683
อนที่ 683 ภูเขาแอลป์
โชคดีที่ภูเขาแอลป์นั้นเต็มไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วน แม้ว่าแขกจากทุกมุมโลกจะมา มันก็ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อนอีกมากมาย
แม้ว่าจะมีบางช่วงเวลาก่อนที่จะถึงงานวันเกิดของบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ ที่สถานที่ต่างๆจะแน่นเป็นด้วยผู้คนที่มาเพิ่มขึ้นในแต่ละวัน
แม้ว่าตระกูลจักรพรรดิอย่างอาณาจักรนักปรุงยา , ตระกูลเจี้ยน , และปราการป้อมอสูร จะไม่ได้สนใจโลก...สัตว์ประหลาดเหล่านี้ก็ล้วนส่งผู้เชียวชาญมาแสดงความยินดี
จากตรงนี้ ผู้คนสามารถสัมผัสได้ถึงตำแหน่งของ บิดาแห่งต้นไม้แอลป์ในโลกสมุนไพรหิน
" กร็อบ " รถม้าเคลื่อนตัวอย่างช้าๆมาถึงเมืองด้านล่างภูเขาแอลป์ หลี่ฉีเย่นั่งอยู่ในรถม้าพร้อมกับปิดตา เขานั้นแช่ตัวอย่างอยู่ในจังหวะของรถที่มุ่งหน้าไปยังภูเขา
เมืองเล็กๆแห่งนี้นั้นเคยถูกทอดทิ้ง ทว่าตอนนี้มันหนาแน่นไปด้วยผู้คน บางคนวิ่งออกมาจากภูเขาเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ บางคนเลือกสิ้นค้า
หลี่ฉีเย่ปิดการรับรู้ทุกอย่างและยังคงนั่งออยู่ในรถม้าขณะมันเคลื่อนตัว
ความจริงในเวลานี้ ล้วนเต็มไปด้วยแขกหน้าใหม่ ดังนั้นไม่มีใครสังเกตการมาถึงของหลี่ฉีเย่
เมื่อรถม้าแล่นเข้ามาในภูเขา หลี่ฉีเย่ก็เปิดดวงตาของเขาก่อนจะจ้องมองไปยังด้านนอก
ผู้คนสามารถเห็นวิวทิวทัศน์ที่เขียวขจี มีภูเขาและเนินเขาสูง น้ำตกที่งดงาม นอกจากนี้ยังมีต้นสนโบราณที่คล้ายกับมังกรเติบโต..
ไม่ว่าจะเป็นใครพวกเขาล้วนสรรเสริญฉากที่งดงามนี้ สถานที่แห่งนี้นั้นแตกต่างจากที่อื่นๆที่มีหญ้าเขียวชะอุมและดวงดาราเต็มท้องฟ้า มันดูมีชีวิตชีวาอย่างมาก นี้ทำให้บรรยากาศในภูเขาแอลป์งดงามเป็นพิเศษ
ในเวลานี้ คิ้วของหลี่ฉีเย่ขมวดกันเล็กน้อย มันเป็นเพราะว่าสายตาของเขาได้กวาดผ่านภูเขาไปข้างหน้า เขาตาของเขามองทะลุทุกสิ่งจนไปเจอต้นสนโบราณ มันไม่ใหญ่นักแต่เต็มไปด้วยกลิ่นอายโบราณ
หลังจากนั้นหลี่ฉีเย่ถอนสายตากลับมาและพึมพำ " ภูเขาแอลป์ บิดาแห่งต้นไม้แอลป์..น่าสนใจ...มันน่าอับอายที่แม้ว่าจะผ่านมานานแล้วเขาก็ยังไม่สามารถออกจากภูเขาแอลป์ได้ "
บิดาแห่งต้นไม้นั้นมีชื่อเสียงไปทั่วโลก แต่หลังจากผ่านมาหลายแสนปี เขาก็ยังไม่สามารถออกจากภูเขาได้ แม้ว่าเขาจะปรากฏตัวได้ทุกที่เขตนับล้านไมล์ของภูเขา แต่เขาก็ไม่เคยออกไปด้านนอก
สำหรับเหตุผล มันมีหลายความเชื่อที่แตกต่างกัน ความเชื่อที่น่าเชื่อถือมากที่สุดก็คือบิดาแห่งต้นไม้นั้นได้รับเต๋าแห่งปัญญา ดังนั้นรากของเขาจึงได้ฝั่งอยู่ลึกภายในเส้นเลือดแอลป์และหลอมรวมเข้ากับมัน
เนื่องจากเส้นเลือดและรากของเขาเป็นหนึ่งเดียวกันทำให้เขาปรากฏตัวที่ใดก็ได้ในภูเขา แต่เขาไม่สามารถที่จะออกไปด้านนอกได้
" กร๊อบ " ในเวลานี้ กระทิงก็ยังเดินทางไปข้างหน้าขณะที่หลี่ฉีเย่ภายในปิดตาอยู่
ทว่าก่อนที่เขาจะเข้าไปถึงประตูของภูเขา มีกลุ่มคนมาหยุดเขาไว้
" เจ้ายังไม่ตาย..." น้ำเสียงที่เย็นชาและเต็มไปด้วยความเกลียดชังปรากฏ
หลังจากได้ยินน้ำเสียงที่เย็นชานี้หลี่ฉีเย่เปิดดวงตาของเขาและเห็นเจ้าหญิงมังกรกับเหล่าศิษย์ขว้างทางเขาอยู่
ในเวลานี้นางมองเขาด้วยสายตาที่หนาวเย็นพร้อมกับเจตนาฆ่า ราวกับว่านางไม่ต้องการอะไรนอกจากฆ่าเขาในเวลานี้
ความเกลียดชังที่เจ้าหญิงมีต่อหลี่ฉีเย่นั้นเข้าใจได้ ด้วยฐานะสูงส่งและต้นกำเนิดของนาง นางก็ยังถูกเด็กน้อยไร้ชื่ออย่างหลี่ฉีเย่ตบต่อหน้าคนอื่น - ไม่มีอะไรจะน่าอัปยศไปมากกว่านี้แล้ว
หากเจี้ยนหวู่ซ่วงไม่หยุดนางในเวลานั้น นางก็คงได้ฆ่าเจ้าสารเลวนี้ไปแล้ว ในเมื่อเจี้ยนหวู่ซ่วงต้องการชั่วมัน เจ้าหญิงมังกรทำอะไรไม่ได้นอกจากออกจากภูเขายอดสวรรค์ ใครจะคาดว่านางจะสามารถเห็นเจ้าสารเลวนั้นที่นี่ได้ !
นางเป็นคนที่มีชื่อเสียงในเขตนักปรุงยา ในฐานะเจ้าหญิงที่ฉลาดและศิษย์จากนิกายผลึกมณีทะเล มันอาจจะกว่าได้ว่านางนั้นโดดเด่นกว่าทุกคน
และตอนนี้เจ้าหญิงนั้นกำลังขว้างเส้นทางของที่ไร้ชื่อเสียงนี้จึงดึงดูดสายตาคนอื่นอย่างมาก หลายคนเริ่มสงสัยว่าใครกันกล้าต่อต้านนาง บางคนกระซิบ
สำหรับหลี่ฉีเย่เขาเพียงกระพริบตาและเอ่ย " ข้านั้นค่อนข้างทนทาน แม้แต่ราชันนรกและปีศาจจากอเวจีก็ยังไม่สามารถเอาชีวิตข้าได้ มันคงไม่แปลกหากข้ายังมีชีวิตอยู่ ใช่ไหม ? "
" ราชันนรกและปีศาจจากอเวจีก็ยังไม่สามารถเอาชีวิตเจ้าได้ !? " เจ้าหญิงมังกรเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าและเอ่ย " แต่วันนี้ เจ้าหญิงคนนี้จะเอาชีวิตสุนัขของเจ้าไป ! "
หลี่ฉีเย่ขี้เกียจมากเกินไปที่จะเหลือบมองนาง เขานั่งอยู่ในรถม้าและเอ่ย " ด้วยทักษะเล็กน้อยที่เจ้ามี ? ไสหัวไป วันนี้ข้ามางานเฉลิมฉลองและกำลังอารมณ์ดี ดังนั้นข้าจะไว้ชีวิตเจ้า แน่นอนหากเจ้าต้องการตายจริงๆเช่นนั้นข้าสามารถช่วยเจ้าได้ การอาบงานฉลองด้วยเลือดก็เป็นสิ่งที่ไม่เลว "
คำกล่าวเหล่านี้ทำให้เจ้าหญิงนั้นโกรธ นางนั้นถูกเขาตบที่แม่น้ำยอดสวรรค์ แล้วตอนนี้เขายังจะกล้าพูดคำเหล่านี้อีก ? นี้จะไม่ให้นางบ้าได้อย่างไร ?
แขกหลายคนกลายเป็นไร้คำพูดหลังจากได้ยินคำกล่าวของหลี่ฉีเย่และอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน พวกเขารู้สึกสงสารเจ้าเด็กน้อยไร้ชื่อนี้ เพราะการพูดเช่นนี้แปลว่าเขาเบื่อที่จะมีชีวิตแล้ว
" เจ้าเด็กน้อย อย่าได้จองหอง ! " ผู้เชียวชาญด้านข้างเจ้าหญิงคำราม เขาอย่างวิ่งเข้าไปตัดหัวหลี่ฉีเย่
ทว่าเจ้าหญิงนั้นก้าวไปด้านหน้า ด้วยเจตนาฆ่าพร้อมกับดาบที่แหลมคม นางเอ่ย " ข้าต้องการฆ่าเจ้าสารเลวนี้ด้วยตัวเอง ข้าต้องการฉีกหนังและเส้นเอ็นของมันออกก่อนจะดื่มเลือดของมัน ! " นางนั้นกัดฟันขณะเอ่ยคำเหล่านี้ ไม่มีอะไรจะบรรเทาอาการโกรธของนางได้นอกจากฆ่าเขา !
สำหรับหลี่ฉีเย่ เขานั่งปิดตาและพักผ่อนราวกกับไม่ได้ยินคำพูดใด
" เจ้าสารเลว มอบชีวิตของเจ้ามา ! " เจ้าหญิงมังกรคำรามพร้อมกับพลังงานในสายเลือดที่ระเบิดออก พลังของนางเพียงพอที่จะทำให้ผู้คนประหลาดใจ
" สมแล้วที่เจ้าหญิงเป็นเชื้อสายราชวงศ์และศิษย์ของนิกายผนึกมณีทะเล " แม้แต่ผู้ฝึกตนจากรุ่นก่อนก็อดไม่ได้ที่จะยกย่องหลังจากเห็นพลังงานในสายเลือดของนาง
" สหายเต๋าทั้งหลาย ได้โปรดยั้งมือ.. " เจ้าเวลาที่เจ้าหญิงลงมือ ตัวตนจากภูเขาแอลป์ก็ก้าวออกมาเพื่อหยุดเรื่อง
" ม่อออ ! " ทว่าวินาทีต่อมากระทิงก็คำราม พร้อมด้วยเสียง ปัง ! เจ้าหญิงนั้นถูกแตะปลิวออกไปยังเส้นขอบฟ้าและหายตัวไป
โชคชะตาของนางนั้นไม่มีใครรู้ได้หลังจากเห็นเลือดจำนวนมาตกมาจากชั้นฟ้า นางไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้อง
ตัวตนจากภูเขานั้นเป็นบรรพชนปีศาจ แต่ก่อนที่คำกล่าวของเขาจะสิ้นสุด เจ้าหญิงก็ได้หายตัวไปและทำให้เขาต้องกลืนคำพูด
หลายคนนั้นกลายเป็นโง่งม ตอนแรกสายตาพวกเขาจับจ้องที่หลี่ฉีเย่และเจ้าหญิงมังกร พวกเขาเริ่มคาดเดาความเป็นจากคำพูดที่หยิ่งยโสของชายหนุ่มที่มีต่อเจ้าหญิงมังกร
ไม่มีใครมองไปยังกระทิงมังกรจักรพรรดิที่เป็นคนลากรถม้า ในมุมมองคนอื่นมันไม่มีค่าให้สนใจ มันเป็นเพียงกระทิงทั้วไป เช่นนั้นทำไมต้องสนใจ ?
พวกเขาไม่คาดว่าเจ้ากระบือธรรมดานี้จะแตะเจ้าหญิงปลิวอออกไปด้วยการแตะเพียงครั้งเดียว
หลี่ฉีเย่เปิดดวงตาของเขาและเอ่ยอย่างสบายๆ " ขออภัย ท่านมาสายเกินไป ข้านั้นแสดงความเมตตาไปแล้ว แต่ทว่ากระทิงศักดิ์สิทธิ์ของข้าบังเอิญแตะนางเขา "
บรรพชนปีศาจจากภูเขาแอลป์กลายเป็นไร้คำพูด เขายังจะเอ่ยอะไรได้อีก ? คนก็ได้ถูกแตะออกไปรีบร้อน มันสายเกิดไปที่เขาจะแก้ไขปัญหานี้แล้ว
" สัตว์เดรัจฉาน พวกเราจะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ ! " ในเวลาผู้เชียวชาญที่ติดตามเจ้าหญิงมาต่างตะโกนใส่หลี่ฉีเย่
บรรพชนปีศาจรีบหยุดพวกเขาอย่างรวดเร็ว " สหายทั้งหลาย ทุกคนมาที่นี่ในฐานะแขก ข้าหวังว่าทุกคนจะเปลี่ยนความบาดหมางและกลายเป็นสหายที่ดีต่อกัน หากพวกท่านต้องการแก้แค้นเช่นนั้นโปรดรอหลังจากการฉลองผ่านไป นอกจากนี้พวกท่านมุ่งไปยังการช่วยชีวิตเจ้าหญิงก่อน อย่าได้ล่าช้าในการช่วยชีวิตนาง "
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น