682

อนที่ 682 จากลา

" หรือเขาจะแข็งแกร่งกว่ากระทั้งนายหญิง ? " หญิงชราเอ่ย " แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งมากแต่เขาไม่มีทางเทียบท่านได้ ไม่มีใครในรุ่นเยาว์ที่สามารถทำได้ "

" นั้นยังไม่แน่ " หญิงสาวเอ่ย " อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้ถึงขีดจำกัดพลังของเขา ดังนั้นข้าไม่สามารถสรุปอะไรได้ ในสายตาข้าตัวตนของหลี่ฉีเย่เต็มไปด้วยหมอกหนาและกลิ่นอายที่ลึกลับ แม้แต่ข้าก็ยังมองผ่านเข้าไม่ได้ "

" เขาสามารถเทียบกับเย่ฉิงเฉินจาากอาณาจักรเขตแดนหินได้หรือไม่ ? " หญิงชราเอ่ยถาม

" เทียบกับเย่ฉิงเฉิน ? " หญิงสาวในรถม้าหยุดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ย " ข้าไม่สามารถเอ่ยรายละเอียดเพราะข้าไม่รู้ว่าหลี่ฉีเย่นั้นแข็งแกร่งขนาดไหน ทว่าสัญชาติญาณของข้าบอกว่าหลี่ฉีเย่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเย่ฉิงเฉินมาก "

" เป็นไปไม่ได้ " หญิงชราเปลี่ยนการแสดงออกของนางและเอ่ย " อาณาจักรเขตแดนหินนั้นทุ่มเทให้กับเย่ฉิงเฉินมาก เขานั้นเป็นยอดอัจฉริยะที่สวรรค์ส่งมาเกิดในโลกสมุนไพรหิน นอกจากนายหญิงมีเพียงหญิงสาวจากตระกูลเจี้ยนที่เทียบเขาได้ คนไร้ชื่อเช่นหลี่ฉีเย่จะมาเทียบเขาได้อย่างไร ? "

เย่ฉิงเฉินนั้นมีเชื่อเสียงอย่างมากในโลกสมุนไพรหินและถูกขนานนามว่าบุรุษอันดันหนึ่งในหมู่รุ่นเยาว์ อัจฉริยะนับไม่ถ้วนยามอยู่ต่อหน้าเขาล้วนไร้ตัวตน คนอื่นๆไม่กล้าเทียบตัวเองกับเขาและยินจะอยู่ภายใต้การชักนำของเขา

" ข้าเกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น " หญิงสาวในรถม้าเอ่ย " เย่ฉิงเฉินนั้นทรงพลังอย่างมากนั้นยากที่จะมีคนเทียบ ทว่าหลี่ฉีเย่คนนี้พิเศษออกไป ข้าไม่สามาถรวัดความแข็งแกร่งของเขาได้ ไม่ว่าจะเป็นการคำนวณจากพลังของเขาเมื่อครู่ หรือจากสัญชาติญาณข้า ล้วนแต่บอกว่าเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเย่ฉิงเฉิน "

หญิงชราอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดอย่างเงียบๆหลังจากได้ยิน นางนั้นรู้ความสามารถของนายหญิงเป็นอย่างดีและมั่นใจในคำกล่าวของนาง

หญิงสาวในรถม้าเอ่ย " พวกเราไปเถะ เขาพบพวกเราแล้ว "

" แม้ว่เขาจะอยู่ที่นี่ พวกเราก็ไม่เกรงกลัวเขา " สายตาของหญิงชรากลายเป็นแหลมคม นางไม่เหมือนคนขับรถที่หลับก่อนหน้าอีกต่อไป กลิ่นอายที่นางระเบิดออกอมาเต็มไปด้วยความน่ากลัว

" ไม่ ท่านย่า พวกเราไม่ต้องสู้กับเขา " หญิงสาวในรถม้าเอ่ย " แม้ว่าพวกเราจะไม่เกรงกลัวใคร พวกเราก็ไม่ควรจะเริ่มสู้กับหลี่ฉีเย่ ก่อนที่เขาจะมาถึงที่นี่ พวกเราควรจะจากไป "

หญิงชรานั้นไม่เอ่ยอะไรอีกขณะขึ้นไปควบคุมรถม้า มีเสียงม้าร้องดังอออกมาก่อนที่มันจะหายไปบนเส้นขอบฟ้าโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ

หลี่ฉีเย่ย้อนกลับไปยังแม่น้ำยอดสวรรค์และพบว่าไม่มีผู้ฝึกตนอยู่ที่นี่ มีเพียงหยวนไฉ่เหอที่รออยู่

หลังจากที่นางได้เห็นเขานางนั้นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ทว่านางไม่ได้เอ่ยถามอะไรและเผยรอยยิ้มที่สง่างาม " ศิษย์พี่หลี่ได้ซัลเฟอร์อมตะมาหรือไม่ ? "

" แล้วเจ้าละ ? " หลี่ฉีเย่ไม่ได้เอ่ยตอบเขาเพียงอมยิ้ม

หยวนไฉ่เหอพยักหน้านางและเอ่ย " ข้าได้ซัลเฟอร์อมตะมาสองก้อน นี้ก็เพียงพอแล้ว "

" เช่นนั้นก็ดีแล้ว พวกเราไปกันเถอะ " หลี่ฉีเย่ยิ้มและพยักหน้าเบาๆ

หยวนไฉ่เหออดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม " ข้าไม่รู้ว่าเทียยี่นั้นหายไปที่ใด พวกเราไม่รอเขารึ ? "

" พวกเราไม่จำเป็นต้องรอเขา " หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " หากเขาต้องการไปกับพวกเราเขาคงจะปรากฏตัวออกมาแล้ว ข้าเกรงว่าเขาไม่ต้องการไปกับพวกเรา และเขาคงไปตามเส้นทางของตัวเองแล้ว "

หยวนไฉ่เหอนั้นเป็นคนฉลาดนางคิดเกี่ยวกับเรื่องชั่วครู่ก่อนจะเปิดเผยรอยยิ้ม นางไม่เอ่ยสิ่งใดและขึ้นไปนั่งบนรถม้ากับหลี่ฉีเย่

ด้วยเสียงม่ออ กระทิงมังกรจักรพรรดินั้นได้แบกรถม้าออกไป - เดินด้วยความเร็วไม่เร็วไม่ช้า หลี่ฉีเย่นั่งอยู่ภายในพร้อมกับปิดตา เขาไม่เอ่ยบทสนทนาใดๆ

หยวนไฉ่เหอดูเหมือนจะชอบความเงียบนี้เช่นกัน เพราะนางไม่ได้เอ่ยสิ่งใด

แม้ว่ากระทิงจะเดินไม่ช้าไม่เร็ว ไม่นานพวกเขาก็ออกมาจากภูเขายอดสวรรค์ ช่วงเวลาที่พวกเขาออกมาดวงตาของเขาทันใดนั้นก็เปิดก่อนจะเอ่ยกับหยวนไฉ่เหอพร้อมรอยยิ้ม " เจ้าต้องกลับไปยังสวนแห่งความเงียบเลยหรือไม่ ? "

นางพยักหน้าเบาๆเอ่ย " ถูกต้อง ข้าวางแผนที่จะกลับไปบ่าเพาะ เนื่องจากข้าได้ส่วนผสมที่ต้องการใช้สร้างตำรับยามาแล้ว ศิษย์พี่หลี่จะไปที่ดีใด ? บางทีหากท่านมีเวลา ท่านจะมายังสวนแห่งความเงียบของข้าหรือไม่ ? "

มันมีความรู้สึกที่ใกล้ชิดเกิดขึ้นระหว่างนางและหลี่ฉีเย่ แม้ว่าพวกเขาจะเจอกันไม่นาน ในหัวใจนางมันรู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขารู้สึกกันมาเป็นเวลานาน เหมือนเป็นสหายเก่า

" ข้าเกรงว่าข้าจะยังไปสวนแห่งความเงียบตอนนี้ไม่ได้เพราะข้าจะไปยังภูเขาแอลป์ " หลี่ฉีเย่อมยิ้ม " หลังจากไปยังภูเขาแอลป์ ข้าจะไปยังงานกระชุมที่อาณาจักรนักปรุงยาเช่นกัน "

" อ่า หรือท่านจะไปร่วมงานฉลองวันเกิดของบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ ? " หยวนไฉ่เหออเอ่ย

" ใช่ ข้าวางแผนจะไปเยี่ยมบางคนที่ภูเขาแอลป์ หากข้าไม่มีแผนนี้มาก่อนข้ายินดีจะไปเยือนสวนแห่งความเงียบเนื่องจากมันเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงในการบ่มเพาะสมุนไพรอย่างมาก " หลี่ฉีเย่เอ่ย

คำกล่าวที่เขาพูดนั้นไม่ใช่การยกย่อง แต่มันเป็นความจริง สมุนไพรจิตวิญญาณจำนวนมากเกิดขึ้นในสวนแห่งความเงียบและทำให้ผู้คนน้ำลายไหล คนนับไม่ถ้วนต่างการจะดูมันแต่ก็ไร้ความสามารถ

" มันยังไม่สายเกินไปหากจะมาเยี่ยมชมภายหลัง " หยวนไฉ่เหอเผยรอยยิ้มที่สง่างามและเอ่ย " ภูเขาแอลป์นั้นคุ้มค่าแก่การเดินทาง มันถูกปกป้องโดยบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ และมีสมุนไพรชั้นยอดอยู่ทั่วทุกที่ มันค่อนข้างมีชื่อเสียง "

หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะยิ้มขณะมองไปยังหยวนไฉ่เหอ เขาสัมผัสกับผมที่อยู่บนไหล่ของนางเบาๆ มันดูเหมือนว่าพวกเขาอยู่ในช่วงเวลาที่รื่นรม

" พวกเราจะได้พบกันอีกครั้ง " สุดท้ายเขายิ้มและเอ่ยคำลา หยวนไฉ่เหออนั้นออกจากรถม้าไปและโบกมือให้กับเขาขณะแยกทาง

หลังจากหลี่ฉีเย่กับขึ้นบนรถม้า เขาก็ปิดตาลงและเอ่ย " ไปยังภูเขาแอลป์ ! "

ไม่จำเป็นที่จะต้องให้หลี่ฉีเย่มาขับ เพราะกระทิงนี้สามารถเดินทางไปยังภูเขาด้วยตัวเองได้

ภุเขาแอลป์นั้นมีเรื่องเล่าจำนวนมาก บางคนบอกว่ามันเป็นสถานที่ที่บิดาแห่งต้นไม้แอลป์ถือกำเนิดและเติบโต บางคนบอกว่าภูเขาแอลป์นั้นถูกกลั่นมาจากเส้นเลือดแอลป์

ในความจริง เรื่องราวที่แท้จริงก็ไม่ได้ต่างไปจากนี้นัก ภูเขานั้นอยู่เหนือเส้นเลือดดำและเป็นถิ่นของบิดาแห่งต้นไม้แอลป์  แม้ว่าบิดาแห่งต้นไม้แอลป์จะไม่ได้ก่อตั้งนิกายที่นี่ ศิษย์ผู้ติดตามของเขาก็ยังทรงพลัง

ภูเขาแอลป์นั้นยออดถูกเรียกว่า เส้นเลือดยอดแอลป์ หนึ่งในแปดเส้นเลือดของโลกสมุนไพรหิน มันเป็นระดับเดียวกับเส้นเลือดปราณฟ้า มันแผ่ขยายข้ามเขตนักปรุงยาราวกับมังกรที่หลับใหล

มันเป็นภูเขาที่ยอดเยี่ยมและเต็มไปด้วยความสวยงามอยู่ทุกที่ 

ขณะเดียวกันมีสมุนไพรวิญญาณมากมายที่นี่ ในฐานะหนึ่งในแปดเส้นเลือด มันมีพลังงานจิตวิญญาณที่ถูกสะสมมาจากหลานล้านไมล์ พลังงานของมันใหญ่พอๆกับมหาสมุทร

นอกจากนี้ภายใต้การคุ้มครองบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ สมุนไพรจำนวนมากจึงเติบโตอย่างงดงามบนดินแดนนี้และมีชื่อเสียงมาก

แน่นอนหนึ่งหัวข้อที่จะต้องถึงยามชื่อภูเขาแอลป์ปรากก็คือบิดาแห่งต้นไม้แอลป์  ต้นไผ่ยักษ์และบิดาแห่งต้นไม้แอลป์เป็นสองปีศาจต้นไม้ที่ยิ่งใหญ่ แม้ว่าบิดาแห่งต้นไม้แอลป์จะอายุอ่อนกว่าต้นไผ่ยักษ์ แต่ชื่อเสียงของเขากลับมากกว่า

อันที่จริงเป็นเพราะว่าหลายล้านปีมานี่ ต้นไผ่ยักษ์นั้นแทบจะไม่เคยแสดงอำนาจของต้นเอง มันมักจะยืนอย่างนิ่งสงบเสมอ ดังนั้นหลายคนลืมการมีตัวตนอยู่ของมันไปแล้ว

บิดาแห่งต้นไม้แอลป์นั้นแตกต่างออกไป เขานั้นได้รับสติปัญญาจากเต๋าและยังสืบทอดต่อเชื้อสายของเขา นี้ทำให้ชื่อเสียงของเขากระจายไปพร้อมกับศิษย์จำนวนมาก หลายแสนปีผ่านมาจนถึงตอนนี้ สิ่งมีชีวิตในสถานที่นี่เคยได้ยินบิดาแห่งต้นไม้แอลป์สั่งสอนเต๋ามาหลายครั้ง บางคนเป็นบรรพชนปีศาจ แน่นอนสัตว์อสูรและสมุนไพรที่นี่ก็ได้ฟังเช่นกัน

ช่วงที่ผ่านมาเผ่าหินยักษ์จำนวนมากเดินทางมาที่นี่และร้องขอฟังการสั่งสอนเต๋าของบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ เพราะสิ่งนี้แม้ว่าบิดาแห่งต้นไม้แอลป์จะไม่ออกจากดินแดนไป เขาก็ยังมีศิษย์ทั่วโลก นอกจากนี้บางคนในศิษย์ของเขากลายเป็นบรรพชนเที่ยงธรรม

ดังนั้นมันเป็นเรื่องง่ายที่จะจินตนาการถึงอำนาจของบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ สำหรับการบ่มเพาะของเขาบางคนกล่าวว่าเขาได้รับฉายาราชันเทพ บางคนกล่าวว่านอกจากจักรพรรดิอมตะ ไม่มีต่อกรกับบิดาแห่งต้นไม้แอลป์ได้

ไม่ว่าการบ่มเพาะของเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ในฐานะที่บิดาแห่งต้นไม้แอลป์อยู่มากว่าห้าแสนปี นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ทุกคนล้วนเคารพเขา นอกจากนี้ในโลกสมุนไพรหิน ยังมีข่าวลือว่าแม้แต่เชื้อสายจักรพรรดิหรือขุมอำนาจอื่นๆ ไม่เว้นแม้แต่อาณาจักรนักปรุงยาก็ยังเคารพต่อบิดาแห่งต้นไม้แอลป์

วันเกิดครบรอบห้าแสนปีของเขาเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ในโลกสมุนไพรหิน ทุกอำนาจทุกเชื้อสายจักรพรรดิและผู้ฝึกตนที่มีชื่อ จากทั่วโลกล้วนเดินทางมาให้คำอวยพร

แม้แต่ดินแดนที่ห่างไกลอย่างเขตอสูรและเขตหิน ก็ยังรีบออกเดินทางเพื่อมาให้ถึงทันเวลา บางคนออกเดินทางตั้งแต่หนึ่งปีก่อน

การเฉลิมฉลองวันเกิดของบิดาแห่งต้นไม้แอลป์เป็นงานที่ยิ่งใหญ่สำหรับทุกคนอาณาเขตที่ทอดยาวไปหลายล้านไมล์ ที่เชื้อสายจักรพรรดิและตระกูลต่างๆล้วนเข้าร่วม

ในเวลาสั้นๆ ภูเขาแอลป์ที่เงียบสงบก็กลายเป็นวุ่นวายและหนาแน่นไปด้วยภูเขาที่มาถึง หุบเขาที่รกร้างกลายเป็นแน่นไปด้วยแขกจากแดนไกล...