650

ตอนที่ 650 เต๋าของการบ่มเพาะดอกไม้

ฉิงหยู่นั้นประหลาดใจเมื่อเห็นว่าหลี่ฉีเย่เปิดเผยสูตรลับของเขาได้อย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ฟื้นสติอย่างรวดเร็วและคิดว่าหลี่ฉีเย่โชคดีที่คาดเดาได้ถูกต้อง

ฉิงหยู่นั้นเอ่ยอย่างเย็นชา " แล้วไง ? ดอกไม้ดาวแห่งลางร้านนั้นดุร้ายตามธรรมชาติ แต่นี้ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม มันมักจะเติบโตในดินแดนแห้งแล้งและสถานที่ที่อันตรายดังนั้นมันจึงต้องดุร้ายเพื่อป้องกันตนเอง เกี่ยวกับเรื่องนี้ น้ำคุ้มกันศักดิ์สิทธิ์นั้นสามารถปัดเป่ากลิ่นอายปีศาจจากดอกไม้นี้ได้ "

" โดยการปัดเป่ากลิ่นอายปีศาจจากดอกไม้นี้ผสมกับการให้ปุ๋ยน้ำที่ดีทำให้มันสามารถเติบโตในสภาพแวดล้อมนี้ได้ สิ่งนี้ทำให้มันสงบลง วันเวลาผ่านไปความดุร้ายของมันได้ถูกลบเลือนและวันหนึ่งมันจะกลายเป็นดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ "

แม้ว่าฉิงหยู่และหลี่ฉีเย่จะเป็นศัตรู มันสามารถกล่าวได้ว่าฉิงหยู่นั้นมีความรู้และความสามารถเกี่ยวกับเต๋าแห่งการปรุงยาไม่น้อย

" นายน้อยฉิงสมแล้ว ที่ถูกเรียกว่าเป็นนักปรุงยารุ่นเยาว์ลำดับหนึ่งของประเทศไผ่ยักษ์ของเรา ! การแก้ปัญหานี้ยอดเยี่ยมอย่างมาก ! " หลังจากได้ยินสิ่งที่ฉิงหยู่เอ่ย นักปรุงยาโดยรอยอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงยกย่อง

" มันน่าประทับใจอย่างยิ่ง ที่สามารถใช้ปุ๋น้ำนี้เปลี่ยนดอกไม้ที่มีนิสัยดุร้ายได้...ตราบใดที่ยังใช้มันต่อไป เมื่อเวลาผ่านไป ดอกไม้ที่ดุร้ายนั้นจะกลายเป็นดอไม้ศักดิ์สิทธิ์ ! " นักปรุยารุ่นเยาว์อดไม่ได้ที่จะชมวิธีการของฉิงหยู่

นายหญิงฉีเยียนนั้นไม่ได้เป็นนักปรุงยาแต่ก่อนหน้านี้นางก็ยกย่องวิธีการของฉิงหยู่ นางเอ่ยกับหลี่ฉีเย่ " ปุ๋ยน้ำของฉิงหยู่นั้นมีประสิทธิภาพอย่างมาก ตั้งแต่ดอกไม้ดาวแห่งลางร้ายใช้มัน มันก็เปลี่ยนกลายเป็นเชื่องและเจริญเติบโตได้ดี "

หลี่ฉีเย่มองไปยังฉิงหยู่ด้วยรอยยิ้มก่อนจะเอ่ย " นี้เป็นเพียงภาพลวงตา น้ำคุ้มกันศักดิ์สิทธิ์นั้นมีผลในการลบล้างกลิ่นอายปีศาจสำหรับสมุนไพรธรรมดา แต่สำหรับดอกไม้ดาวแห่งลางร้าย ? มันเป็นดอกไม้ที่มีค่าและหายากพร้อมทั้งมีจิตสำนึกของตัวเอง น้ำทิพย์นั้นไม่สามารถลบกลิ่นอายปีศาจของมันได้ ความจริงมันทำหน้าที่เป็นสุดยอดสารอาหารสำหรับดอกไม้ซะอีก "

หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างไม่แยแส " ดอกไม้ดาวแห่งลางร้ายที่อ่อนเยาว์จะเติบโตอย่างรวดเร็วด้วยน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้น ดังนั้นมันจะไปกินสมุนไพรวิญญาณอื่นๆทำไมในเมื่อมันได้รับสารอาหารจากน้ำศักดิ์สิทธิ์โดยตรง ? มันเพียงแค่เล่นสนุกโดยการทำเป็นเชื่องเพราะไม่มีเหตุผลที่มันจะปฏิเสธของฟรี "

" ฮึ่ม ! นักปรุงยาจะสามารถพูดเรื่องไร้สาระเช่นนี้ได้อย่างไร " ฉิงหยู่กล่าวเสียงเย็นชา " ทุกคนนั้นรู้ดีว่ากลิ่นอายปีศาจล้วนถูกลบด้วยผลของน้ำศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเรื่องไร้สาระแบบใดที่เจ้ากล่าวว่ามันเป็นสารอาหาร ? หากมันมีคุณค่าอย่างมากจริง เช่นนั้นมันคงถูกทำมาใช้โดยนักปรุงยาจำนวนมากแล้ว "

หวังฟู่เฮาเอ่ยเพิ่ม " น้องฉิงหยู่กล่าวมีเหตุผล ข้านั้นไม่เคยได้ยินเรื่องดังกล่าวมาก่อน การใช้งานน้ำคุ้มกันศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นสามัญสำนึกของนักปรุงยาทุกคน ในความจริง สูตรของน้อยฉิงนั้นค่อยข้างจะพิเศษ เมื่อกลิ่นอายปีศาจของดอกไม้หายไป มันจะกลายเป็นดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ "

ฉิงหยู่นั้นกลายเป็นมีชีวิตชีวาอย่างมากและเต็มไปด้วยความภูมิใจหลังจากได้ยินคำกล่าวของหวังฟู่เฮา เขานั้นจ้องมองหลี่ฉีเย่อย่างกดดัน

หวังฟู่เฮานั้นถูกเรียกว่านักปรุงยาอัจฉริยะคนที่ห้าในรุ่นปัจจุบัน ดังนั้นไม่มีใครกล้าตั้งคำถามกับทักษะการปรุงยาของเขา คำพูดของเขามีน้ำหนักมาก

ดังนั้น เมื่อเสียงของหวังฟู่เฮาเอ่ยสนับสนุนฉิงหยู่ ผู้ชมทั้งมองจึงมองไปยังหลี่ฉีเย่

หลายคนนั้นไม่มีความรู้สึกดีกับเขา ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มเอ่ยหลังจากได้ยินการยืนยันของหวังฟู่เฮา " เพียงแต่กลั่นน้ำทิพย์ได้ดีไม่ได้หมายถึงมีความรู้ด้านการปลูกสมุนไพร เต๋าของการปรุงยานั้นแบ่งออกเป็นหลายเส้นทางอย่างมีเหตุผล หากเจ้าไม่มีความรู้ด้านการปลูกสมุนไพร เช่นนั้นอย่าได้พล่ามไร้สาระและพยามทำลายชื่อเสียงของคนอื่น "

นักปรุงยาอีกคนแค่นเสียงเย็นชาและเอ่ย " ถูกต้อง ทุกคนรู้ว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้นลบกลิ่นอายปีศาจได้ ดังนั้นนายน้อยฉิงหยู่จึงใช้มันเลี้ยงดอกไม้ดาวแห่งลางร้าย อีกทั้งมันยังเติบโตได้ดี นี้เป็นสูตรที่น่าทึ่ง ! "

อีกคนหนึ่งเอ่ยว่าร้ายหลี่ฉีเย่ " เพียงความรู้พื้นฐานยังไม่มี...ฮ่าฮ่า มันน่าอัปยศอย่างยิ่งที่ได้เป็นตัวแทนของประเทศไปเข้าร่วมการประชุม "

" ขยะไร้ค่า ! " ในเวลานี้ฉิงหยู่กล้าจ้องหลี่ฉีเย่อย่างเย็นชาและเอ่ย " หากเจ้าไม่มีหลักฐานใดๆ เช่นนั้นอย่าได้กล่าวไร้สาระ หลี่ฉีเย่ คำกล่าวของเจ้าก่อนหน้าให้ชื่อเสียงตระกูลฉิงเสื่อมเสีย ! มันยังไม่สายเกินไปที่จะขอโทษ ไม่เช่นนั้นตรระกูลของข้าจะไม่ปล่อยคนที่ทำลายชื่อเสียงของตระกูลไปง่ายๆ ! "

ก่อนหน้านี้ฉิงหยู่นั้นถูกกำราบโดยแรงกดดันจากนายหญิงฉีเยียนและไม่สามารถทำสิ่งใดได้ แต่ตอนนี้เขากลายเป็นกล้าหาญมากขึ้นหลังจากเห็นความอ่อนแอของหลี่ฉีเย่ เขาจะไม่มีทางปล่อยโอกาสที่หายากนี้ไปโดยที่ไม่อาศัยประโยชน์ของมันตอบโต้ ! เขาจะไม่หยุจนกว่าหลี่ฉีเย่จะพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ หากสถานการณ์เป็นใจ เขาจะต้องฆ่าหลี่ฉีเย่

ในเวลานี้หวังฟู่เฮาเอ่ย " เต๋าแห่งการปรุงยานั้นต้องศึกษาอย่างจริงจัง ดังนั้นทุกคนควรจะรู้ข้อจำกัดของตัวเอง ไม่ควรเอ่ยอย่างไม่คิด "

สถานะของหวังฟู่เฮาและชื่อเสียงของเขาถือว่าดีมาก การแสดงออกของเขาไม่เพียงจะเพิ่มความมั่นใจใหักับฉิงหยู่ แต่ยังทำให้นักปรุงยาที่ไม่พอใจหลี่ฉีเย่กล้าที่จะท้าทายเขาด้วย

หลี่ฉีเย่นั้นถูกโจมตีภายใต้ฝูงชน นี้ทำให้คิ้วของนายหญิงฉีเยียนขมวด นางจะไม่เข้าใจเจตนาของฉิงหยู่ , หวังฟู่เฮา และนักปรุงยาคนอื่นได้อย่างไร ?

นางนั้นต้องการจะพาหลี่ฉีเย่กลับ แต่เขาโบกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้นางหยุด ก่อนจะอมยิ้มเอ่ย " คำพูดของข้าเป็นหลักฐาน "

" คำพูดของเจ้าเป็นหลักฐาน ? " ฉิงหยู่แค่นเสียงเย็นชาและเอ่ย " คำกล่าวไร้สาระของเจ้าสามารถเป็นหลักฐานได้ ? ฮึ่ม ดอกไม้ดาวแห่งลางร้ายนี้ตอนนี้ถูกเลี้ยงดูโดยปุ๋นน้ำของตระกูลฉิง มันเติบโตขึ้นหลังจากผ่านมาหลายปี ! ไม่เพียงมันจะเติบโตขึ้นได้ดี แต่มันยังไม่ถูกรบกวนจากแมลงต่างๆ ! "

" ทั้งหมดนี้พิสูจน์ให้เห็นว่ากลิ่นอายชั่วร้ายของดอกไม้ดาวแห่งลางร้ายนั้นหายไปและโตขึ้นอย่างชา้ๆเพื่อกลายเป็นดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเจ้าจะกล่าวว่าดอกไม้นี้ยังเหมือนเดิมได้อย่างไร ? เจ้านั้นอิจฉาสูตรปุ๋ยน้ำของตระกูลฉิงและต้องการทำลายชื่อเสียงของเรา หากเจ้าไม่ทำมันให้ชัดเจน ตระกูลฉิงของข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปง่ายๆ ! " ฉิงหยู่นั้นขยับเข้าไปใกล้หลี่ฉีเย่ด้วยแรงกดดันที่น่ากลัว

" นั้นถูกต้อง ! " ด้วยการสนับสนุของหวังฟู่ นักปรุงยาคนอื่นก็สนับสนุนอย่างรวดเร็ว หนึ่งในพวกเขาเอ่ย " ขาดแม้กระทั้งความรู้พื้นฐาน แต่ก็ยังกล้าที่จะหยิ่งยโสและสบประมาทตระกูลฉิง คนคดโกงเช่นเจ้าสมควรโดนลงโทษ ! "

หลี่ฉีเย่นั้นเพียงอมยิ้มและไม่ได้สนใจคนที่ตำหนิเขา เขเอ่ยถาม " เช่นนั้นเจ้าคงมั่นใจมากว่าสูตรของตระกูลฉิงนั้นได้ผล ? "

ฉิงหยู่ตอบอย่างไม่แยแส " เหอะ ! การกระทำนั้นเสียงดังกว่าคำพูด ไม่ว่าเจ้าจะกล่าวอย่างไร เจ้าก็ไม่สามารถทำลายความจริงที่ว่าสูตรของตระกูลฉิงทำให้มันดอกไม้นี้ลดความดุร้ายตามธรรมชาติของมันลงจนหมด "

หลี่ฉีเย่เอ่ยตอบช้าๆ " หากเจ้ามั่นใจขนาดนั้น เช่นนั้นข้าจะให้โอกาสเจ้า ในความรู้ของข้าดอกไม้ดาวแห่งลางร้ายนั้นดุร้ายอย่างมากและไว้ต่อเสียง ไม่ว่ามันจะเปลี่ยนไปหรือไม่ เจ้าสามารถลองดูได้ "

ฉิงหยู่นั้นหรี่สายตาของเขาจ้องมองหลี่ฉีเย่ก่อนจะเอ่ย " ลองอย่างไร ? "

หลี่ฉีเย่ยิ้มก่อนจะโบกฝ่ามือของเขาไปมาและเอ่ย " ตามที่ข้ารู้ว่า ข้าไม่แนะนำให้เจ้าลองเพราะมันจะมีจุดจบที่ไม่ดี "

" เช่นนั้นรึ ? " ฉิงหยู่เอ่ยเสียงเย็นชา " ในเมื่อเจ้ากล่าวเช่นนั้นข้าก็จะลอง เจ้าจะทำอย่างไรหากสิ่งที่เจ้ากล่าวมันผิด ? "

ฉิงหยู่นั้นเห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการพลาดโอกาสที่จะทำให้หลี่ฉีเย่พ่ายแพ้ได้

" เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร ? " หลี่ฉีเย่ตอบด้วยรอยยิ้ม

ฉิงหยู่ฉีกยิ้มอันตายก่อนจะเอ่ย " ง่ายมาก มันเหมือนกับก่อนหน้า หากเจ้ากล่าวถูกเช่นนั้นข้าจะตายจากการถูกดอกไม้โจมตี นั้นเป็นเพราะเต๋าแห่งการปรุงยาของข้าบกพร่อง ทว่าหากกเจ้ากล่าวผิดพลาด...ไม่เพียงแต่เจ้าจะทำลายชื่อเสียงของตระกูลข้า เจ้ายังกล่าวพวกมันอย่างไม่มีความจริง ดังนั้นเจ้าต้องเผาตัวเองด้วยเปลวไฟต้นกำเนิด  "

การแสดงออกของนายหญิงฉีเยียนกลายเป็นเย็นชาหลังจากได้ยินสิ่งที่ฉิงหยู่กล่าว ฉิงหยู่เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการจะฆ่าหลี่ฉีเย่

นักปรุงยาทั้งหมดสูดลมหายใจลึกและรอชม การเดิมพันเป็นตายนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนจะหัวเราะ แม้ว่าหลายคนจะไม่ชอบหลี่ฉีเย่ มันก้ไม่ถึงกับต้องการจะมอบความตายให้กับเขา

พวกเขานั้นไม่เอ่ยสิ่งใดเพื่อเติบเชื้อเพลิงเพราะพวกเขารู้ดีว่าฉิงหยู่นั้นต้องการจะฆ่าหลี่ฉีเย่ให้ได้

ขณะเดียวกัน หลังจากส่งเสียงสนับสนุน หวังฟู่เฮาก็ทำเพียงยิ้มและรอดูฉากที่กำลังจะเกิดขึ้น หากจำเป็นเขาก้จะเติมเชื้อไฟลงไปอีกรอบ

หลี่ฉีเย่หรี่สายตาของเขาและอมยิ้มเมื่อเผชิญกับเจตนาฆ่าที่ฉิงหยู่แสดงมันออกมา

ผู้คนที่คุ้นเคยกับหลี่ฉีเย่ดีจะรุ้ว่าการแสดงออกของเขาเช่นนี้หมายถึงว่าหลี่ฉีเย่นั้นมีความตั้งใจที่จะฆ่า !

หลี่ฉีเย่ยิ้มกก่อนจะโบกมือ " ข้าเกรงว่านั้นจะไม่ดี ในความคิดข้า ดอกไม้ดาวแห่งลางร้ายเป็นดอกไม้ที่ดุร้ายมากและมันอาจจะเอาชีวิตของเจ้าไปได้อย่างรวดเร็ว "

" ฮ่าฮ่า ข้าขอบใจสำหรับความกังวลของเจ้า " ฉิงหยุ่เอ่ย " แต่ข้าไม่ต้องการ ข้าเชื่อในสูตรของตระกูลฉิง หากเจ้ากลัวที่จะตาย เช่นนั้นก็เอ่ยออกมา มันยังไม่สายเกินไปที่จะคุกเข่าและยอมแพ้ นี้มันยังดียิ่งกว่าการที่เจ้าต้องเสียชีวิต "