630

อนที่ 630 กระถางจักรพรรดิ

ตัวตนที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดัง " กระถางสวรรค์จากอาณาจักรนักปรุงยา ? นักปรุงยาจักรพรรดิคนใดกันที่กล้าขายมัน ? "

" ท่านแขกผู้มีเกียรติ กระถางใบนี้เจ้าของเป็นนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยสมุนไพรและมันติดตามเขามาตั้งแต่เขายังเยาว์ ใครก็ตามที่ศึกษาอาณาจักรนักปรุงยามาจะรู้ว่านักปรุงยาจักรพรรดิร้อยสมุนไพรนั้นเป็นหนึ่งในคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นแห่งเวลา การใช้กระถางของเขานั้นไม่มีข้อจำกัดในการกลั่นน้ำทิพย์ใดๆ มันยังเต็มไปด้วยประโยชน์ในการปลูกสมุนไพรมากมาย "

" เพราะว่าเขานั้นมีทักษะการบ่มเพาะสมุนไพรที่ดี เขาจึงถูกเรียกว่านักปรุงยาจักรพรรดิร้อยสมุนไพร ทว่าหลังจากเขากลายเป็นจักรพรรดิ เขามั่งมั่นในการกลั่นน้ำทิพย์จักรพรรดิแทน ดังนั้นเขาจึงได้เปลี่ยนเป็นกระถางอื่น สุดท้ายเขาก็พบกระถางที่เหมาะสมกับเขาในการกลั่นน้ำทิพย์ ดังนั้นเขาจึงต้องการขายกระถางที่เขาใช้ในตอนแรก " การแนะนำประวัติของผู้ทำการประมูลนั่นค่อยข้างดี แน่นอนว่าลานหินยักษ์ใช้ความพยามอย่างมากในเรื่องนี้

ราชันปีศาจคนหนึ่งเอ่ยถาม " หากนี้เป็นกระถางของนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยสมุนไพร เช่นนั้นทำมอาณาจักรนักปรุงยาถึงยอมปล่อนมันออกมาข้างนอก ? "

อาณาจักรนักปรุงยานั้นเป็นสัตว์ประหลาดในโลกของนักปรุงยารวมถึงโลกสมุนไพรหิน หนึ่งนิกายสามจักรพรรดิ - นี้จะไม่ให้พวกเขาน่ากลัวได้อย่างไร ? ไม่ต้องกล่าวถึงว่าพวกเขาสร้างนักปรุงยาจักรพรรดิมาถึงสี่คน

แม้ว่านักปรุงยาจักรพรรดิจะไม่สามารถเทียบกับจักรพรรดิอมตะได้ เพราะพวกเขานั้นไม่ได้กวาดผ่านโลกและเป็นตัวตนอมตะ แต่ว่าสถานะและชื่อเสียงของพวกเขาก็ยังยิ่งใหญ่อย่างมาก ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลา ทั้งตัวตนนิรันดร์และราชันเทพล้วนต้องการนักปรุงยาจักรพรรดิ บางครั้งจักรพรรดิอมตะก็ยังต้องการพวกเขา

จักรพรรดิอมตะคนแรกของอาณาจักรนั้นเป็นบรรพบุรุษ เขาคือจักรพรรดิอมตะเหยาซู่ เขาใช้เต๋าแห่งการปรุงยาจนได้เป็นจักรพรรดิ ดังนั้นเขาไม่เพียงจะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะแต่เขาก็ยังเป็นนักปรุงยาจักรพรรดิด้วย ดังนั้นเขาจึงเป็นจักรพรรดิอมตะคนแรกที่เป็นทั้งจักรพรรดิและนักปรุงยาจักรพรรดิของอาณาจักรนักปรุงยา

ดังนั้นมันจึงเกิดคำถามนี้ สัตว์ประหลาดเช่นนั้นยอมปล่อยกระถางของนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยสมุนไพรออกมาสู่โลกภายนอกได้อย่างไร ?

ผู้ทำการประมูลเอ่ยด้วยความสงบ " แขกผู้มีเกียรติ ท่านสามารถมั่นใจในเรื่องนี้ได้ สิ่งใดก็ตามที่พวกเราลานหินยักษ์นำมาล้วนไม่มีปัญหาและไม่มีกาเรียกคืน ทว่าหากท่านยังคงกังวล เช่นนั้นข้าจะเปิดเผยต้นกำเนิดที่แท้จริงของกระถางนี้ "

เขาหยุดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยต่อ " หลังจากนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยสมุนไพรเปลี่ยนกระถางของเขา เขาให้เพื่อที่เก่าแก่คนหนึ่ง สหายคนนี้ถือว่ากระถางนี้เป็นมรดกของตระกูลที่สืบทอดกันมาหลายยุค ถ้าหากมันไม่ใช่ว่าเจ้าของของกระถางนี้จำเป็นต้องใช้หญ้าสมุนไพรจำนวนมาก เขาไม่มีทางปล่อยสมบัตินี้ออกมา "

ผู้ทำการประมูลเอ่ยรับประกันอีกครั้ง " กระถางใบนี้มีเพื่อประมูล ดังนั้นลานหินยักษ์ของเราขอรับประกันว่าอาณาจักรปรุงยาจะไม่มีทางขอมันคืนจากผู้ชนะ ! "

นี้ไม่สามารถตำหนิแขกที่มีความกังวลได้ ถีงอย่างไรสัตว์ประหลาดอย่างอาณาจักรนักปรุงยาก็เป็นแหล่งความกวาดขนาดใหญ่ ทำให้หลายคนไม่กล้าจะสร้างปัญหา หากรับกระถางใบนี้ไปพร้อมกับแหล่งกำเนิดที่น่าสงสัย นี้อาจจะเป็นการยั่วยุอาณาจักรนักปรุงยา

หลังจากได้ยินคำรับประกันของผู้ทำการประมูล มีคนเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว " พวกเราจะเริ่มประมูลมันที่เท่าไหร่ ? "

ผู้ทำการประมูลเอ่ย " ราคาเริ่มต้นของมันคือแปดหมื่นผลึกบรรพชนเที่ยงธรรม การเพิ่มแต่ละครั้งจะต้องเพิ่มอย่างน้อยหนึ่งหมื่นผลึก ผู้ประมูลสูงสุดจะได้รับมันไป "

หลังจากคนถอนใจหลังจากได้ยินสิ่งนี้ แม้ว่าแปดหมื่นผลึกบรรพชนระดับต่ำมันก็ยังคงเป็นผลึกบรรพชนเที่ยงธรรม - บางสิ่งที่มีค่าอย่างมาก

นี้เป็นราคาเริ่มต้นที่น่ากลัวขนาดไหนกัน ? หลายนิกายทรงอำนาจขนาดใหญ่ตกตะลึงกับราคาเริ่มต้นนี้ และมันได้ตัดผู้ที่มีงดจำนวนไม่มากออกไปทันที

ผู้นำการประมูลยังเอ่ยต่อ " ข้าจะไม่อธิบายความล้ำค่าของกระถางใบนี้ พวกเราจะเริ่มมันที่แปดหมื่น ตอนนี้ ! "

แม้ว่าราคานี้อาจจะทำให้หลายคนกลัวจนตาย นักปรุงยาก็ยังอย่างได้และเอ่ย " เก้าหมื่น ! "

กระถางสวรรค์ของนักปรุงยาจักรพรรดิมร้อยสมุนไพรนั้นมีค่ามากเกินไป นักปรุงยาจักรพรรดิคนนี้มีชื่อเสียงอย่างมาก หลังจากคิดเกี่ยวกับมัน กระถางใบนี้อยู่กับเขามาครึ่งชีวิต - มันจะมีค่าขนาดไหนกัน ?

แม้มันจะมีราคาที่มหาศาลแต่ก็ยังมีคนจำนวนมากที่ต้องการ " หนึ่แสน ! "

เจี้ยงหวู่ซวงเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส " สองแสน ! " นางนั้นเพิ่มราคาของมันขึ้นอย่างมากในครั้งเดียว

ในการประมูล การเสนอราคาแบบนี้จะทำให้คนหงุดหงิด แม้ว่าผู้ประมูลจะไม่พอใจกับเจี้ยนหวู่ซวง แต่พวกเขาก็ต้องกลืนคำกล่าวลงไป ใครจะกล้ามีเรื่องกับลูกสาวตระกูลเจี้ยน ?

เป่ยหวังและชิฮ่าวหัวใจเต้นอย่างรุนแรงหลังจากการประมูลเริ่มต้น สำหรับพวกเขาร้อยผลึกบรรพชนเที่ยงธรรมก็น่ากลัวพออยู่แล้ว พวกเขาไม่คาดจะได้เห็นการประมูลที่น่ากลัวขนาดนี้

นักปรุงยาอีกคนเอ่ย " สองแสนหนึ่ง ! "

ในเวลานี้ อัจฉริยะหนุ่มรุ่นเยาว์เอ่ย " สองแสนห้า ! " เขานั้นเป็นหินยักษ์ที่ร่างกายมีเลือดเนื้อ แต่ดวงตาของเขาเป็นสีทอง เขานั้นมีรูปร่างที่งดงามและเป็นเหมือนกับภูเขาตั้งตระหง่าน

ทว่าเจี้ยนหวู่ซวงก็ไม่ได้แยแสกับชายหนุ่มคนนี้และเอ่ย " ห้าแสน ! "

การเพิ่มราคาของนางทำให้คนอื่นไร้คำพูด ความผิดของนางคือการรวยมากเกินไปใช่หรือไม่ ? ทำไมนางถึงได้เพิ่มราคามันได้ง่ายๆเช่นนี้

 ราชันปีศาจเอ่ย " ห้าแสนหนึ่ง ! "

บุรุษหนุ่มผู้เยาว์นั้นระวังเจี้ยนหวู่ซวงและเอ่ย " ห้าแสนสาม ! " เขาไม่อยากจะหักหน้านาง

" หนึ่งล้าน ! " แต่ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่ก็เริ่มเอ่ยประมูล

การเสนอราคาของเขาทำให้หลายคนกระโดดขึ้น ชายหนุ่มผู้เยาว์นั้นมองไปยังหลี่ฉีเย่ เจี้ยนหวู่ซวงก้เช่นกัน นางมองเขาอย่างเย็นชาราวกับจะมองทะลุตัวตนของเขา

ทว่าแม้จะมีการจ้องมอง หลี่ฉีเย่ก็ยังนั่งอย่างสงบ แน่นอนเป่ยหวังและชิฮ่าวล้วนไม่สามารถสงบได้ หัวใจของพวกเขานั้นเต้นรั่วและขาของพวกเขาสั่น ทว่าพวกเขาก็ยังสังเกตได้ว่าหลี่ฉีเย่นั้นดูสบายๆอย่างมาก มันเหมือนกับว่าสิ่งที่เขาเพิ่มมันไม่ใช่ผลึกบรรพชนเที่ยงธรรมจำนวนหนึ่งล้าน แต่เป็นเศษเหรียญที่เขาจะโยนมันออกไปเท่าไหร่ก็ได้

เป่ยหวังอดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่น ลองจินตนาการดูว่าหลี่ฉีเย่สามารถโยนหนึ่งร้อยผลึกบรรพชนเที่ยงธรรมได้ง่ายๆ และมองกระถางเพลิงหงส์ไฟศักดิ์สิทธิ์ให้กับเขา ในเวลาเดียวกัน ไม่แปลกที่หลี่ฉีเย่จะมอบกระถางราคาหนึ่งล้านผลึกบรรพชนเที่ยงธรรมให้กับชิฮ่าว

" สองล้าน ! " เจี้ยนหวู่ซวงนั้นเอ่ย ลักษณะของนางยังคงเหมือนเดิมเพิ่มมันเป็นสองเท่า

หลี่ฉีเย่นั้นเพียงยิ้มและไม่ตอบสนองกับการยั่วยุของนาง ทว่าชายหนุ่มรุ่นเยาว์นั้นไม่สามารถอยู่เงียบๆได้ กระเป๋าของเขาไม่หนาเท่ากับเจี้ยนหวู่ซวงเขาจึงต้องเอ่ยอย่างระวัง " สองล้านห้าหมื่น " การประมูลนี้จุดมุ่งหมายคือเป็นเจ้าของกระถาง แต่ในเวลาเดียวกันก็ต้องไม่สร้างความข้องใจกับกตระกูลเจี้ยน

" สามล้าน ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงเอ่ย แต่นางไม่ได้เพิ่มมันเป็นสองเท่า ทว่าราคานี้ก็นับว่าน่ากลัวอย่างมาก

ผู้เสนอราคาคนอื่นทำได้เพียงหุบปากลงและไม่กล้าเสนอราคาอีกต่อไปเพราะพวกเขาไม่สามารถสู้กับเจี้ยนหวู่ซวงได้

" สามล้านห้าหมื่น " ผู้เยาว์คนนั้นยังคงเสนอราคาเพิ่มห้าหมื่นอีกครั้ง

ทว่าไม่มีใครหยุดยั้งความบ้าคลั่งของเจี้ยนหวู่ซวงได้ นางระเบิดอำนาจอีกครั้ง " สี่ล้าน ! "

การประมูลนี้ปลายเป็นสนามเด็กเล่นของเจี้ยนหวู่ซวงและเด็กหนุ่ม

การเสนอราคาของนางทำให้เด็กหนุ่มยุ่งยากใจอย่างมาก เขาไม่มีทางเลือกนอกจากโค้งตัวเล็กน้อยและเอ่ยกับนาง " เทพธิดาเจี้ยน ข้ารู้ว่าท่านสนใจกระถางนี้ แต่ท่านไม่ใช่นักปรุงยา ดังนั้นท่านไม่จำเป็นต้องมีกระถางดังกล่าวก็ได้ "

ทว่า เจี้ยนหวู่ซวงนั้นยังคงหยิ่งยโสและไม่ได้เห็นใครอยู่ในสายตาก่อนจะเอ่ย " ข้าจำเป็นต้องมีมันหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องอของเจ้า "

ชายหนุ่มคนนั้นยังคงเอ่ยอย่างนอบน้อม " แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องของข้า แต่เทพธิดาเจี้ยนผู้มีเกียรติ กระถางใบนี้สำคัญกับข้ามาก ตระกูลหวังฟู่และอาณาจักรนักปรุงยานั้นมีความสัมพันธ์กัน ดังนั้นเมื่ออาณาจักรสูญเสียสุดยอดกระถางเช่นนี้มา ข้าในฐานะนักปรุงยารู้สึกเศร้าอย่างมาก ข้าต้องการประมูลมันกลับไปยังอาณาจักรนักปรุงยา "

" ข้าหวังว่าเทพธิดาเจี้ยนจะแสดงความใจกว้าง ตราบใดที่ท่านยอมยกกระถางนี้ให้กับข้า ท่านจะขออะไรข้าก็ได้ "

" อะไระน ? เจ้ากำลังจะกล่าวว่านายหญิงคนนี้ต้องการบางอย่างจากตัวเจ้า !? เหอะ นายหญิงคนนี้ไม่เคนขาดสิ่งใด ! " เจี้ยนหวู่ซวงเอ่ยด้วยท่าทางไม่แยแส ความเย่อหยิ่งของนางนั้นไร้สิ้นสุดและไม่ปราณีต่อศัตรู แม้ว่าทัศนคติของนางจะเป็นที่น่ารังเกียจในสายตาคนอื่น แต่มันก็แสดงให้เห็นว่านางเต็มไปด้วยความมั่นใจ

" ไม่ ไม่ ! " ชายหนุ่มคนนั้นเข้าใจความคิดของนางก่อนจะเอ่ยขออภัย " ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น สิ่งที่ข้าต้องการจะเอ่ยก้คือในอนาคต หากเทพธิดาเจี้ยนมีคำสั่งใดๆ เช่นนั้นเพียงกล่าวมันและข้าจะทำตามในทันที "

ตัวตนที่หยิ่งยโสอย่างนางนั้นชอบมากที่สุดก็คือการที่คนอื่นยกย่องตัวนาง นางพยักหน้าและเอ่ย " ย่อมได้ หวังฟู่เฮา วันนี้นนายหญิงคนนี้จะไว้หน้าเจ้า หากเจ้าประมูลห้าล้าน ข้าจะไม่ยุ่งใดๆ "

นายน้อยหวังฟู่เฮาทันใดนั้นก็เอ่ย " ข้าประมูลห้าล้าน ! "

แม้ว่าการปฏิบัติดังกล่าวจะไม่สอดคล้องกับกฏ แต่วันนี้ราคาของกระถางนี้แพงเป็นอย่างมากแล้วดังนั้นลานหินยักษ์จึงเลือกที่จะเมินเฉยกฏ

แน่นอน เจี้ยนหวู่ซวงรักษาคำพูดของนางและไม่ได้เอ่ยสิ่งใดอีกหลังจาก หวังฟู่เฮาประมูลห้าล้าน