจะคิดว่าเจ้านั้นเป็นคนดีเพียงไม่นาน แล้วดูเจ้าตอนนี้ !? "

" เจ้ากล่าวถูก " หลี่ฉีเย่ยิ้มอย่างสบาย " ข้านั้นมักจะเป็นคนเลวเสมอ เป็นคนชั่วร้ายที่ชอบผู้หญิงที่งดงามและฉลาด แน่นอนหากเจ้ายินดีจะอยู่ข้างข้า ข้าจะมีความสุขอย่างมาก "

" เจ้าคนไร้ยางอาย ! " สุดยอดสาวงามนั้นเต็มไปด้วยความโกรธขณะจ้องมองหลี่ฉีเย่ นางนั้นชีนิ้วไปที่เขาก่อนที่แสงคล้ายกับดาวตกจะพุ่งออกมา

" ดัชนีดาวตก น่าสนใจ " หลี่ฉีเย่หัวเราะหลังจากเห็นทักษะนี้ หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็ใช้นิ้วราวกับดาบตวัดไปในอากาศ ในวินาทีนั้นดาบของเขาได้กวาดผ่านดาวตกทิ้งจนหมด

" เคร้ง ! " นิ้วทั้งสองของสาวงามกลายเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์ ก่อนหน้านี้สาวงามนั้นอยากจะสั่งสอนหลี่ฉีเย่ให้ตกใจ ดังนั้นเมื่อเขาจึงนางจึงเสียเปรียบและถอยไปหลายก้าว

" ฮึ่ม ! เจ้าคิดว่าเจ้าเก่งมากหรือไง ! "หลังจากโดยกดดันจากหลี่ฉีเย่จนถอยไปหลายก้าว  สาวงามทันใดนั้นคำราม " ข้าก็รู้ทักษะนี้ ! "

หลังจากกล่าวเสร็จ นิ้วของนางก็กลายเป็นดาบ ช่วงเวลาทีทักษะของนางถูกใช้มันเหมือนกับมีดาบหนักถูกฟันลงมาจากชั้นฟ้า ทำให้ดวงดาราดับสูญ

นายหญิงที่เห็นทักษะนี้ทันใดนั้นก็กลายเป็นตกตะลึง เพราะทักษะของสาวน้อยคนนี้เป็นทักษะที่หลี่ฉีเย่พึงใช้ไปก่อนหน้า...