634

ตอนที่ 634 หินของจักรพรรดิอมตะว่านชิ

หลังจากเห็นว่าไม่มีใครพูดคุยกันแล้ว ผู้ทำการประมูลก็เริ่มเอ่ย " หินนี้ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอมตะว่านชิ เผ่าท่านหลายคนเป็นเผ่าหินยักษ์ ดังนั้นข้าจึงไม่ต้องแนะนจักรพรรดิอมตะว่านชิมากนัก "

" บางสิ่งที่ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอมตะว่านชิ ! " ผู้ซื้อบางคนตกตะลึงหลังจากได้ยินเรื่องนี้ 

จักรพรรดิอมตะว่านชินั้นเป็นจักรพรรดิอมตะคนแรกของเผ่าหินยักษ์ เขานั้นมีต้นกำเนิดมาตั้งแต่ยุครกร้างและอาจจะถือว่าเขาเป็นจักรพรรดิอมตะที่เก่าแกคนหนึ่ง พื้นหลังของเขาถูกยกมาโต้แย้งกันหลายครั้ง แต่รุ่นปัจจุบันหลายคนเชื่อว่าเขานั้นมาจากเผ่าหินยักษ์

ผู้ที่มีความเชื่อบางกลุ่มเชื่อว่าจักรพรรดิอมตะว่านชิเคยเป็นหินมาก่อน ดังนั้นรุ่นอนาคตจึงเชื่อว่าจักรพรรดิอมตะสัมผัสได้ถึงสวรรค์และปฐพีและในที่สุดก็ได้รับชีวิต

ทว่าหลายคนก็มีคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะพื้นหลังของเขานั้นเหมือนกับหมอก เขานั้นปริศนาตลอดยุคจักรพรรดิ  พวกเขารู้เพียงว่าเขาเคยเป็นหิน แต่ต้นกำเนิดและนิกายของเขาล้วนไม่แน่ชัด

ทว่าเสียงที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ก็คือ เขานั้นเป็นจักรพรรดิอมตะคนแรกของเผ่าหินยักษ์ เมื่อเขายังมีชีวิตอยู่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธคำเรียกนี้

หนึ่งในจักรพรรดิอมตะที่เก่าแก่ที่สุดและจักรพรรดิอมตะคนแรกของเผ่าหินยักษ์ จักรพรรดิอมตะว่านชินั้นไม่ได้ทิ้งเชื้อสายไว้ ในยุคของเขา เขาจู่ๆวันหนึ่งก็หายไปและไม่มีใครรู้ว่าทำไม

ผู้ทำการประมูลเริ่มเอ่ย " ทุกคนรู้ดีว่าจักรพรรดิอมตะนั้นไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้ด้านหลัง แต่เขาได้ทิ้งหินของตัวเองไว้ ตำนานกล่าวว่ามรดกของเขาอาจจะอยู่ในหินก้อนนี้ และไม่ว่ามันจะมีการถกเถียงอย่างใด ลานหินยักษ์เขาเราก็รับประกันได้ว่าหินนี้ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอมตะว่านชิ "

ในเวลานี้หินนั้นถูกวางบนถาด มันดูเหมือนหินที่ธรรมดา ถ้าไม่ใช่ความจริงที่ว่าที่นี่คือลานหินยักษ์ ทุกคนคงจะคิดว่านี้เป็นก้อนกรวดจากถนน

ผู้ซื้อคนหนึ่งเอ่ยถาม " พวกเราจะแน่ใจได้อย่างไรว่าหินก้อนนี้ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอมตะว่านชิ ? "

ผู้ทำการประมูลนั้นไม่ได้เอ่ยสิ่งใดมาก เขาทันใดนั้นก็กดลงบนหินและนิ้วของเขาทะลุผ่านหินไป

" วูบบ ! " ในช่วงเวลาสั้นๆ หินทันใดนั้นก็เปล่งประกายและระเบิดกลิ่นอายอมตะออกมา หินที่ดูธรรมดากลายเป็นทะเลที่กว้างใหญ่ ชายคนนั้นดึงมืออกจากหินและแสงของมันก็หายไปก่อนจะกลับไปหินปกติ

ผู้ซื้อทุกคนสูดลมหายใจเข้าลึก ขณะที่พลังของจักรพรรดิอมตะระเบิดออกมาพวกเขารู้ได้ทันทีว่านี้เป็นหินที่ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอมตะแน่นอน

ผู้ซื้อคนหนึ่งไม่สามารถระงับความตื่นเต้นได้และเอ่ยถาม " ราคาเริ่มต้นของหินก้อนนี้คือเท่าไหร่ ? "

ผู้ซื้อจำนวนมากพยามจะเตรียมตัวและเตรียมจิตใจของเขา สุดยอดสมบัติดังกล่าวจะต้องมีราคาที่น่ากลัว นี้เป็นเหตุผลที่บรรพชนบางคนมายังลานหินยักษ์ ก็เพื่อสมบัติชิ้นนี้ !

" คราวนี้ มันขึ้นอยู่กับการแลกเปลี่ยน  " ผู้ทำการประมูลเอ่ยตอบ " เจ้าของของสิ่งนี้นั้นไม่ต้องการผลึก เขาต้องการยาขี้ผึ้งหรือสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ฟื้นฟู เจ้าของอยู่ที่นี่ด้วย ดังนั้นหากแขกผู้มีเกียรติมียาฟื้นฟูใดๆ เพียงแค่นำมันออกมา หากเจ้าของชอบ หินก่อนนี้จะเป็นของพวกท่าน  "

ทุกคนกลายเป็นกระวนกระวายใจและนิ่งเงียบ เพื่อที่จะแลกกับสมบัติที่จักรพรรดิอมตะทิ้งไว้ พวกเขาจะต้องมียาฟื้นฟูที่น่ากลัวขนาดไหนกัน ?

บาดแผลบางอย่างนั้นเป็นแผลทางกาย บาดแผลบางส่วนถูกโจมตีและทิ้งไว้เป็นนิรันดร์ และมีเพียงสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่จะสามารถฟื้นฟูอาการของพวกเขาได้

ทว่าการใช้ยาฟื้นฟูเพื่อแลกกับหินก้อนนี้ล้วนเป็นทำให้นักปรุงยารู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพระนี้คือพื้นฐานของพวกเขา

นักปรุงยาคนหนึ่งลุกขึ้นยืนและเอ่ย " ข้ามีผงรักษาร้อยแผล นี้เป็นสูตรลับของข้า..."

มีเสียงออกมาจากห้องส่วนตัว " ผงรักษาร้อยแผลนั้นระดับต่ำเกินไป ! "

ไม่มีใครเห็นว่าใครอยู่ในห้องมืด แต่แน่นอนว่าต้องเป็นเจ้าของหิน เขาขัดจังหวะนักปรุงยาที่กำลังเสนอสูตรลับของเขา

ราชันหินคนหนึ่งยืนขึ้นและเอ่ย " นิกายของข้ามีหญ้าจิตวิญญาณอสรพิษอายุล้านปี มันสามาถรักษาแผลของบรรพชนเที่ยงธรรม..."

เจ้าของห้องนั้นเอ่ยแทรกอีกครั้ง " ข้ากินหญ้าจิตวิญญาณอสรพิษอายุสามล้านปีไปแล้ว แต่มันยังไม่ได้ผล ต่อไป.."

หวังฟู่เฮาจากตระกูลหวังฟู่เอ่ย " ตระกูลของข้านั้นมีขวดเล็กที่บรรจุผงกลืนวิญญาณอมตะ มันมีไม่มาก แต่ก็เพียงพอสำหรับการใช้รักษาหนึ่งครั้ง..."

นักปรงยาทั้งหมดล้วนสั่นสะท้านหลังจากได้ยินชื่อนี้ " ผงกลืนวิญญาณอมตะ สุดยอดสมุนไพรของอาณาจักรนักปรุงยา.. "

ผงนี้นั้นมีชื่อเสียงอย่างมากในโลกสมุนไพรหิน คนธรรมดาไม่สามารถหาซื้อมันได้ หากตระกูลหวังฟู่ไม่ได้มีความสัมพันธ์กับอาณาจักรนักปรุงยา ไม่มีทางที่พวกเขาจะได้รับมัน

" สุดยอดสมุนไพรจากอาณาจักรนักปรุงยา..." เจ้าของห้องคิดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ย " มันอาจจะมีประสิทธิภาพ แต่ขวดเดียวไม่เพียงพอ ถ้าหากเจ้ามีสักหนึ่งหม้อข้าจะแลกกับเจ้า "

หลังจากได้ยินคำกล่าวนี้ทุกคนทำได้เพียงอ้าปากค้าง เห็นได้ชัดว่าเจ้าของนั้นใช้ผงกลืนวิญญาณอมตะมาก่อน ใครก็ตามที่สามารถใช้ยาดังกล่าวได้จะต้องมีภูมิหลังที่น่ากลัว บาดแผลของเขามันย่ำแย่แค่ไหนกัน ?

หวังฟู่เฮานั้นลงอย่างฉับพลัน เขาไม่สามารถประมูลสิ่งของด้วยผงกลืนวิญญาณอมตะหนึ่งหม้อได้ ตระกูลของเขามีเพียงขวดเล็กๆเท่านั้น นอกเหนือจากตัวที่ยิ่งใหญ่ในอาณจักรนักปรุงยาแล้ว ยังจะมีใครมีมันมากขนาดนั้นอีก ?

" ข้ามีกล่องหยกรักษาน้ำ..."

" ข้าดอกตะวันกลืนวิญญาณ..."

****

ในเวลานี้ นักปรุงยาหลายคนได้เอ่ยสิ่งของที่พวกเขามี แต่พวกเขาถูกปฏิเสธโดยเจ้าของห้อง แน่ชัดแล้วว่าเขาต้องบาดเจ็บสาหัส สมุนไพรที่นักปรุงยาเหล่านี้เอ่ยล้วนมีผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง แต่เจ้าของนั้นไม่สนใจพวกมันเนื่องจากมันไม่สามารถรักษาเขาได้

ขณะที่คนอื่นๆกำลังเสนอสิ่งของของพวกเขา หลี่ฉีเย่ปิดผนึกรอบตัวด้วยผลึกสววรรค์ห้าประตูและใส่ห้ากลีบของดอกโบตั๋นอมตะลองไปในกล่อง

ขณะเดียวกันสมุนไพรของผู้ซื้อทั้งหมดถูกปฏิเสธโดยเจ้าของ ในที่สุดก็ไม่มีใครสามารถนำสิ่งที่ดีกว่าออกมาได้แล้ว

เจ้าของรู้สึกผิดหวังและน้อยพร้อมกับถอนหายใจ " หากใครก็ตามที่สามารถแนะนำข้าให้กับระดับสูงของอาณาจักรนักปรุงยาได้ ดังนั้นข้าจะแลกกับ ผงกลืนวิญญาณอมตะ แล้วข้าจะตอบแทนพวกเขาทีหลัง "

บาดของเจ้าของหินนั้นร้ายแรงและจำเป็นต้องใช้สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์เพื่อรักษา ทว่าสมุนไพรของผู้ซื้อจำนวนมากไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ ดังนั้นเขาจึงต้องสร้างข้อตกลงขึ้นมา

ผู้เข้าร่วมประมูลเหลือบมองกันและกัน มันพูดง่ายกว่าทำที่จะรู้จักตระกูลขุนนางของอาณาจักรนักปรุงยา พวกเขาทั้งหมดหันไปทางหวังฟู่เฮา ถ้าหากมีคนสามารถทำได้ เขาคงเป็นเพียงคนเดียว

หวังฟู่เฮาทำได้เพียงยิ้มขมขื่น มันจะง่ายได้อย่างที่จะแนะนำให้กับผู้อาวุโสระดับสูงของเชื้อสายจักรพรรดิในอาณาจักรนักปรุงยา ? แม้แต่บรรพชนเที่ยงธรรมสามัญก็ไม่สามารถทำได้

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่มอบกล่องที่มีห้ากลีบของดอกโบตั๋นอมตะให้กับผู้ประสานงานของลานหินและเอ่ย " ข้ามีของเล็กน้อยเช่นนี้ นำมันไปให้เจ้าของหินดูและดูว่าเขาต้องการหรือไม่ "

หลายคนทันใดนั้นหันไปทางหลี่ฉีเย่ พวกเขาอย่างรู้อย่างมากเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ในกล่อง มันเป็นสองครั้งติด ที่หลี่ฉีเย่โยนเงินจำนวนมากออกมาอย่างไม่แยแส ดังนั้นเป็นเรื่องยากที่การกระทำของเขาจะไม่ดึงดูดผู้คน

คนงานนั้นนำกล่องไปอีกห้องทันที หลังจากได้รับกล่องเจ้าของหินตะโกนด้วยความตกตะลึง " สิ่งนี้มีตัวตนอยู่บนโลกด้วย !? "

เสียงตะโกนของเขาทำให้ทุกคนมองหน้ากันและกันก่อนจะกลับไปมองยังหลี่ฉีเย่ ขณะที่พวกเขาพยามจะเดาความเป็นมาของเขา ด้วยการประมูลด้วยราคาที่สูงมหาศาลและมีสุดยอดสมุนไพรแห่งการฟื้นฟู ผู้เยาว์คนนี้เป็นใคร ? หรือเขาจะมาจากเชื้อสายจักรพรรดิหรือเป็นลูกหลานของจักรพรรดิอมตะ ?

ทว่าคนทั้งสองประเภทดังกล่าวล้วนมีชื่อเสียงในโลกสมุนไพรหิน แต่ตัวตนของหลี่ฉีเย่กลับไม่มีใครที่รู้

จากห้องส่วนตัวเสียงของเจ้าของหินดังออกมา " หากนายน้อยต้องการ ข้ายินดีจะแลกเปลี่ยนกับท่าน "

เจ้าของหินนั้นกังวลอย่างมากหลังจากเห็นของหลี่ฉีเย่ แม้ว่ามันจะมีเพียงห้ากลีบดอกของดอกโบตั๋นอมตะ มันก็เป็นสุดยอดสมุนไพรอมตะที่สามารถรักษาได้ทุกสิ่ง เมื่อมันเป็นสุดยอดสมุนไพรและสามารถรักษาทุกอาการบาดเจ็บของหลี่ฉีเย่ได้ บาดแผลอื่นๆล้วนไม่ใช่ปัญหา

" ตกลง " หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ในเวลานี้ทุกคนอยากรู้อย่างมากว่าหลี่ฉีเย่ใช้อะไรแลกกับหินนั้น ยังจะมีอะไรมีค่ามากกว่าผงกลืนวิญญาณอมตะอีก ? สมองของพวกเขาทำงานอย่างเต็มที่ แต่ไม่มีใครสามารถคาดเดามันได้

ขณะที่ผู้ซื้อคนอื่นยังตกตะลึง ผู้ทำการประมูลก็เอ่ย " เอาละ ของชิ้นต่อไปเป็นชิ้นสุดท้าย สุดยอดของสุดยอด แขกผู้มีเกียรติทั้งหลาย พวกเรามาจบการประมูลนี้อย่างงดงามกัน ! "

ทุกคนกลายเป็นสนใจมากยิ่งขึ้น หินที่ถูกทิ้งไว้โดยจักรพรรดิอมตะว่านชิควรจะเป็นชิ้นสุดท้าย แต่ตอนนี้มันถูกเปลี่ยน พวกเขาอยากจะรู้ว่าอะไรทำให้หินของจักรพรรดิอมตะถูกย้ายมาก่อนชิ้นสุดท้าย

อีกฝั่งหนึ่ง หลี่ฉีเย่นั่งอยู่บนระเบียงอย่างสงบ เขาแน่นอนว่ารุ้ว่าของชิ้นต่อไปจะเป็นอะไร เพราะเขาเป็นคนมอบให้กับลานหินยักษ์เพื่อประมูล

รายการสิ้นค้าชิ้นสุดท้ายถูกนำขึ้นสู่เวทีภายใต้สายตาจำนวนนับไม่ถ้วน บนถาดมีสิ้นค้าที่ดูราวกับมันฝรั่งวางอยู่ พวกเขาไม่สามารถมองเห็นความพิเศษได้ของมันได้