657

ตอนที่ 657 ช่วงเวลาที่สำคัญ

ตอนนี้พวกเขารู้สึกว่าการตัดสินใจของนายหญิงฉีเยียนนั้นบ้าอย่างมาก บรรพชนจากตระกูลหวังฟู่นั้นมาถึงนอกเมืองหลวงและเอ่ย " ฝ่าบาทฉีเยียน ลูกหลานตระกูลหวังฟู่ของเขานั้นถูกโจมตีและได้รับบาดเจ็บหนักภายในราชวังของท่าน เขานั้นไปเป็นแขกแต่เจ้าก็ยังล้มเหลวในการคุ้มครองเขา และยังเก็บตัวคนร้ายไว้ หรือประเทศของเจ้าต้องการจะเป็นศัตรูกับตระกูลหวังฟู่ของข้า ? ข้าคิดว่าเจ้าจะมีคำอธิบาย ไม่เช่นนั้นข้าจะเดินทางไปพบเจ้าที่ราชวังด้วยตัวเอง ! "

ในเวลานี้ ร่างที่ยิ่งใหญ่ของบรรพชนตระกูลหวังฟู่ได้ปรากฏ แม้ว่าเขาจะยังไม่เข้ามาในเมืองหลวง ร่างเงาของเขาก็ยังกดขี่อย่างมาก - ด้วยอำนาจของบรรพชนเที่ยงธรรม - กลิ่นอายของเขาปราบปรามเข้ามาในเมืองหลวง

เสียงของบรรพชนเที่ยงธรรมก้องกังวานไปทั่วเมืองหลวง ดังนั้นผู้อยู่อาศัยทุกคนล้วนได้ยินคำพูดของเขา

กราปรากฏตัวของบรรพชนเที่ยงธรรมนั้นกระทันหันอย่างมาก ช่วงเวลาที่เสียงของเขาปกคลุมไปทั่วเมืองหลวง แต่ละคำของเขาทุบไปยังหัวใจของคนทุกคน คนไม่น้อยที่รู้สึกกดดันและก้าวถอยไปด้านหลัง

" บรรพชนตระกูลหวังฟู่..." องค์รักษ์เทพสวรรค์จากยุคก่อนอุทานด้วยความตกตะลึงหลังจากได้เห็นร่างเงาที่ยิ่งใหญ่อยู่นอกเมือง

หลังจากรับรู้ว่าบรรพชนหวังฟู่มาถึงเมืองหลวงด้วยตัวเอง ผู้ฝึกจำนวนมากกลายเป็นซีดขาวและหวาดกลัว มีแม้แต่ผู้ที่หนีออกจากเมืองหลวงในชั่วข้ามคืน มันราวกับว่าพวกเขาได้ตกอยู่ในสภาวะที่น่าหวาดกลัว ไม่ว่าจะอย่างไรคนที่มาก็คือบรรพชนเที่ยงธรรม ดังนั้นผู้ฝึกตนที่อ่อนแอจึงไม่มีใครกล้าแบกรับความโกรธของคนระดับนี้

การมาถึงอย่างฉับพลันของบรรพชนตระกูลหวังฟู่ทำให้หลายคนคิดว่าหายนะได้มาถึงเมืองหลวงแล้ว

" นี้มันกำลังจะเกิดอะไรขึ้น ? ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่ความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลหวังฟู่หรอกรึ ? ทำไมพวกเขาถึงมาคุกคามเราตอนนี้ ? " ผู้ฝึกตนหลายคนตัวสั่นต่อหน้าความโกรธของบรรพชนจากตระกูลหวังฟู่

หนึ่งในผู้ฝึกตนที่รู้บางอย่างเอ่ย " ข้าได้ยินว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับนายน้อยลำดับหนึ่งของตระกูลหวังฟู่ หลายวันที่ราชวัง ข้าไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น แต่เขานั้นถูกส่งปลิวออกไปจากเมืองหลวง แม้ว่าเขาจะยังคงมีชีวิต เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก ดังนั้นเขาทำได้เพียงอยู่บนเตียง สถานการณ์ปัจจุบันของเขาอาจจะไม่สามารถยืนได้อีกครั้ง "

" มันไม่ใช่เพียงหวังฟู่เฮาบาดเจ็บสาหัส แต่ว่าฉิงหยู่จากตระกูลฉิงก็ยังถูกฆ่าตายที่สวนสมุนไพรโดยไม่เหลือซากศพ  " ผู้ฝึกตนที่รู้บางอย่างเอ่ยเพิ่ม

" นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? การฉลองนั้นมีหนึ่งคนตายกับอีกหนึ่งคนบาดเจ็บหนัก ? นอกจากนี้พวกเขาทั้งสองยังเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียง  " หลังจากได้ยินข้อมูลนี้ ผู้คนกลายเป็นตกตะลึงและรู้สึกถึงพายุที่กำลังใกล้เข้ามา

แน่นอน ขณะที่บรรพชนจากตระกูลหวังฟู่ยังคงประกาศอยู่นอกเมืองหลวง ตระกูลฉิงภายในเมืองก็ส่งคำข่มขู่ของพวกเขาออกมาเช่นกัน

" ฝ่าบาท ลูกชายของข้าได้เข้าร่วมงานฉลองและตายลงในสวนสมุนไพร แต่ฝ่าบาทก็ยังไม่ได้ส่งตัวผู้กระทำผิดมา นักฆ่ายังคงลอยนวลและกลายเป็นแขกของราชวัง ! ผ่านมาหลายล้านปี แม้ว่าตระกูลฉิงของข้าจะไม่ได้สร้างผลลงานจำนวนมาก แต่ข้าก็ยังคงภักดี ตอนนี้บุตรชายของข้าได้ตายลง ! ฝ่าบาท หากฆาตกรยังลอยนวบต่อไปนี้จะทำให้หัวใจของคนทั้งโลกรู้สึกไม่เป็นธรรม ฝ่าบาทโปรดให้ความเป็นธรรมกับตระกูลฉิงด้วย ! "

ในเวลานี้ ไม่เพียงแต่พวกเขาจะส่งคำเหล่านี้ไปยังราชวัง แต่ดูเหมือนจะส่งมันออกไปทั้งประเทศ นี้แน่นอนว่าเป็นความตั้งใจของตระกูลฉิง ตอนนี้ภายในประเทศเต็มไปด้วยข่าวลือ 

ข้อความจำนวนมากถูกส่งกระจายไปทั่วเขต นอกจากนี้พวกเขายังวิจารย์ถึงผู้ปกครองประเทศ นายหญิงฉีเยียนอีกด้วย

" ฝ่าบาทนั้นมีชื่อเสียงด้านความชอบธรรมและชื่นชมคนที่มีความสามารถ ผู้คนยกย่องนางเป็นผู้ปกครองประเทศที่ฉลาด แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่านางเก็บตัวฆาตกรไว้ ? นี้จะไม่ส่งผลกระทบกับชื่อเสียงของนางรึ ? " ทันใดนั้นทั่วทุกมุมถนน ทั่วทั้งร้านค้าและโรงน้ำชาเต็มไปด้วยผู้คนที่เอ่ยเรื่องนี้

ข่าวลือนี้ได้แพร่กระจายอย่างรวดเร็วและมีข่าวลือลึกลับจำนวนมากเกินขึ้นในเมือหลวง

" ข้าได้ยินว่าฝ่าบาทและฆาตกรมีความสัมพันธ์ที่พิเศษ เพราะการคุ้มกันของนาง ฆาตกรจึงทำตัวอยู่เหนือกฏหมายได้ ! "

" ไม่ใช่ผู้คนบอกว่าฝ่าบาทนั้นเป็นคนที่ฉลาดและปกครองด้วยความดีงามหรอกรึ ? ฝ่าบาทจะปกป้องฆาตกรได้อย่างไร ? "

" เพ้ย นี้แปลว่าเจ้ายังไม่รู้ คำสรรเสริญเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่สร้างให้คนภายนอกเห็น จากเรื่องนี้แสดงเห็นว่าอาจจะมีเป็นหาทางการเมือง "

ข่าวลือนั้นยิ่งมายิ่งรุนแรง ผู้ที่ซ่อนตัวในเงามืดล้วนแต่พลักดันและสร้างความวุ่นวายภายในประเทศ

บางคนเอ่ยอย่างเย็นชา " นายหญิงฉีเยียนนั้นชอบคนมีความสามารถ นางเป็นคนจิตใจงาม อ่อนน้อมถ่อมตน ทั้งหมดล้วนเป็นการแสดงเพื่อให้นางได้ครองบัลลังก์ เหอะ ในความคิดข้า เมื่อนางได้ครองประเทศ ดังนั้นตอนนี้นางสามารถเปิดเผยนิสัยที่แท้จริงออกมาได้ ในเวลานี้นางนั้นเก็บฆาตกรไว้และไม่สนใจความเป็นไปได้ของประเทศไผ่ยักษ์แล้ว "

ทุกคนข้อความนั้นถูกส่งออกมาอย่างต่อเนื่อง บางคนเอ่ย " คิดเกี่ยวกับมัน มีเพียงผู้ฉลาดและมีคุณธรรมที่ได้ปกครองประเทศไผ่ยักษ์ - นี้เป็นคำสั่งที่สร้างขึ้นโดยบรรพบุรุษของพวกเราและยึดถือเป็นเวลานาน แม้ว่าตระกูลฉิงจะไม่ได้เป็นตระกูลที่ขึ้นตรงต่อประเทศ แต่ผลงานของพวกเขาก็ยังน่ายกย่อง..."

" เวลานี้ประเทศนั้นอยู่ในอันตราย และตระกูลฉิงเป็นคนแรกที่วิ่งเข้าไปปกป้อง คิดเกี่ยวกับตระกูลเช่นนี้ต้อองสูญเสียลูกชายอย่างไม่ยุติธรรม นี้อาจจะทำให้ตระกุลถึงจุดจบ ดังนั้นจะไม่ให้พวกเขาเรียกร้องความเป็นธรรมได้อย่างไร ? "

" ตั้งแต่ประเทศไผ่ยักษ์นั้นมีประเพณีที่ว่าผู้ปกครองจะเป็นคนที่ฉลาดและเป็นธรรม หากผู้ปกครองของพวกเราไม่เป็นธรรมและใช้อำนาจของนางเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง เช่นนั้นบัลลังก์ก็สมควรจะถูกยกให้กับคนใหม่ได้แล้ว "

ในเวลานี้ ข่าวลือนั้นไม่ง่ายที่จะจัดการและเต็มไปด้วยเจตนาแอบแฝง

อาจจะกล่าวได้ว่าเพียงข้ามคืน ไม่เพียงแต่ถนนภายในเมืองหลวง ทุกเมืองในประเทศล้วนเต็มไปด้วยข่าวลือ มันเห็นได้ชัดว่าพายุกำลังจะใกล้เข้ามาและจะนำความวุ่นวายมาด้วย

ในเวลานี้ ผู้คนตระหนักได้ว่าเรื่องจัดการไม่ได้ง่ายๆ ตระกูลหวังฟู่เป็นคนแรกที่ออกมาขอคำอธิบาย ต่อมาเป็นตระกูลฉิงที่ออกมาขอความเป็นธรรม ตอนนี้ข่าวลือหมุนไปทุกที่ หัวใจของทุกคนเต็มไปด้วยความกระสับกระส่ายและไม่แน่นอน

ผู้ฝึกตนที่ฉลาดล้วนตระหนักได้ว่า หากสถานการณ์ยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป เช่นนั้นประเทศจะตกลงสู่หายนะ แม้แต่สงครามก็อาจจะเกิดขึ้นได้

แน่นอนวันที่สองหลังจากตระกูลฉิงเรียกร้องความเป็นธรรม ผู้นำตระกุลฉิงพร้อมกับคนจำนวนมากก็มายังเมืองหลวง ก่อนจะเข้าไปเขาประกาศ " บุตรชายของข้าตายอย่างน่ากลัว ฝ่าบาทได้โปรดลงโทษผู้กระทำผิดและให้ทุกคนรับรู้เรื่องนี้ โปรดมอบความเป็นธรรมให้กับตระกูลฉิงเรา ! "

" ตระกูลฉิงนั้นไม่ต้องการคำตอบ " เมื่อตระกูลฉิงนำคนมายังเมืองหลวง เชื้อสายในประเทศล้วนแต่ออกความคิดเห็น ศิษย์บางคนออกมาเอ่ย " ตระกูลฉิงควรจะได้รับความเป็นธรรม ! "

" ตูม ! " ช่วงเวลาที่คนจากตระกูลฉิงมาถึงเมืองหลวง เปลวไฟของกระถางได้ปกคลุมทั่วชั้นฟ้า มันสว่างไสวราวกับเทพแห่งเปลวไฟมาด้วยตัวเอง

" เกิดอะไรขึ้น ? " แม้แต่ชายแดนที่ห่างไกลจากประเทศไผ่ยักษ์ก็ยังสัมผัสถึงแรงกดดันนี้ได้ โดยเฉพาะช่วงที่เปลวไฟสีม่วงไร้สิ้นสุดปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าเหนือเมืองหลวง  การเคลื่อนไหวดังกล่าวทำให้ทุกคนในเมืองหลวงรู้กดดัน

" ข้าได้ยินว่าราชันเม็ดยาของตระกูลฉิงได้กลับมามีชีวิต ตั้งแต่ที่ลูกหลานของตระกูลฉิงตายอย่างน่ากลัวและตระกูลฉิงไม่ได้ีรับความเป็นธรรม ราชันของตระกูลโกรธมากและทำลายหินหยดเลือดออกมา " ในช่วเวลาสั้นๆ ข่าวที่น่ากลัวนี่กระจายไปทั้วเมืองหลวง ราวกับว่าสถานการณ์นี้ถูกเตรียมไว้พร้อมแล้ว

" ราชันเม็ดยาของตระกูลกลับมามีชีวิต ? บรรพชนเที่ยงธรรมอีกได้มายังเมืองหลวงแล้ว ? " หลังจากได้ยินชื่อนี้ ผู้ฝึกตนรุ่นก่อนล้วนแต่สะดุ้ง

ในตำนานราชันเม็ดยานั้นเป็นบรรพชนของตระกูลฉิง เขาเป็นนักปรุงยาที่เปล่งประกาย ตำนานระบุว่าราชันเม็ดยามีการบ่มเพาะที่ระดับราชันเทพสวรรค์ แต่เขาได้รวบรวมส่วนผสมนับไม่ถ้วนหนึ่งชุดเพื่อปรับแต่งเม็ดยา หลังจากที่เขากินมันเข้าไปราวกับอาหาร เขาสุดท้ายก็ทะลุระดับราชันเทพสวรรค์และกลายเป็นบรรพชนเที่ยงธรรม

การมาถึงของบรรพชนตระกูลหวังฟู่และการกลับมามีชีวิตของราชันเม็ดยานั้นมีบางตระกูลให้การสนับสนุน นี้ทำให้หลายอำนาจในเมืองปั่นปวน

" หรือว่าจะมีการปฏิวัติเกิดขึ้น ? " บางคนพึมพำ " หรือบัลลังก์ของประเทศไผ่ยักษ์จะถึงคราวเปลี่ยนเจ้าของแล้ว ?! "

ประเทศไผ่ยักษ์นั้นยืนยาวมานับล้านปี การสืบทอดบัลลังก์ได้ปฏิบัติตามกฏที่บรรพบุรุษตั้งไว้ทุกประการ และไม่มีใครเคยกล้าเขย่ากฏเหล่านี้

แต่ตอนนี้เมืองหลวงนั้นอยู่ภายใต้หายนะ ทำให้หลายคนคิดอย่างบ้าคลั่ง ตระกูลฉิงนั้นไม่เพียงแต่ต้องการจะท้วงความยุติธรรมให้ลูกหลาน เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังคาดหวังให้บัลลังก์

" ข้าสงสัยว่านายหญิงฉีเยียนนั้นจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร ? " ในเวลานี้ สายตาจำนวนมากมองไปยังราชวัง แม้ว่าตระกูลฉิงนั้นจะรุกรานในเวลานี้ นายหญิงในฐานะผู้ปกครองของประเทศก็ยังแสดงออกอย่างสงบ นอกจากนี้นางยังได้รับการสนับสนุนจากคนที่รักในประเทศ

ทว่าทุกมันก็เป็นไปไม่ได้ที่คนเหล่านั้นจะเริ่มกังวล บางคนกระทั้งตื่นตระหนก " แม้แต่ราชันเม็ดยาก็ยังออกมา ! "

หลังจากข่าวนี้เดินทางไปถึงราชวัง บรรพชนหลายคนทั้งโกรธและตกตะลึง ในเวลาเพียงไม่กี่วันพวกเขาได้รับข้อความมากเกินไป มันเห็นได้ชัดว่ามีคนจงใจวางแผนและส่งผลให้บรรพชนทั้งสิบแปดเครียดอย่างมาก

ในเวลานี้ พวกเขากำลังรอให้หลี่ฉีเย่ลงมือทำบางอย่างเพราะนายหญิงยกทุกอย่างให้กับเขาแล้ว

ทว่าเขานั้นไม่ได้ทำสิ่งใดแม้แต่อย่างเดียว มันราวกับว่าเขาไม่ได้รับรู้ข่าวสารใดๆ ทั้งที่จริงบรรพชนทั้งหลายพยามรายงานเรื่องราวทั้งหมดให้กับหลี่ฉีเย่ แต่เขาก็ยังคงผ่อนคลาย ราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวเอง

สถานการณ์ดังกล่าวทำให้บรรพชนทั้งหมดแทบจะประสาท พวกเขาหวังว่านายหญิงฉีเยียนจะลงมือ ทว่านางกับอมยิ้มเอ่ย " พวกเราจำเป็นต้องเชื่อมั่นในนายน้อยหลี่ "