675

วันพุธที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2560

ตอนที่ 675 ความลับของกระทิงมังกร

ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย หยวนไฉ่เหอได้พุ่งตามกระทิงมังกรและหายตัวไปทันที

" ตรงนั้น ! " ในเวลานี้ เจ้าหญิงมังกรนั้นไม่มีเวลามาจัดการกับหลี่ฉีเย่เพราะนักปรุงยาที่ยืนข้างหน้าได้ชี้ไปยังกระทิงตัวหนึ่ง เจ้าหญิงตะโกนออกคำสั่งและนำกลุ่มของผู้เชียวชาญไป

ขณะที่นางกำลังจ้องมองเหยื่อของนาง นางทันใดนั้นก็ขยับตัวเล็กน้อยและพุ่งไปยังกระทิงตัวหนึ่งทันที มันเห็นได้ชัดว่านางมีความสามารถของนักปรุงยา

นางนั้นแข็งแกร่งกว่าคนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ ช่วงเวลาที่นางพุ่มา กระทิงทันใดนั้นก็กระโจนเข้าใส่ ทว่านางนั้นซัดมันปลิวด้วยฝ่ามือที่น่ากลัว กระทิงรู้ได้ว่ามันพบกับศัตรูที่แข็งแกร่งและวิ่งไปยังทิศทางอื่น

เจี้ยนหวู่ซ่วงคำรามและพุ่งตามไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

ทันใดนั้น กระทิงดุร้ายอีกตัวก็ปรากฏออกมา ทุกก้าวของกระทิงมังกรตัวนี้เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของสายลม

สายตาของหลี่ฉีเย่จับจ้องไปยังกระทิงที่เร็วราวกับสายฟ้านี่ แน่นอนเขาไม่มองหาซัลเฟอร์อมตะแต่เป็นอย่างอื่น

สุดท้ายเขาก็มองเห็นกระทิงตัวนั้นหยุดและเดินเข้าไปหามัน ทันใดนั้นกลุ่มคนจากชั้นฟ้าก็ลงมาปิดขว้างเส้นทางของเขา พวกเขาทั้งหมดเป็นฝ่ายของเจ้าชายเสือดาวทองคำ

" เราต้องการกระทิงมังกรตัวนี้เช่นกัน นั้นเจ้าจงหลีกทาง " เจ้าชายนั้นขว้างเส้นทางของหลี่ฉีเย่ ขณะเดียวกันกระทิงมังกรก็หนีออกไปไกล

หลี่ฉีเย่หรี่สายตาของเขาพร้อมกับจ้องเจ้าชาย แต่เจ้าชายตอบสนองอย่างเย็นชา " อย่าได้ทำให้ตัวเองยุ่งยาก หากเจ้าต้องการซัลเฟอร์อมตะก็ทิ้งรากของราชันสมุนไพรไว้ หากไม่เช่นนั้นเจ้าไม่สามารถไล่ตามกระทิง..."

ทว่าก่อนที่เขาจะกล่าวจบ เงาหนึ่งได้พุ่งมาด้านหน้าท่ามกลางความวุ่นวาย หลี่ฉีเย่มาปรากฏเบื้องหน้าเขาและจับคอเขาไว้ก่อนจะยกลอยในอากาศ

" ปล่อยเจ้าชายเดี๋ยวนี้ ! " ผู้เชียวชาญที่มาพร้อมกับเจ้าชายกลายเป็นตกตะลึงและรีบวิ่งเข้าไปเพื่อคุ้มกัน

" แกร๊ก ! " แต่ในเวลานี้ ร่างกายของหลี่ฉีเย่ก็ราวกับกลายเป็นดวงอาทิตย์ขนาดยักษ์ เพียงพริบตาลำแสงของดวงอาทิตย์สาดส่องไปยังผู้เชียวชาญที่พุ่งเข้ามาหาหลี่ฉีเย่ ร่างกายของพวกเขาถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าธุลี เสียงกรีดร้องแห่งความเศร้าออกมาเพียงชั่วครู่ก่อนจะหายไป

" ฟู่ " ควันสีดำลอยขึ้นในอากาศ ผู้เชียวชาญทั้งหมดถูกเผาไหม้และกลายเป็นกองขี้เถ้าอยู่เบื้องหน้า

ภายใต้เก้าตะวันผนึกสวรรค์ ไม่มีใครสามารถต้านทานได้และถูกเผาไหม้ในทันที

ผู้ฝึกตนจำนวนมากยังไม่ได้พุ่งออกจากข้างแม่น้ำ หลังจากเห็นฉากนี้พวกเขาหลายคนรู้สึกหนาวสั่น

" เจ้า..เจ้ากล้าที่จะทำเช่นนี้ ? " เจ้าชายนั้นเต็มไปด้วยความกลัว เวลานี้กางเกงของเขาเปียกโชก เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่ง " ข้า..ข้าติดตามนายน้อยเย่ฉิงเฉิน หากเจ้ากล้าทำอะไรข้าแม้แต่ปลายผม นายน้อยจะต้องไม่.."

" แกร๊ก ! " ก่อนที่เขาจะกล่าวจบ หลี่ฉีเย่บดขยี้กระโหลกของเขาทิ้ง ดวงตาของเจ้าชายยังคงเบิกกว้าง แม้ก่อนจะตายเขาก็ยังไม่เชื่อว่าหลี่ฉีเย่จะกล้าฆ่าเขาจริงๆ

" เย่ฉิงเฉิน ? โทษทีข้าไม่รู้จัก แต่แล้วไง ? หากมันกล้าจะมาอยู่ข้า เช่นนั้นก็มันก็รอถูกฆ่าอย่างไร้ปราณีได้เลย ! " หลี่ฉีเย่โยนศพของเจ้าชายไปด้านข้างและเช็ดมือ

ผู้ฝึกตนจำนวนมากอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านหลังจากที่เห้นหลี่ฉีเย่สามารถฆ่าเจ้าชายได้อย่างไม่แยแส พวกเขาทั้งหมดสุดท้ายก็รู้ว่าผู้เยาว์มนุษย์นี้เป็นคนที่โหดร้าย หากเป็นคนอื่นพวกเขาจะต้องไว้หน้าเย่ฉิงเฉินแน่

หลี่ฉีเย่ไม่แม้แต่จะกระพริบตาก่อนจะหันไปรอบๆและไล่ตามกระทิงมังกรตัวก่อนหน้าไป

ในเวลานี้ ใครยังจะกล้ามาขว้างเขาอีก ? ถ้าหากพวกเขาเบื่อหน่ายกับชีวิต พวกเขาก็คงจะออกมา

เทียยี่คนที่ซ่อนอยู่ใต้ดินหลังจากหลี่ฉีเย่จากไป เขาก็ตบอกตัวเองและเอ่ยอย่างหวาดกลัว " โหดร้ายมาก โชคดีที่ข้าไม่ได้ทำร้ายปีศาจนี้ก่อนหน้า ไม่เช่นนั้นชะตาข้าคงไม่ต่างกัน "

เขากลิ้งสายตาไปมาก่อนจะหัวเราะและเอ่ย " เวลากำลังผ่านไป ได้เวลาออกปล้นแล้ว " เขาจากนั้นก็กายตัวไปในดิน

หลี่ฉีเย่บินขึ้นบนฟ้าด้วยความเร็วสูงไม่นานเขาก็พบกระทิงมังกรตัวก่อนหน้าในเวลาสั้นๆ แม้ว่ากระทิงต้องการหนี แต่หลี่ฉีเย่ใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาติดตัวมันไว้ ไม่ว่าอย่างไรมันก็ไม่มีทางหนีได้

หลี่ฉีเย่ปรากฏตรงหน้ากระทิงตัวนี้และขว้างเส้นทางของมัน กระทิงตัวนี้ทันใดนั้นก็กระทืบเท้าและสร้างแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรง

" ม่อออ  ! " ในเวลานี้ กระทิงนั้นพุ่งหาหลี่ฉีเย่ด้วยความดุร้าย ในฐานะสัตว์ที่ดุร้าย ไม่ง่ายที่จะมีคนขว้างเส้นทางกระทิงมังกรได้

" ตูม ! ตูม ! ตูม ! " กระทิงได้รวบรวมพลังงานทั้งหมดและวิ่งเข้าหาหลี่ฉีเย่ด้วยความที่ราวกับลูกศร โดยเฉพาะเขาของมันที่เปล่งอำนาจกดดันออกมา เมื่อวิ่งด้วยความเร็วขนาดนี้มันดูเหมือนว่าเขานี้จะสามารถทะลวงผ่านทุกอย่างได้

ทว่าหลี่ฉีเย่ไม่ได้หวาดกลัวกับการโจมตีที่กำลังจะมาถึง เขาสะกิดเท้าข้างหนึ่งด้วยความเร็วก่อนจะทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

" ตูม ! " กระทิงและหลี่ฉีเย่กระแทกเขาหากัน การระบิดนี้ทำให้ทุกคนที่ได้ยินล้วนแต่ตกตะลึง การปะทะกันดังกล่าวเพียงพอที่จะทำให้ภูเขาลูกหนึ่งพังทลาย

กระทิงนั้นถูกส่งบินไปไกลจนกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ ขณะเดียวกันหลี่ฉีเย่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ราวกับภูเขาที่ไม่มีอะไรมาสั่นไหวได้

" ตู้ม ! " กระทิงนั้นดีดตัวของมันขึ้นมาด้วยขาทั้งสี่ด้วยท่าทางดุร้าย ทำให้แผ่นดินถึงกับสั่น กระทิงมังกรกล่าวได้ว่าน่าประทับใจมากมันไม่มีอาการบาดเจ็บจากการกระแทกดังกล่าว

" ตูม ! ตูม ! ตูม ! " กระทิงนั้นยังไม่ยอมแพ้ มันลองอีกครั้ง มันรวบรวมพลังงานทั้งหมดเพื่อที่จะพุ่งเข้าใส่

หลี่ฉีเย่ยิ้มอย่างสบายใจหลังจากเห็นกระทิงดังกล่าวพยามจะทดสอบกำลังอีกครั้งและเอ่ย " หากเจ้าต้องการจะทดสอบข้า เช่นนั้นข้าจะแสดงให้ดู " จากนั้นเท้าของเขาจมไปที่พื้นดิน ก่อนจะดีดออกมาด้วยความเร็วและทะยานไปข้างหน้า !

" ปังงง ! " ผลของมันนั้นแทบไม่มีใครเชื่อ กระทิงนั้นถูกหลี่ฉีเย่ส่งปลิวออก ในเวลานี้เลือดสาดออกมา

แม้ว่าร่างกายของกระทิงทั้งหมดจะถูกคุ้มด้วยเกล็ดของมังกร แต่มันก็ยังห่างไกลหากเทียบกับกายาอเวจีอมตะและกายาไร้นภาอมตะของหลี่ฉีเย่

" ตู้ม ! ตู้ม ! ตู้ม ! " กระทิงนั้นยังไม่ตายและอีกครั้งมันลุกขึ้นมาและพุ่งใส่หลี่ฉีเย่ ทว่าเสียงระเบิดดังขึ้นและมันส่งปลิวออกไปอีกครั้ง

สุดท้ายร่างกายของกระทิงก็อาบไปด้วยเลือดและนอนอยู่บนพื้น มันไม่สามารถที่จะยืนขึ้นได้

หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย " มันก็เป็นเช่นนี้ แม้ว่าเจ้าจะมีอีกสิบชีวิต แต่มันก็ยังไม่พอหากข้าอยากฆ่าเจ้าจริงๆ "

ในเวลานี้หลี่ฉีเย่ได้ไปยืนตรงหน้าของกระทิงและใช้มือเขวี้ยงกระทิงออกไปอีกครั้งและอีกครั้ง เสียงกระทิงร้องดังไปทั่วหุบเขา

" อัก ! " สุดท้าย หัวของกระทิงก็มีการตอบสนองหลังจากถูกหลี่ฉีเย่เขวี้ยงมาหลายครั้ง

" ฟรุบ  !" แสงไฟสีแดงเข้มออกมาจากหน้าผากของกระทิง แสงไฟนี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนมีขนาดเท่าภูเขา ท่ามกลางสายน้ำอันกว้างใหญ่ราวกับมีภูเขาปรากฏอยู่

" ปังง ! " ภูเขาขนาดใหญ่นี้บินออกมาจากแสงสีแดงเข้มที่หลุดมาจากหน้าผากของกระทิง

" ม่ออ " กระทิงตัวนั้นตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันนี้ มันไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในหัวของมัน หลังจากที่ภูเขาขนาดใหญ่หลุดออกจากหัวมัน มันก็วิ่งหนีไปโดยไม่สนใจอาการบาดเจ็บ

หลี่ฉีเย่ไม่ได้ตามเพราะเป้าหมายของเขาไม่ใช่กระทิง แต่เป็นสิ่งตรงหน้า สายตาของเขาจ้องมองภูเขานี้

ภูเขาลูกนี้เปล่งประกายสีแดงเข้มราวกับเป็นทะเลเลือด

ทว่าภูเขานี้ไม่ใช่ภูเขาจริงๆ มันถูกสร้างขึ้นจากหินหยดเลือดที่ซ้อนทับกันจนเป็นภูเขา

หินหยดเลือดเหล่านี้นั้นมีสภาพที่ดีอย่างมาก แม้แต่ตัวระดับเทพบรรพชนก็ยังไม่สามารถถูกฝังในหินหยดเลือดคุณภาพสูงเช่นนี้ได้

หินหยดเลือดเหล่านี้เปล่งประกายสดใส หลังจากมีเสียงคำรามออกมา หินค่อยๆเปิดออกพริบตาหนึ่งก็มีแสงวิ่งออกมา

" โฮกกก ! " เสียงของมังกรทองคำรามใส่หลี่ฉีเย่ มันทรงอำนาจอย่างมากราวกับมังกรที่แท้จริงมาเยือนโลกมนุษย์ กลิ่นอายทรราชศักดิ์สิทธิ์ของมันปกคลุมทั่วชั้นฟ้า แม้แต่ราชันเทพสวรรค์ก้ยังเข่าอ่อนต่อบรรยากาศนี้

" ใจเย็นก่อน กระทิงทองคำโบราณ นี้ข้าเอง ! " หลี่ฉีเย่ตะโกนด้วยเสียงที่ดังสนั่น พร้อมกับเสียงสวดมนต์ เสียงสวดเหล่านี้ตรงไปยังหัวของมังกรทอง

เจตนาโจมตีของมังกรนั้นเปลี่ยนหลังจากได้ยินคำกล่าวของหลี่ฉีเย่

ในเวลานี้หน้าผากของหลี่ฉีเย่ได้เปิดออก และทะเลแห่งความทรงจำบินออกมา ทะเลนั้นพุ่งเข้าไปยังร่างของมังกรทองและหายไป

มีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเกิดขึ้นหลังจากทะเลแห่งความทรงจำเข้าไปในร่าง ทันใดนั้นแสงรอบตัวมันก็หายไปก่อนจะบินลงมาบนพื้นและกลายเป็นกระบือน้ำ

มันเป็นเพียงกระบือธรรมดาที่ไม่ได้มีลักษณะใดๆพิเศษ นอกจากมันจะดูแข็งแกร่งกว่ากระบือทั่วไป