618

ตอนที่ 618 พบเป็นการส่วนตัวด้วยความอ่อนน้อม

นักปรุงยานั้นสามารถบ่มเพาะศาสตร์การในผสม , การกลั่นน้ำทิพย์ , สมุนไพรชีวิต , โอสถกายา และยาขี้ผึ้งที่หลากหลาย ในเวลาสั้นๆ สิ่งเหล่านั้นนิกายใดๆก็ต้องการและมีหลายสิ่งที่นิกายขาดแคลน

ดังนั้นสามารถจินตนาการได้เลยว่านักปรุงยาจะเป็นที่ต้องการขนาดไหน นี้เป็นกรณีสำหรับโลกอื่นเช่นกันเนื่องจากนักปรุงยานั้นมีอยู่น้อยและระบบของพวกเขาก็ยังไม่ได้ถูกพัฒนาเป็นเวลานาน

ด้วยเหตุนี้สถานะของนักปรุงยาในโลกสมุนไพรหินจึงสูงมากกว่าโลกอื่น นอกจากนี้โลกนี้ยังสร้างนักปรุงยาจักรพรรดิอีกด้วย

" มันมีหลายสิ่งในโลกนี้ที่แปลกประหลาด " เกี่ยวกับความกังวลของบรรพชนปีศาจ เป่ยหวังคาดการณ์ไว้แล้วจึงเอ่ย " คนที่ไม่ธรรมดาที่สามารถฝึกฝนตัวเองได้ ทักษะของนายน้อยหลี่เพียงพอที่จะกวาดผ่านโลกนี้ บางทีเขาอาจจะคิดว่าอำนาจและชื่อเสียงล้วนไม่มีประโยชน์เพราะเขาได้สิ่งที่ต้องการมาหมดแล้ว ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียวคนนับไม่ถ้วนล้วนต้องการจะมอบของขวัญให้แก่เขา บางทีเพราะเรื่องนี้ เขาจึงเบื่อกับสถานที่เหล่านั้น "

บรรพชนปีศาจยังคงกังวลและเอ่ย " หากเป็นเช่นนั้น พวกเราจะใช้อะไรดึงเขาให้อยู่ที่นี่ ? หากเขามีความสามารถเช่นนั้น ไม่ต้องกล่าวถึงนิกายทรงอำนาจ แม้แต่เชื้อสายจักรพรรดิก็ยังต้องการเขา อาณาจักรนักปรุงยาก็คงต้องการเขาเช่นกัน พวกเราไม่มีอะไรเทียบกับสัตว์ประหลาดเช่นนี้ได้ "

เป่ยหวังกลายเป็นกระตือรือร้นทันทีเมื่อกล่าวถึงประเด็นนี้ " พวกเราไม่สามารถคาดเดาได้ว่าคนที่พิเศษเช่นนายน้อยจะคิดอย่างไร ในประเทศเรา มีผู้ส่งสารนามว่าชิฮ่าว เด็กคนนี้เป็นคนซื่อสัตย์และทำงานหนักเขาหวังจะกลายเป็นนักปรุงยาที่ดี ข้าคิดว่านายน้อยหลี่ฉีเย่อยู่ที่นี่เพื่อสั่งสอนเด็กคนนี้ ข้าได้ยินชิฮ่าวกล่าวว่านายน้อยหลี่สอนเขาให้กลั่นน้ำทิพย์ แม้ว่านายน้อยจะไม่ได้รับเขาเป็นศิษย์ แต่ก็ยังสั่นสอนเขาอยู่ "

เป่ยหวังหยุดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยต่อ " ข้าเคยถามนายน้อยหลี่มาก่อน เขาต้องการเดินทางไปยังเมืองหลวง พวกเราสามารถแนะนำเขาให้กับฝ่าบาทได้ในเวลานั้น ไม่ว่ามันจะสำเร็จหรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับฝ่าบาทแล้ว "

" ดีมาก พวกเราจะปล่อยนักปรุงยาที่เก่งกาจเช่นนี้ไปได้อย่างไร ? " บรรพชนปีศาจกล่าวอย่างเคร่งขรึม " ข้าจะไปพบและแสดงความเคารพกับเขา ! "

ในตอนแรก เป่ยหวังนั้นต้องการจะแนะนำนักปรุงยารุ่นเยาว์ให้กับฝ่าบาทของเขา แต่เขาก็ตกตะลึงหลังจากเห็นความสามารถของหลี่ฉีเย่ เขารู้ดีว่าหลี่ฉีเย่มีคุณสมบัติพอที่จะหยิ่งยโส และเขาจะอยุ่ที่ปรเทศไผ่ยักษ์และเป็นนักปรุงยาของประเทศหรือไม่ขึ้นอยู่กับความชอบของเขาล้วนๆ !

ด้วยนักปรุงยาที่มีความสามารถเช่นนี้มีนิกายจำนวนมากที่ให้ความสนใจ ดังนั้นเป่ยหวังจึงมุ่งมั่นที่จะชักชวนฝ่าบาทของเขาให้หาทางรับหลี่ฉีเย่

ขณะเดียวกัน หลี่ฉีเย่ยังคงใช้ชีวิตอย่างผ่อนคลายอยู่ที่ภูเขาหยกโลหิต เขาต้องการที่จะอยู่ประเทศไผ่ยักษ์ไปสักพักก่อนที่จะเดินทางไปยังเมืองหลวงและราชวัง

ภายใต้การแนะนำของหลี่ฉีเย่ ชิฮ่าวใช้ความพยามทั้งหมดของเขาในการปรับแต่งน้ำทิพย์ แม้ว่าเขาจะเป็นคนเรียบง่าย แต่เขาก็ยังรู้อยู่เสมอว่ามันเป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิตที่จะมีอาจารย์เช่นหลี่ฉีเย่ ด้วยการแนะนำซ้ำๆของหลี่ฉีเย่ ชิฮ่าวไม่กล้าจะประมาทในทุกขั้นตอน

เป่ยหวังนั้นกลับมาในวันรุ่งขึ้นพร้อมกับชายคนหนึ่ง

เป่ยหวังและบรรพชนปีศาจต้นสนโบราณทั้งสองมาถึงภูเขาหยกโลหิตและตระหนักได้ว่าสมุนไพรตามภูเขานั้นเต็มไปด้วยชีวิตชีวา สมุนไพรบนภูเขาหยกโลหิตเต็มไปด้วยความสุขและมีชีวิตชีวาอย่างมาก

นี้ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด บรรพชนปีศาจต้นสนโบราณนั้นเป็นต้นไม้ ดังนั้นเขาจึงสัมผัสได้ถึงดอกไม้และสมุนไพร การมารับรู้ของเขาได้มาจากสมุนไพรบนภูเขาที่บอกกับเขาเอง

ชิฮ่าวนั้นตื่นเต้นขณะบรรพชนจะมาถึง  เขานั้นเป็นผู้ส่งสารมานานแต่ไม่เคยมีโอกาสได้พบกับบรรพชนสักครั้ง แต่ตอนนี้บรรพชนกำลังมาที่นี่ - มายังภูเขาหยกโลหิต - นี้เป็นสิ่งที่ชิฮ่าวไม่เคยคิดฝันมาก่อน

" เจ้าคงเป็นผู้ส่งสารของเมือง ชิฮ่าว ? " บรรพชนปีศาจมาถึงและเอ่ยกับชิฮ่าวอย่างเป็นมิตร

บรรพชนนั้นเป็นผู้ปกครองเมืองนี้และมีผู้ส่งสารนับไม่ถ้วน ดังนั้นการทักทายส่วนตัวของเขาทำให้ชิฮ่าวตกตะลึง

ชิฮ่าวสงบอย่างรวดเร็วก่อนจะเอ่ย " ท่านบรรพชน เป็นข้าเอง "

บรรพชนนั้นไม่ได้แสดงออกอย่างไม่สุภาพและเอ่ยถามอย่างเป็นมิตร " พวกเรามาที่นี่เพื่อพบนายน้อยหลี่ "

ชิฮ่าวนั้นไม่กล้าที่จะทำให้ทั้งสองนั้นเสียเวลาและพาไปหาหลี่ฉีเย่

ภายในห้อง หลี่ฉีเย่ยังคงทำตัวสบายๆแม้ว่าจะเป็นบรรพชนปีศาจ สำหรับเขาบรรพชนปีศาจไม่ใช่ตัวตนที่ยิ่งใหญ่อะไรนักในสายตา ตั้งแต่เขาเห็นตัวตนในตำนานมากมาย

" นายน้อยหลี่มาเยือนยังประเทศไผ่ยักษ์นับว่าเป็นเกียรติของพวกเราอย่างมาก " บรรพชนปีศาจเร่งกล่าวอย่างนอบน้อบ

" ประเทศไผ่ยักษ์นั้นเป็นสถานที่ที่น่าจดจำจริงๆ " หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

บรรพชนปีศาจมอบกล่องโบราณให้กับหลี่ฉีเย่และเอ่ย " ครั้งนี้เป็นการมาอย่างเร่งรีบดังนั้นข้าจึงไม่สามารถเตรียมสิ่งของที่ใหญ่กว่านี้ได้ ข้ามีเพียงของเล็กน้อยและหวังว่านายน้อยหลี่จะไม่หัวเราะ "

หลี่ฉีเย่มองไปยังกล่องโบราณด้านหน้าและไม่ได้แสดงๆออกใดๆ เขาพยักหน้าและเอ่ย " ข้านั้นยอมรับความปราถนาดีของเจ้าา ดังนั้นจะยอมรับของขวัญชิ้นนี้ไว้ "

บรรพชนปีศาจนั้นถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากเห็นหลี่ฉีเย่ยอมรับของขวัญ มันจะเป็นการเริ่มต้นที่ไม่ดีแน่หากหลี่ฉีเย่ปฏิเสธของขวัญ

บรรพชนปีศาจนั้นเป็นคนแก่ที่มีประสบการณ์ การกล่าวของเขาจึงเป็นไปอย่างระมัดระวังและรอบคอบ " ผู้ส่งสารชิฮ่าวได้ทำประโยชน์ให้กับเมืองหินเรียบอย่างมาก เขานั้นทุ่มเทและขยัน ข้าไม่นำสิ่งของมามากในวันนี้ แต่ข้ามีของเล็กน้อยจะมอบให้เจ้า "

ชิฮ่าวนั้นตกตะลึงขณะที่เขารับของขวัญจากบรรพชน เขาเป็นเพียงตัวตนเล็กๆ ผู้ส่งสารธรรมดา ดังนั้นการได้รับของขวัญจากบรรพชนนั้นเป็นไปไม่ได้ นี้เป็นสิ่งที่อยู่เหนือจินตนาการของเขา !

บรรพชนปีศาจนั้นเอ่ยต่อ " ฝ่าบาทของพวกเรานั้นชอบคนที่มีความสามารถและข้าได้ยินมาว่านายน้อยหลี่สนใจจะไปเมืองหลวง เช่นนั้นพวกเราไปเมืองหลวงพร้อมกันและให้ข้านำไปพบฝ่าบาทเป็นอย่างไร ? ข้าสงสัยว่านายน้อยจะรังเกียจข้อเสนอนี้หรือไม่ ? "

บรรพชนปีศาจต้นสนโบรารนั้นเป็นคนที่มีฐานะสูงส่ง เขาจะแสดงความเคารพต่อหน้าผู้เยาว์ธรรมดาได้อย่างไร ? ทัศนคติที่เขาแสดงออกทำให้ชิฮ่าวประหลาดใจ แต่ในไม่ช้าเขาก็เข้าได้ใจว่าหลี่ฉีเย่ต้องเป็นนักปรุงยาที่มหัศจรรย์

หลี่ฉีเย่ไม่ได้ปฏิเสธก่อนจะพยักหน้าและเอ่ย " เช่นนั้นก็ดี พวกเราสามารถไปเมืองหลวงพร้อมกันได้ ชิฮ่าวจะไปพร้อมกับข้า "

ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจจะอยู่บนภูเขาหยกโลหิตเพื่อสอนชิฮ่าวกลั่นน้ำทิพย์ แต่ตอนนี้หลี่ฉีเย่ตัดสินใจจะพาเขาไปยังเมืองหลวงด้วย

" ข้า..." ชิฮ่าวนั่นสั่นเล็กน้อย เพราะเขาไม่เคยไปเมืองหลวงมาก่อน

เนื่องจากมันต้องใช้เวลานานจากเมืองหินเรียบเดินทางไปยังเมืองหลวงไผ่ยักษ์ มันจะใช้เวลานานแค่ไหนสำหรับชิฮ่าวที่มีการบ่มเพาะในปัจจุบัน ? มันแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไปนอกจากจะมีผู้เชียวชาญพาเขาไป

" ดียิ่ง ดียิ่ง ชิฮ่าวควรจะไปเมืองหลวงเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และขยายเส้นขอบฟ้าขอบตัวเอง " เป่ยหวังกล่าวเสริม เขาสามารถบอกได้ว่าหลี่ฉีเย่ต้องการส่งเสริมชิฮ่าว

หลี่ฉีเย่พยักหน้าก่อนจะเอ่ย " เช่นนั้นก็เอาตามนี้ "

ชิฮ่าวนั้นไม่สามารถกดความตื่นเต้นของเขาได้เพราะเขาไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสไปเมืองหลวง นี้เป็นหนึ่งในความฝันของเขา - ไปเยี่ยมหัวใจของประเทศไผ่ยักษ์ !

หลัวงจากได้ยินการตัดสินใจของหลี่ฉีเย่ บรรพชนปีศาจก็อดไม่ได้ที่จะถูมือและเอ่ย " นายน้อยหลี่..."

หลี่ฉีเย่ยกคิ้วขึ้นก่อนจะเอ่ย " พูดในสิ่งที่เจ้าต้องการ "

บรรพชนปีศาจหัวเราะอย่างอ่อนโยนก่อนจะเอ่ย " ล่าสุดนี้ข้าได้เก็บรวบร่วมส่วนผสมของน้ำทิพย์หกรูปแบบ เขานั้นรอจะกลั่นมันเพื่อเพิ่มการบ่มเพาะ แต่ข้าไม่พบนักปรุงยที่ถูกใจเลย มันเป็นโชคชะตาที่พวกเราได้พบกันวันนี้ ดังนั้นข้าสงสัยว่านายน้อยจะกลั่นน้ำทิพย์หกรูปแบบให้ข้าได้หรือไม่ ? "

เขารีบเอ่ยอย่างรวดเร็ว " สำหรับค่าใช้จ่าย นายน้อยสามารถเอ่ยออกมาได้เลย "

สำหรับน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบนั้นมีไว้สำหรับองค์รักษ์เทพสวรรค์ บรรพชนปีศาจนั้นบ่มเพาะมาหลายร้อยปี แต่ระดับการบ่มเพาะของเขาคิดคอขวดและไม่สามารถไปถึงระดับองค์รักษ์โลกได้

หลี่ฉีเย่เหลือบตามองเขาและเอ่ย " นี้คือการทดสอบ ? "

" ไม่ ไม่ โปรดอย่าเข้าใจผิด ! " บรรพชนปีศาจรีบโบกมือของเขาและเอ่ยอย่างรวดเร็ว " ถ้านายน้อยไม่ต้องการเช่นนั้นถือว่าข้าไม่เคยพูดอะไร มันไม่ใช่ความตั้งใจของข้าจริงๆ มันเป็นเพียงข้าคิดว่าท่านจะช่วยได้จึงข้อความช่วยเหลือจากท่าน "

ไม่ว่าจะเป็นทัศนคติของบรรพชนที่มีทั้งความสงสัยและความไม่เคารพ เขาก็ต้องเก็บมันไว้ในใจ ในเวลานี้เขาไม่กล้าที่จะทำให้หลี่ฉีเย่สุดยอดนักปรุงยาที่ประเทศไผ่ยักษ์ต้องการไม่พอใจ !

" ช่างมัน ไม่ว่าจะเป็นการทดสอบหรือว่าเจ้าอยากได้มันจริงๆ " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ในมือเจ้าแสดงความเคารพต่อข้า ข้าจะกลั่นให้กับเจ้า โชคดีที่เจ้าต้องการเพียงน้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบ ข้าจะให้เจ้าจ่ายในราคาที่สูงหากเจ้าต้องการเจ็ดรูปแบบ น้ำทิพย์ระดับนั้นมีความยุ่งยาก ดังนั้นข้าจะไม่ช่วยใครฟรีๆ "

น้ำทิพย์พรสวรรค์หกรูปแบบนั้นมีไว้สำหรับองค์รักษ์เทพสวรรค์ และเจ็ดรูปแบบนั้นมีไว้สำหรับราชันเทพสวรรค์ น้ำทิพย์ระดับนั้นจะทำให้เกิดความยากลำบากที่น่าสะพรึงกลัวสำหรับนักปรุงยา

ด้วยเหตุนี้ น้ำทิพย์พรสวรรค์เจ็ดรูปแบบหรือมากกว่า จึงมีราคาที่แพงและมีราชันเทพสวรรค์และบรรพชนเที่ยงธรรมเท่านั้นที่ใช้ได้