635

ตอนที่ 635 ผลไม้ยืดอายุ

ตัวตนที่ยิ่งใหญ่อย่างราชันปีศาจและราชันหินล้วนมองมันด้วยความสับสน ทว่าลานหินยักษ์นั้นมีชื่อเสียงโด่งดังและคงไม่นำของธรรมดามาประมูลแน่นอน

ราชันปีศาจคนหนึ่งเอ่ยถามผู้ทำการประมูลด้วยความสงสัย " มันคืออะไร ? "

" ผู้ทำการประมูลตัวน้อยเช่นข้านั้นไม่ได้พูดเกินจริง ของชิ้นหายากอย่างมาก " ผู้ทำการประมูลเอ่ย " ข้ากลัวว่าไม่เพียงไม่กี่คนในวันนี้ที่รู้จักมัน นี้เป็นครั้งแรกที่ลานหินยักษ์ของพวกเราเห็นของชิ้นนี้ และเป็นครั้งที่สองที่เจ้านายของพวกเราได้เห็น "

ราชันหินคนหนึ่งสูญเสียความอดทนพร้อมกับเอ่ย " เอาละ อย่าทำให้พวกเราต้องคาดเดา เพียงบอกมาว่ามันคืออะไร "

ผู้ทำการประมูลยงคงยิ้มและเอ่ย " นี้เป็นราชันสมุนไพร และถูกเรียกว่าสมุนไพรอมตะ ! สหายนักปรุงยาทั้งหลายโปรดมองให้ดี พวกท่านจะรับรู้ได้ทันที "

สุดท้ายนักปรุงยาที่ดูเก่าแก่คนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน ดวงตาของเขาเบิกกว้างและเต็มด้วยอารมณ์พร้อมกับเอ่ย " ไม่มีทาง..!..หรือว่ามัน...มันคือผลไม้ยืดอายุในตำนาน ! "

" อะไรนะ ! ผลไม้ยืดอายุ ?  " การคาดเดาของนักปรุงยาคนนี้ทำให้สถานการณ์กลายเป็นโกลาหล

นักปรุงยาคนอื่นยืนขึ้นและมองมันอย่างระมัดระวัง

นักปรุงยาคนหนึ่งเอ่ยกระซิบ " ผลไม้ยืดอายุ - แม้ว่ามันจะเป็นผลไม้ ผลไม้นี้ยังจะปรากฏราก ด้วยรูปร่างคลายมันฝรั่ง มันจะมีสีม่วงในที่มืด..."

เขาทันใดนั้นก็ตะโกนเสียงดัง " มันเป็นผลไม้ยืดอายุจริงๆ ! "

หลังจากได้ยินเสียงยืนยัน บรรพชนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องส่วนตัวต่างตะโกนออกมา " ผลไม้ยืดอายุ ! "

ภายในห้องที่มืดมืดดวงตาของพวกเขากำลังถูกเผาไหม้และเจิดจ้า

" สายตาของผู้อาวุโสลี่นั้นดีอย่างมาก สมแล้วที่เป็นนักปรุงยาที่มีชื่อเสียงในอาณาจักรนักปรุงยาของเรา "

ผู้ประมูลทำการเอ่ยยกย่องนักปรุงยาที่รับรู้ตัวตนของมันได้ก่อนจะเอ่ย " แขกผู้มีเกียรติ ถูกต้องนี้คือผลไม้ยืดอายุ "

นักปรุงยาเก่าแก่คนหนึ่งพึมพำด้วยอารมณ์ " ผลไม้ยืดอายุ...ข้าเป็นนักปรุงยามากว่าห้าพันปี แต่นี้เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นมัน "

ผู้ทำการประมูลเอ่ย " สหายทั้งหลาย ผลไม้ยืดอายุในหนึ่งรากจะมีสองผล นี้เป็นหนึ่งในสองนั้น ลานหินยักษ์ของจะประมูลสิ่งนี้แทนเจ้าของ "

ผู้ซื้อทุกคนกลายเป็นหิวกระหายโดยเฉพาะเหล่าบรรพชนจากนิกายทรงอำนาจ ก่อนหน้านี้เป็นยุครกร้าง ดังนั้นบรรพชนเที่ยงธรรมนั้นแทบจะไม่ปรากฏ บรรพชนเที่ยงธรรมในปัจจุบันคือผู้ที่เคยหลับใหลมากกว่าหมื่นปีหรือนานกว่านั้น พวกเขาต้องใช้หินหยดเลือดจำนวนมากเพื่อผนึกและหลับอยู่ใต้ดิน

ตัวตนเหล่านี้ล้วนมีชีวิตที่จำกัด มีหลายคนในพวกเขาที่กำลังจะตายและไม่ต้องการออกมามีชีวิตจนถึงช่วงเวลาสุดท้าย พวกเขาต้องยืดชีวิตของตัวเองมากกว่าคนอื่น อำนาจที่ยิ่งใหญ่โดยเฉพาะเชื้อสายจักรพรรดิ พวกเขาพยามอย่างมากที่จะหาซื้อของที่ยืดอายุบรรพชนของพวกเขาได้

แม้ว่าสมุนไพรยืดอายุนั้นจะมีราคาที่สูง พวกเขาก็ยังต้องการมันและแสวงหามันอย่างต่อเนื่อง

บรรพชนจากเชื้อสายจักรพรรดิกินของเหล่านี้ราวกับอาหาร แต่มันไม่สามารถทำให้พวกเขามีชีวิตนิรันดร์ สุดท้ายพวกเขาก็จะต้องใช้สมุนไพรต่างๆจนประสิทธิภาพของพวกมันลดลงเป็นจนถึงจุดที่เขาต้องหาสมุนไพรจิตวิญญาณที่หายากหและสมุนไพรอมตะ

ผู้ทำการประมูลเอ่ย " แขกผู้มีเกียรติ ข้ารู้ว่ามีคนต้องการผลไม้ยืดอายุนี้อยู่เสมอ ความจริงแม้ว่าสหายทั้งหลายจะไม่ต้องการมัน พวกท่านสามารถซื้อมันให้กับผู้อาวุโส มันจะเป็นของขวัญที่ยอดเยี่ยมแน่นอน.."

ผู้ทำการประมูลยังคงพูดและพูดอธิบาย แต่ผู้ซื้อทั้งหลายล้วนแต่จิตใจจดจ่อกับผลไม้ยืดอายุและไม่ได้ฟังอย่างอื่น ผลไม้นี้หาซื้อได้ยากมาก เช่นนั้นเพียงได้มองมันนานๆก็นับเป็นโชคของพวกเขาแล้ว

ในความเป็นจริง ลานหินยักษ์นั้นทำงานเพื่อเพิ่มผลกระทบของของสิ่งนี้ การประมูลสินค้าเช่นผลไม้ยืดอายุนั้นเป็นของหายาก เพราะเจ้าของโดยปกติแล้วไม่ต้องการที่จะขายมัน

หากทางลานสามารถประมูลสินค้าดังกล่าวได้ เช่นนั้นชื่อเสียงของโรงประมูลจะเพิ่มขึ้นอย่างมากและลูกค้าจะมีเพิ่มขึ้นในอนาคต ผลไม้ยืดอายุนี้จะกลายเป็นแหล่งที่มาของชื่อเสียงในอนาคตของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงได้ยกเว้นค่าธรรมเนียมให้กับหลี่ฉีเย่

" เหล่าแขกผู้มีเกียรติ ! " ผู้ทำการประมูลสุดท้ายก็เอ่ยอย่างจริงจัง " เจ้านายของข้าได้ประเมินมันแล้ว ผลไม้นี้สามารถเพิ่มอายุชีวิตได้ถึงหกร้อยปี ! "

" หกร้อยปี ! " เหล่าบรรพชนไม่สามารถสงบได้อีกต่อไป และหัวใจของเหล่าผู้ซื้อทั้งหลายกลายเป็นเต้นรัว ทุกคนล้วนมีหนึ่งหรือสองผู้อาวุโสหรือบรรพชนที่อยู่ในตระกูลของพวกเขา ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการที่พวกเขาเพิ่มอายุของบรรพชนได้

มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่บรรพชนเที่ยงธรรมนั้นสามารถเพิ่มอายุได้ถึงหกร้อยปี พวกเขาสามารถฝั่งลึกอยู่ใต้ดินได้ต่อไป สำหรับเชื้อสายจักรพรรดิ หากบรรพชนของพวกเขากินผลไม้นี้ พวกเขาก็จะสามารถมีส่วนร่วมกับนิกายได้มากขึ้นและกลับมามีชีวิตได้อีกหลายครั้งในอนาคต

" ถูกต้อง นี้ไม่ใช่เพียงสมุนไพรอมตะธรรมดา แต่มันดียิ่งกว่านั้น " ผู้ทำการประมูลเอ่ยสรุป " ไม่ว่าบรรพชนของพวกเขาจะกินมันไปมากเท่าไหร่หรือไปถึงบรรพชนระดับไหน ตราบใดที่ไม่ใช่จักรพรรดิอมตะและระดับราชันเทพ ผลไม้นี้สามารถเพิ่มอายุให้พวกท่านได้ถึงหกร้อยปี ! แน่นอนว่าบรรพชนคนที่เคยกินผลไม้นี้มาก่อนจะมีผลลดลง แต่ข้าเชื่อว่าบรรพชนที่เคยชิ้มมันในโลกล้วนนับได้ด้วยนิ้วมือ "

ผู้ฝึกตนต่างระดับสามารถใช้สมุนไพรยืดชีวิตได้ต่างกัน สำหรับสัดส่วนของการเพิ่มอายุมันขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล

ทว่าผลไม้ยืดอายุนั้นไม่ได้สนใจระดับของผู้กินหรือว่าเขานั้นเคยกินสิ่งใดมาก่อน มันจะเพิ่มอายุให้หกร้อยปีทันที นี้เป็นของที่มีค่าอย่างมากสำหรับบรรพชนที่ใกล้จะตาย

ในความจริง มันก็อย่างที่ผู้ทำการประมูลได้กล่าว เหล่าคนที่เคยลิ้มของผลไม้นี้มาก่อนในโลกสมุนไพรหินนั้นนับได้ด้วยนิ้วมือ 

ขณะที่ทุกคนล้วนตกตะลึงกับผลไม้นี้ เป่ยหวังมองมายังหลี่ฉีเย่ ในเวลานี้ เขาเข้าใจแล้วว่าหลี่ฉีเย่มอบสิ่งใดให้กับลานหินยักษ์ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อมาถึงจุดนี้และประหลาดใจเล็กน้อย หากหลี่ฉีเย่สามารถหยิบผลไม้ระดับนี้ออกมาได้ เช่นนั้นประเทศไผ่ยักษ์จะเอาอะไรมาดึงดูดเขา ? ตอนนี้มันไม่ใช่ว่าเขานั้นจะต้องอยู่ที่นี่ แต่ประเทศต้องการจะให้เขาอยู่ !

ในทางตรงกันข้าม ชิฮ่าวนั้นไม่ได้คิดมากเกินไป เขาทำแต่เพียงจ้องมองไปยังผลไม้ยืดอายุ

สำหรับหลี่ฉีเย่ ใบหน้าของเขามีเพียงรอยยิ้ม ผลไม้นี้เขาหยิบมาจากส่วนของนักปรุงยาที่สูญหายตอนที่เขาไปกลับหลานอวิ๋นจู ทั้งสองนั้นได้รับสมุนไพรราชันจำนวนมาก

ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลา มีเพียงประมาณสามคนที่เข้าไปในนั้นได้ สมุนไพรราชันนั้นเหมือนกับผักในสวนของนักปรุงยา เช่นนั้นสามารถจินตนาการได้ว่าหลี่ฉีเย่ร่ำรวยขนาดไหน คนไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงสมุนไพรอมตะอย่างบรรพชนโสมแต่หลี่ฉีเย่เป็นคนที่มีมัน

ผลไม้ยืดอายุนี้เป็นสิ่งที่หลี่ฉีเย่ตั้งใจเอาออกมาเพื่อต้องการดูว่าลานหินยักษ์สนใจมันหรือไม่

ผลไม้ยืดอายุนั้นมีสองผล ดังนั้นหลี่ฉีเย่จึงนำผลไม้ที่อ่อนกว่าออกมาและเก็บผลไม้ที่สามารถยืดอายุได้แปดร้อยปีไว้

ขณะที่คนอื่นๆไม่สามารถละสายตาไปจากผลไม้ได้ บรรพชนจากนิกายทรงอำนาจก็เอ่ยคำถามของเขาออกมาโดยไม่รีรอ " เจ้าจะขายผลไม้ยืดอายุนี้อย่างไร ? จะเริ่มต้นในราคาเท่าไหร่ ? "

ผู้ทำการประมูลเอ่ย " ผลไม้ที่นำมาประมูลนี้เป็นของแขกผู้ทรงเกียรติ แขกคนนี้ไม่ต้องการผลึก และต้องการแลกกับสิ่งของ "

เหล่าผู้ซื้อนั้นล้วนคุ้นเคยกับการแลกเปลี่ยนแบบนี้ บางคนที่สามารถนำผลไม้ยืดอายุออกมาได้แน่นอนว่าคงไม่ต้องการเพียงผลึกธรรมดา คนประเภทนี้เพียงหาสมบัติล้ำค่าเพื่อแลกเปลี่ยนเท่านั้น

ผู้ทำการประมูลเอ่ย " แขกผู้ทรงเกียรติคนนั้นอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน ทุกคนสามารถนำของของตัวเองออกมาได้ หลังจากผ่านไปครึ่งนาที หากไม่มีการตอบรับ เช่นนั้นพวกเราจะปยังคนต่อไป "

ขณะที่ผู้ทำการประมูลเอ่ยคำเหล่านี้ ผู้ซื้อทั้งหมดวางแผนของพวกเขาอย่างรวดเร็ว บางคนได้ตรวจสอบสมบัติของตนเพื่อดูว่ามีอะไรสามารถล่อลวงคนลึกลับนี้ได้บ้าง

หลังจากนั้นในเวลาต่อมา ผู้ทำการประมูลก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง " เอาละ เริ่มทำการประมูล ทุกคนสามารถเสนอสิ่งของได้เลย ! "

บรรพชนที่อยู่ในห้องมืดเริ่มจะเสนอราคาของเขา " ข้ายินดีจะแรกสมบัติบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ระดับชีวิตกับผลไม้ยืดอายุนี้เ "

ข้อเสนอนี้ทำให้หลายคนตกตะลึง บรรพชนศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นบรรพชนเที่ยงธรรมที่แข็งแกร่งยามที่พวกเขามีชีวิตอยู่ คนที่สามารถนำสมบัติของพวกเขาออกมาได้จะต้องเป็นตัวตนที่น่าทึ่ง

ทว่า สมบัติของบรรพชนศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวไม่ได้อยู่ในสายตาของหลี่ฉีเย่ เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมอง

เนื่องจากเขาไม่เอ่ยตอบ บรรพชนเที่ยงธรรมทำได้เพียงถอนหายใจเบาๆ

ก่อนหน้านี้เมื่อเห็นบรรพชนคนอื่นเสนอราคาแล้วไม่เกิดผล นักปรุงยาคนหนึ่งคว้าโอกาสและเอ่ย " ข้าจะใช้คัมภีร์ลับของตระกูลนักปรุงยาของข้าแลกกับผลไม้ยืดอายุนี้ ! ตระกูลหนานหู่ของข้ามีชื่อเสียงด้านการปรุงยาอย่างมากแม้ว่าอยู่ในอาณาจักรนักปรุงยาก็ตาม ! "

แม้ว่าคำเหล่านี้อาจจทำให้นักปรุงยาคนอื่นหวาดกลัว แต่มันก็ไม่ได้เข้าหูของหลี่ฉีเย่เพราะไม่มีการปรุงยาใดๆที่เขาไม่เคยอ่าน

นักปรุงยาคนนั้นหัวเราะเบาๆหลังจากไม่ได้รับคำตอบ เขาเข้าใจได้ว่าเจ้าของนั้นไม่ได้ชอบสมบัติของตระกูลเขา

ในอีกห้องหนึ่ง บรรพชนอีกคนก็เอ่ย " ข้ามีคัมภีร์เซียนของกายาเซียนเพรช ข้ายินดีจะแลกกับผลไม้ยืดอายุ "

แต่แน่นอนรายการดังกล่าวไม่ได้ดึงความสนใจของหลี่ฉีเย่แม้แต่นิดเดียว ไม่มีคัมภีร์ใดในโลกเทียบกับคัมภีร์กายาลับได้