619
ตอนที่ 619 การกลั่นน้ำทิพย์เหมือนกับการคั่วถั่ว
" ขอบคุณนายน้อยหลี่ ข้ารู้สึกซาบซึ้่งอย่างมาก ! " ใจของบรรพชนปีศาจกลับมาสงบอีกครั้งก่อนจะหยิบส่วนผสมออกมา พวกมันทั้งหมดเป็นส่วนผสมในการสร้างน้ำทิพย์หกรูปแบบ ส่วนผสมเหล่านี้ล้วนเป็นส่วนผสมชั้นดีและมีอายุเก่าแก่
เห็นได้ชัดจากการมองส่วนผสมพวกนี้เพียงพริบตาเดียวว่านั้นไม่ใช่ข้ออ้างของบรรพชน ข้านั้นเตรียมพวกมันมาเป็นเวลานานเพื่อกลั่นน้ำทิพย์พรสวรรค์
" เจ้าต้องการจะให้ข้ากลั่นมันอย่างไร ? " หลี่ฉีเย่มองไปยังส่วนผสมก่อนจะเอ่ยถามบรรพชน
บรรพชนปีศาจประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็รีบตอบอย่างรวดเร็ว " ข้านั้นเป็นเพียงคนไม่รู้ความ ดังนั้นนายน้อยหลี่สามารถตัดสินใจทุกอย่างได้เลย "
หลี่ฉีเย่รู้สึกดีเล็กน้อยกับการแสดงออกของบรรพชนปีศาจ เขาเป็นคนที่ชอบวิธีการที่นุ่นนวลมากกว่าการใช้ความรุนแรงเสมอ เขาทันใดนั้นก็หยิบหมื่นกระถางสวรรค์ออกมา
"ตูม ! " เปลวไฟของกระถางนั้นระเบิดขึ้น แต่หลี่ฉีเย่ขี้เกียจเกินไปที่จะมองและโยนส่วนผสมลงไป แม้แต่ในยุคของเทพโอสถ มีนักปรุงยาไม่กี่คนที่สามารถเทียบเต๋าการปรุงยากับเขาได้ ในยุคนี้หลี่ฉีเย่สามารถกลั่นเม็ดยาใดๆได้อย่างสบายๆ เพราะว่าเขาล้วนคุ้นเคยกับพวกมันราวกับกำลังคั่วถั่ว การกลั่นน้ำทิพย์พรสวรรค์เหล่านี้ล้วนไม่มีความท้าทายสำหรับแม้แต่น้ำทิพย์อมตะก็ตาม !
" ตุบ ตุบ ! " เสียงราวกับถั่วถูกคั่วดังออกมา ขณะที่เปลวไฟส่งเสียงร้องของมังกรและฟินิกซ์เปลี่ยนส่วนผสมภายใน
แม้ว่าบรรพชนปีศาจจะไม่ใช่นักปรุงยา แต่เขาก็ยังถูกโยนเข้าสู่ความมึนงงหลังจากเห็นกระบวนการเหล่านี้
เป่ยหวังเคยบอกเขาก่อนหน้าถึงวิธีการที่หลี่ฉีเย่ใช้การกลั่นน้ำทิพย์ ทว่าถึงอย่างนั้นยามที่เขาเห็นด้วยตัวเองก็ยังทำให้เขาสั่นสะท้านและแทบหยุดหายใจ
นี้เป็นครั้งที่สองที่เป่ยหวังและชิฮ่าวดู พวกเขาก็ยังเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ท่าทางของหลี่ฉีเย่นั้นเป็นสิ่งกระตุ้นอย่างมากสำหรับนักปรุงยา พวกเขาล้วนมองไม่เห็นกระบวนการทั้งหมดในปัจจุบัน แต่มันเป็นฉากที่สวยงามอย่างมากสำหรับนักปรุงยา
หลังจากได้ยินเสียงในกระถาง หลี่ฉีเย่คำรามเบาๆก่อนจะปิดเปลวไฟและนำน้ำทิพย์ออกมา ภายในพริบตาน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบก็ลอยออกมา
หลี่ฉีเย่โยนน้ำเต้าที่ใส่น้ำทิพย์พรสวรรค์ไปให้บรรพชนก่อนจะเก็บกระถางของเขาและเอ่ย " เอาละ รับมันไป "
การแสดงออกของหลี่ฉีเย่ราวกับการกลั่นน้ำทิพย์นั้นไม่มีค่าอะไรเลย การกลั่นน้ำทิพย์ระดับนี้ได้ล้วนเป็นความท้าทายของนักปรุงยา มันจำเป็นต้องใช้ความพยามและสมาธิอย่างมาก
บรรพชนปีศาจนั้นไม่สามารถสงบลงได้ก่อนจะเอ่ยถาม " เสร็จแล้ว ?...เพียงแค่นี้ ? "
นี้เป็นความเร็วที่สุดในการกลั่นน้ำทิพย์เท่าที่เขาเคยเห็น ไม่มีใครในโลกเร็วกว่าหลี่ฉีเย่
หลี่ฉีเย่ตอบอย่างขี้เกียจ " นี้เพียงแค่น้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบ โดยไม่ได้มีปัญหายุ่งยากใดๆ เจ้าคิดว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่กัน ? นี้ไม่ใช่น้ำทิพย์จักรพรรดิหรือน้ำทิพย์อมตะ ที่จำเป็นต้องใช้เวลาบ้าง "
คนอื่นอาจจะคิดว่าหลี่ฉีเย่นั้นพูดโอ้อวด แม้แต่เซียนนักปรุงยาก็ยังไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะทำสำเร็จในการกลั่นน้ำทิพย์หกรูปแบบในหนึ่งครั้ง หากพวกเขาทำเร็วที่สุดอย่างน้อยพวกเขาก็ต้องใช้เวลาสองวัน ช้าหน่อยจะเป็นสามถึงห้าวัน ใครยังจะสามารถกลั่นได้แบบหลี่ฉีเย่ ? กลั่นน้ำทิพย์ราวกับคั่วถั่ว ?
แต่สิ่งนี้ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติสำหรับหลี่ฉีเย่ เขานั้นกลายเป็นเชียวชาญมากขึ้นหลังจากกลั่นน้ำทิพย์ในนิกายกำยานโบราณ นอกจากนี้ในยุครกล้าง - ยุคของเทพโอสถ หลี่ฉีเย่ตัวเขาเองก็พัฒนาแนวทางมากมาย
กฏครึ่งหนึ่งของศาสตร์แห่งการปรุงยามาจากเทพโอสถ และอีกครึ่งนั้นมาจากหลี่ฉีเย่ ! พวกมันเป็นมาตราฐานที่ใช้มากว่าสิบล้านปี
หลังจากได้รับสิ่งที่เทพโอสถได้ทิ้งไว้เบื้องหลัง เขาก็ได้ฝึกฝนเต๋าแห่งการปรุงยาที่ดีที่สุดในโลก เขาฝึกฝันมันหลายครั้งในนิกายกำยานโบราณ ดันนั้นการกลั่นน้ำทิพย์ของเขาอยู่ในจุดสูงสุด
สำหรับเขา ตราบใดที่เขาใส่ความพยามากขึ้น มันไม่ยากที่เขาจะไปอยู่ระดับเดียวกับเทพโอสถในอดีต ความจริงเขาเป็นคนสั่งเทพโอสถในอดีตก่อนที่จะประสบความสำเร็จในเต๋าแห่งการปรุงยา ในขณะนี้การกลั่นน้ำทิพย์ที่ท้าทายหลี่ฉีเย่มีเพียงน้ำทิพย์จักรพรรดิ , น้ำทิพย์อมตะ หรือการกลั่นสุดยอดสมุนไพรโบราณหรือยาอายุวัฒนะ การปรุงยาหรือกลั่นทั่วไปไม่มีความหมายสำหรับเขา
ในเวลานี้ทั้งสามคนสูญเสียคำพูดอย่างสมบูรณ์และคำตอบของหลี่ฉีเย่นั้นเป็นธรรมชาติและปราศจากข้อโต้เถียง
สุดท้ายบรรพชนปีศาจก็สงบใจลงและเปิดน้ำเต้าเพื่อดูน้ำทิพย์ภายใน
" ตุบ ! " บรรพชนปีศาจคุกเข่าลงกับพื้น เป่ยหวังและชิฮ่าวล้วนตกตะลึง เป่ยหวังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม " ท่านบรรพชนปีศาจ มีอะไรผิดพลาดรึ ? "
" นี้..นี้...นี้เป็นไปได้อย่างไร !? " บรรพชนปีศาจไม่สามารถสงบสติลงและกรีดร้อง " นี้...มันมีความบริสุทธิ์เก้าสิบเปอเซนต์ ! " มือของเขากำลังสั่นขณะที่น้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบ
ดวงตาของเป่ยหวังเปิดกว้างขณะมองไปยังขวดน้ำทิพย์ในมือของบรรพชน นี้มันดียิ่งกว่ายอดเยี่ยม มันเป็นน้ำทิพย์ความบริสุทธิ์เก้าสิบเปอเซนและเกือบจะกลายเป็นน้ำทิพย์สีทอง !
" ตุบ ! " เป่ยหวังเป็นอีกคนที่คุกเข่าลงกับพื้นและเอ่ยเสียงอ่อน " ไม่..ไม่มีทาง ! น้ำใส่กระจ่างเกือบจะเป็นสีทอง น้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบความบริสุทธิ์เก้าสิบเปอเซนต์ ! สีน้ำเป็นสิ่งที่น้ำทิพย์เก้ารูปแบบในตำนานควรมี ! "
ชิฮ่าวนั้นกลายเป็นโง่งมหลังจากเห็นฉากนี้ เขานั้นเป็นนักปรุงยาฝึกหัด แต่เขาเคยได้ยินตำนานจำนวนมากมาก่อน แม้แต่นักปรุงยาเช่นเขาก้ยังตระหนักได้ว่าทักษะการปรุงยาของหลี่ฉีเย่นั้นสุดยอดขนาดไหน !
ไม่ต้องส่งสัยเลยว่าทำไมทั้งสองถึงได้รับผลกระทบเช่นนี้ การประสบความสำเร็จในการกลั่นน้ำทิพย์หกรูปแบบนั้นน่าตื่นเต้นเพียงพอแล้ว นี้หมายถึงหากมันมีความบริสุทธิ์หกสิบเปอเซนต์ สีของมันจะกลายเป็นน้ำตาล นี้คือขีดจำกัดของน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบ
มีคำพูดในหมู่นักปรุงยา เม็ดยานั้นไม่เคยโกหก สำหรับนักปรุงยาโดยเฉพาะระดับสูง มันมีสองสิ่งในการวัดระดับของน้ำทิพย์ ความบริสุทธิ์และสี
ตัวอย่างเช่นน้ำทิพย์หกรูปแบบที่มีความบริสุทธิ์หกสิบเปอเซนต์จะช่วยให้องค์รักษ์เทพสวรรค์เพิ่มระดับการบ่มเพาะได้หกสิบเปอเซนต์ แต่นี้เป็นเพียงทฤษฎี
โดยปกติแล้ว เพื่อที่จะทำให้น้ำทิพย์ประสบความสำเร็จถึงระดับดังกล่าว จำเป็นต้องมีเกรดที่ดีที่สุดนั้นคือสีทอง โดยปกติแล้วส่วนใหญ่น้ำทิยพ์พรสวรรค์หกรูปแบบที่มีความบริสุทธิ์หกสิบเปอเซนต์สามารถเพิ่มอำนาจให้กับองค์รักษ์เทพสวรรค์ได้ ถึงอย่งานั้นมันก็ยังมีค่าอย่างมาก
ไม่บ่อยนักที่น้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบที่กลั่นโดยนักปรุงยาชั้นดีจะมีความบริสุทธิ์หกสิบเปอเซนต์ และส่วนใหญ่สีของพวกเขาจะเป็นสีเหลือคล้ายกับน้ำตาล นี้ถือว่าเป็นระดับที่ดีที่สุดแล้ว
ทว่าหลี่ฉีเย่สามารถกลั่นน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบความบริสุทธิ์เก้าสิบเปอเซนต์และมีสีทอง นี้จะไม่ให้คนอื่นตกตะลึงได้อย่างไร ? แม้แต่นักปรุงยาในตำนานก็ไม่สามารถกลั่นถึงระดับนี้ได้ - เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้เลย !
โดยปกติมีเพียงน้ำทิพย์เก้ารูปแบบเท่านั้นถึงจะมีความบริสุทธิ์เก้าสิบเปอเซนต์ มันเป็นสิ่งที่ท้าทายสวรรค์มากแล้วหากน้ำทิพย์หกรูปแบบมีความบริสุทธิ์เจ็ดสิบเปอเซนต์ อีกอย่างสีของมันจะไม่เปลี่ยน และมีเพียงน้ำทิพย์เก้ารูปเท่านั้นที่จะมีทองได้
ด้วยความรู้ทั้งหมดนี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบ ไม่แปลกที่พวกเขาจะสูญเสียจิตใจ
หากน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบมีสีน้ำตาลและมีความบริสุทธิ์หกสิบเปอเซนต์ถูกกลั่นโดยนักปรุงยาคนอื่นอาจจะถือได้ว่าเป็นระดับสูง ดังนั้นด้วยระดับของหลี่ฉีเย่ที่กลั่นน้ำทิพย์ธรรมดาให้อยู่ระดับอมตะ น้ำทิพย์อื่นๆเป็นเพียงขยะหากเทียบกับสิ่งนี้ !
" ข้า..ไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่ ? " บรรพชนปีศาจนั้นรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากขณะที่เขาถือน้ำทิพย์ด้วยมือที่สั่น
น้ำทิพย์ในมือนี้ไม่เพียงแต่จะเพิ่มระดับการบ่มเพาะขึ้นหกสิบเปอเซนต์ แต่สิ่งนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาทะลุคอขวดและมุ่งสู่ราชันเทพสวรรค์ !
บรรพชนปีศาจตอนนี้เองก็ไม่เต็มใจที่จะใช้น้ำทิพย์ อาจจะกล่าวได้ว่านี้เป็นสุดยอดน้ำทิพย์ที่หาได้ยากและถือได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่า
" เจ้าไม่ได้ฝัน " หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างสบายๆ " เจ้ารวบรวมส่วนผสมที่ดีมา ไม่เพียงแต่จะเป็นส่วนผสมที่ดี แต่มันยังมีอำนาจสมุนไพรที่แข็งแกร่ง หากส่วนผสมของเจ้านั้นแย่กว่านี้ เช่นนั้นมันกลั่นออกมามีความบริสุทธิ์ได้แค่แปดสิบเปอเซนต์เท่านั้น ดูเหมือนว่าเจ้าจะใช้จ่ายอย่างมากเพื่อรวบรวมพวกมัน "
บรรพชนปีศาจนั้นดึงสติของตัวเองกลับมาและโค้งคำนับก่อนจะกล่าวด้วยความขอบคุณอย่างลึกซึ้ง " น้ำทิพย์ที่ท่านกลั่นให้ข้านั้นจะทำให้ข้าได้ชีวิตใหม่ ปีศาจตัวน้อยเช่นนั้นข้าล้วนไม่มีอะไรจะชดใช้ให้ ในอนาคต ขอเพียงนายน้อยพูดมาคำเดียว ปีศาจตัวน้อยเช่นข้าจะไม่ปฏิเสธเด็ดขาด ! "
ท่าทางของบรรพชนปีศาจนั้นไม่ใช่การแสดง ในอายุของเขา เขาไม่มีโอกาสจะกลายเป็นราชันเทพสวรรค์ ดังนั้นน้ำทิพย์ของหลี่ฉีเย่จึงเปลี่ยนชะตากรรมของบรรพชนปีศาจอย่างมาก แม้ว่าองค์รักษ์และราชันจะห่างกันเพียงหนึ่งระดับ มันก็ยังมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างทั้งสอง
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ แม้ว่าหลี่ฉีเย่จะไม่ใช่นักปรุงยาจักรพรรดิในเวลานี้ เขาจะต้องกลายเป็นในอนาคต ! แม้ว่านักปรุงยาจักรพรรดิจะไม่สามารถเทียบกับจักรพรรดิอมตะได้ พวกเขาก็ยังมีสถานะที่สูงและได้รับคำขอร้องจากบรรพชนเที่ยงธรรมจำนวนมาก มันจะเป็นเกียรติหากได้รับใช้จักรพรรดิอมตะ
ไม่ต้องคำถึงระดับการบ่มเพาะของนักปรุงยาจักรพรรดิ เมื่อเวลามาถึงพวกเขาสามารถขอความช่วยเหลือจากบรรพชนเที่ยงธรรมหรือแม้แต่จักรพรรดิอมตะก็ยังต้องมาช่วยเหลือ !
บรรพชนปีศาจต้นสนโบราณนั้นเป็นเพียงปีศาจ ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าเขาโชคดีอย่างมากที่มาพบหลี่ฉีเย่ในเวลานี้
หลี่ฉีเย่ยอมรับการแสดงออกของบรรพชนปีศาจก่อนจะพยักหน้าเอ่ย " ยืนขึ้นเถอะ พวกเราจะได้เดินทางไปเมืองหลวง "
บรรพชนต้นสนปีศาจและเป่ยหวังขานรับเสียงดังและเดินออกไปด้านนอก
หลังจากพวกเขาออกไปแล้วหลี่ฉีเย่ก็มอบกล่องที่บรรพชนปีศาจให้มากับชิฮ่าวและเอ่ย " เจ้ารับมันไว้ "
" แต่ว่า..." ชิฮ่าวนั้นไม่กล้าที่จะรับมัน ไม่ว่าข้างในกล่องจะเป็นอะไร ด้วยการแสดงออกของบรรพชนปีศาจก็เพียงพอแล้วที่จะบอกว่าภายในต้องเป็นของที่ยอดเยี่ยม
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น