611

ตอนที่ 611 สั่งสอน

นายหญิงฉีเยียนเอ่ย " ข้าส่งข้อความไปหาตระกูลฉิน พวกเขาเป็นตัวแทนของประเทศไผ่ยักษ์ไปยังการประชุมนักปรุงยา ทว่าพวกเรายังต้องการผู้สมัครคนอื่น ดังนั้นพวกเจ้าต้องไปหานักปรุงยารุ่นเยาว์ มันไม่สำคัญว่าพวกเขาจะเป็นนักปรุงยาพเนจรหรือนักปรุงยาที่มีนิกาย ตราบใดที่พวกเขาเต็มใจและต้องการช่วยเหลือประเทศพวกเขาจะได้ผลตอบแทนที่ดี แน่นอนว่าหากมีศิษย์คนใดของพวกท่านยินดีจะเข้าร่วมมันจะดีอย่างมาก "

เหล่าผู้เข้าร่วมและบรรพชนปีศาจคนอื่นมากหน้ากันและกัน คำกล่าวของนายหญิงฉีเยียนนั้นพูดง่ายมากกว่าทำ

แม้ว่าโลกสมุนไพรหินนั้นจะมีนักปรุงยาอยู่มาก แต่คนที่ดีก็ยังหาได้ยากไม่ว่าจะที่ใด เหล่าคนที่มีความสามารถเล็กน้อยก็จะถูกเชื้อสายขนาดใหญ่ดึงไป โดยเฉพาะผู้เยาว์ นักปรุงยารุ่นเยาว์มักเป็นที่ต้องการและเกิดกันแข่งขันเสมอสำหรับนิกายที่ต้องการพวกเขา

แม้ว่าประเทศไผ่ยักษ์จะเป็นประเทศขนาดใหญ่ แต่มันก้ไม่มีข้อได้เปรียบเหนือที่อื่น

นายหญิงฉีเยียนยังเอ่ย " ข้ารู้ว่าเรื่องนี้ไม่ง่าย แต่การประชุมนี้สำคัญกับพวกเราอย่างมาก อาณาจักรนักปรุงยาสัญญาว่าพวกเราทำได้ดีในครั้งนี้ เช่นนั้นพวกเราจะมีโอกาส "

บรรพชนปีศาจคนหนึ่งเอ่ยออกความเห็น " นี้เป็นเรื่องใหญ่สำหรับประเทศของพวกเรา ดังนั้นพวกเราบรรพชนปีศาจจะพยามอย่างสุดความสามารถเพื่อสนับสนุนนายหญิงคว้าโอกาสในการประชุมครั้งนี้ "

นางหญิงเอ่ย " นั้นจะดีอย่างมาก สหายบรรพชนทั้งหลาย พยามหานักปรุงยาที่มีความสามารถ พวกเราจะเริ่มสรรหาและฝึกกลุ่มของนักปรุงยา ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่ได้รับชัยชนะในครั้งนี้ บางทีพวกเราจะได้รับการปรับปรุงในครั้งต่อไป "

ด้วยคำสั่งของนาง บรรพชนทั้งหลายก็ออกไปในทันที

****

กลับมายังภูเขาหยกโลหิต หลี่ฉีเย่นั่งอยู่ในห้อง

ในเวลานี้ เขาผนึกห้องด้วยผนึกดสวรรค์ห้าประตูอีกครั้งและนำบางสิ่งออกมา - หินก้อนหนึ่ง

กล่าวให้ถูกต้อง นี้เป็นหินอมตะที่เขานำมันกลับมาจากเขตน้ำภายในหลุมฝังศพแห่งลางร้าย เขาสุดท้ายก็หาเวลาเอามันออกมาได้หลังจากผ่านการต่อสู้มากมาย

เขานั้นรู้สึกผ่อนคลายเมื่อบ่มเพาะในสถานที่แห่งนี้ ดังนั้นเขาจึงนึกถึงหินก้อนนี้ได้ ตั้งแต่มันตั้งอยู่กลางบ่อแน่นอนว่ามันต้องเป็นสิ่งของอมตะ แน่นอนมันธรรมชาติของมันอาจจะไม่สามารถเทียบได้กับดอกบัวรากราตรีของหลานอวิ๋นจู

เขานั้นศึกษาหินก้อนนี้มาเป็นเวลานานและสุดท้ายก็พบความลับของมัน หลี่ฉีเย่ถือมีดคมและแกะสลักไปบนหินอย่างช้าๆ หินอมตะก้อนนี้นั้นแข็งอย่างมาก แต่มันก็กลายเป็นเปราะบางเมื่อหลี่ฉีเย่ตัดไปตามเส้นของมัน

หลังจากตัดผ่านชั้นนอกออกไปหลายชั้น สิ่งที่อยู่ภายในก็ส่องแสงสว่างออกมา พวกมันเป็นดาบยาวหกเล่ม แต่ละเล่มนั้นมีสีที่ต่างกัน ดาบหกเล่ม หกสี เมื่อพวกมันปรากฏสัญลักษณ์ต่างๆรวมถึงภาพที่แตกต่างกันก็ปรากฏ หกดาบหกสัญลักษณ์

หลี่ฉีเย่รู้สึกประหลาดใจที่ได้เห็นสิ่งนี้ ขณะที่เขาค่อยๆลูบมันและเอ่ย " แม้ว่าอำนาจของพวกมันจะยังไม่สามารถเทียบกับดอกบัวรากราตรีได้ แต่เมื่อกลั่นมันมากพอ พวกมันก็ยังคงมีประโยชน์อย่างมาก "

หลี่ฉีเย่พลิกดาบทั้งหกไปมาเพื่อดูมันอย่งาระวัง หลังจากผ่านไปช่วงเวลาหนึ่ง เขาก็เข้าใจความลึกซึ้งของมันได้อย่างชัดเจน เขาเข้าไปค้นคว้าภายในทะเลแห่งความทรงจำในส่วนที่ถูกผนึก เขามองมันและกระซิบ " ข้ามีทักษะดาบที่เหมาะกับดาบทั้งหกอย่างมาก อะไรจะเป็นเรื่องบังเอิญขนาดนั้นที่มันอยู่ในโลกสมุนไพรหิน.."

หลี่ฉีเย่เก็บดาบทั้งหกและผนึกห้าประตูเข้าไปก่อนจะออกไปด้านนอกเพื่อสูดอากาศ เมื่อเขาออกมา เขาได้กลิ่นหอมของสมุนไพร เขาเดินตามกลิ่นนี้ไปจึงพบชิฮ่าวเปิดกระถ่างในสนามหญ้า

ชิฮ่าวรายงานอย่างรวดเร็วหลังจากเห็นหลี่ฉีเย่ " ข้าได้รวมรวมส่วนผสมมามากพอ ข้าจึงลงปรับแต่งมันเพื่อเพิ่มความสามารถในการปรับแต่งของข้า "

หลังจากกล่าวเสร็จ เขาก็พุ่งความสนใจไปยังเปลวไฟของกระถาง เขานั้นเป็นนักปรงยาฝึกหัด ดังนั้นเขาจึงไม่มีวิธีกลั่นเป็นของตัวเอง เทคนิคการะใช้กระถางและการควบคุมไฟล้วนเป็นของธรรมดา ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวว่าคนอื่นจะขโมย เขาไม่ได้รู้สึกแย่เมื่อมีหลี่ฉีเย่มองดูอยู่ข้างๆ

เพราะว่าทักษะของเขามีจำกัด หลังจากกล่าวกับหลี่ฉีเย่เขาก้ไม่กล้าที่จะฝุ่งซ่านและมุ่งเน้นไปที่การกลั่นยา

เขาเป็นคนที่รอบคอบ ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างจะกังวล เขาจุดเปลวไฟและกลั่นส่วนผสมของสมุนไพรอย่างระวัง

มันไม่ใช่ธรรมชาติของเขาที่เป็นคนระมัดระวัง แต่เขาไม่มีทางเลือก มันไม่ง่ายที่เขาจะร่วมรวบส่วนผสมสมุนไพรได้มากพอที่จะทำน้ำทิพย์พรสวรรค์

การกลั่นน้ำทิพย์พรสวรรค์หนึ่งครั้งต้องใช้ส่วนผสมเป็นจำนวนมาก แม้ว่าส่วนผสมสำหรับน้ำทิพย์รูปแบบแรกนั้นง่ายที่จะรวบรวมแต่มันก็ยังเป็นเรื่องยากสำหรับชิฮ่าว เพราะสิ่งนี้เขาจึงไม่ต้องการให้กระถางถูกทำลาย เขาปฏิบัติตามขั้นตอนอย่างเข้มงวด

หลี่ฉีเย่ทำได้เพียงส่ายหัวขณะดูเทคนิคการกลั่นของชิฮ่าว เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแนะนำ " เพิ่มความแรงของเปลวไฟ "

ชิฮ่าวลังเลและเอ่ย " แต่ว่า..." เขากลัวว่าการเพิ่มความร้อนของเปลวไฟจะทำให้กระถางนี้พังทลายลง

" เร็ว ตอนนี้เพิ่มความร้อนของเปลวไฟไปอีกสามเท่า ! " หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างจริงจัง เสียงตะโกนของเขาทำให้คนอื่นยากที่จะต้านทาน

ชิฮ่าวสะดุ้งครั้งหนึ่งก่อนจะเพิ่มเปลวไฟของเขาโดยไม่คิดอะไรอีก กลิ่นของสมุนไพรเริ่มลอยมาในอากาศ

หลี่ฉีเย่เอ่ยต่อ " ดีมาก อย่าได้ใช้เทคนิคนี้เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเปลวไฟ ใช้เทคนิคการควบคุมไฟย้อนกลับ "

ชิฮ่าวเอ่ยถามในทันที " เทคนิคการควบคุมไฟย้อนกลับคืออะไร ? "

หลี่ฉีเย่สอนเขาด้วยตัวเองและอธิบายอย่างกระชับ ชิฮ่าวนั้นมีความสามารถในการปรุงยาอยู่เล็กน้อย ดังนั้นหลังจากหลี่ฉีเย่อธิบาย ชิฮ่าวก็รับรู้มันได้และใช้มันทันที

หลี่ฉีเย่ชี้และเอ่ย " ดีมาก กระบวนการของเจ้ามีการพัฒนาเล็กน้อย การกลั่นน้ำทิพย์ไม่เกี่ยวกับการเติมไฟ กระถางล้วนมีชีวิตของพวกมันเอง แม้แต่กระถางที่อ่อนแอก็ไม่มีข้อยกเว้น เจ้าจะต้องสื่อสารกับกระถางของเจ้าเอง..."

ความสามารถในการควบคุมไฟของชิฮ่าวไม่ได้อยู่ในระดับไร้ขีดจำกัด เมื่อเขาเป็นเพียงนักปรุงยาฝึกหัด การสอนเขานั้นไม่ใช่เรื่อง่าย

หากมันเป็นคนที่มีพรสวรรค์และความสามารถ หลี่ฉีเย่จะไม่ยอมทำอะไร เพราะเรื่องพวกนั้นล้วนทำให้เขาเสียเวลา

ทว่าชิฮ่าวนั้นช่วยชีวิตหลี่ฉีเย่และนิสัยของเขาก็ไม่เลว เขานั้นเป็นคนที่ทำงานหนักและมีทัศนคติที่ดี ดังนั้นหลี่ฉีเย่ตัดสินใจจะสอนชิฮ่าว พาเข้าไปสู่เส้นทางแห่งการปรุงยา

หลี่ฉีเย่ไม่เคยปรับแต่งน้ำทิพย์เช่นเดียวกับนักปรุงยาคนอื่น แต่ความสามารถในการปรับแต่งน้ำทิพย์ของเขากล่าวได้ว่าไร้ข้อบกพร่อง มาตราฐานของนักปรุงยาจำนวนมากถูกสร้างโดยเทพโอสถ ดังนั้นเขาจึงมีกระบวนการกลั่นที่ดีที่สุดในโลกอยู่กับมือ  เขายังมีคำสอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเทพโอสถอยู่ในมือ - ไม่มีมรดกจากเชื้อสายใดจะเทียบกับสิ่งนี้ได้

ด้วยอาจารย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นหลี่ฉีเย่ ตราบใดที่ชิฮ่าวไม่ได้ไร้ความสามารถเกินไป เขาจะต้องมีอนาคตที่สดใส

" ตูม ! " กระถางของชิฮ่าวระเบิดออกมาและน้ำทิพย์ลอยเข้าไปในขวด นี้ทำให้เขาตะโกน " สำเร็จ ! "

น้ำทิพย์พรสวรรค์นั้นเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในการปรังแต่งสำหรับนักปรุงยา มันเป็นบททดสอบความสามารถ หลังจากนั้นเขาก็หยิบมันขึ้นมาดูรูปแบบและสีของมันก่อนที่สายตาของเขาจะเบิกกว้าง

เขาไม่สามารถเชื่อได้จึงอุทาน " นี้...มันมีความบริสุทธิ์ถึงยี่สิบเปอเซนต์ ! "

หนึ่งร้อยเปอเซนต์นั้นเป็นความบริสุทธิ์ที่ดีที่สุดสำหรับน้ำทิพย์และสามารถบ่งบอกได้โดยสี ทว่าไม่มีใครสามารถไปถึงระดับนั้นได้ น้ำทิพย์รูปแบบแรกจำเป็นต้องมีความบริสุทธิ์สิบเปอเซนต์และต้องใช้ส่วนผสมเพียงครั้งเดียวเท่านั้น นี้เป็นผลสำหรับการมีส่วนผสมที่อ่อนแอ

ด้วยส่วนผสมระดับนี้การกลั่นน้ำทิพย์รูปแบบแรกโดยมีความบริสุทธิ์สิบเปอเซนต์นั้นไม่ได้แย่ แต่น้ำทิพย์ในมือของชิฮ่าวนั้นมีความบริสุทธิ์ถึงยี่สิบเปอเซนต์

เขานั้นตื่นเต้นอย่างมากและสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อพยามสงบสติอารมณ์และเอ่ย " ความบริสุทธิ์นั้นสามารถเพิ่มขึ้นได้โดยระดับการบ่มเพาะที่แข็งแกร่ง ระดับค้นหาชะตาจะทำให้มันมีความบริสุทธิ์ยี่สิบเปอเซนต์ได้ "

สำหรับผู้ฝึกตนที่อยู่ต่ำกว่าระดับขอบเขตกำเนิดกายสามารถกลั่นได้เพียงน้ำทิพย์รูปแบบแรก ในอดีตชิฮ่าวนั้นเคยกลั่นมันมาก่อนและความบริสุทธิ์ของมันมีเพียงสิบเปอเซนต์ - นี้เป็นบรรทัดฐาน น้ำทิพย์แบบนี้มีเพียงระดับต้นหาชะตาเท่านั้นที่จะทำให้ความบริสุทธิ์ของมันเพิ่มขึ้นได้ - นี้เป็นผลกระทบธรรมดา 

ทว่าด้วยระดับการบ่มเพาะของชิฮ่าวในปัจจุบันต่อเขาสามารถกลั่นมันให้มีความบริสุทธิ์เท่ากับระดับค้นหาชะตาได้ ด้วยระยะเวลาสั้นๆ น้ำทิพย์ของชิฮ่าวมีความบริสุทธิ์ถึงยี่สิบเปอเซนต์ นี้มันยากจะเชื่อ !

หลี่ฉีเย่มองไปยังน้ำทิพย์ก่อนจะเอ่ยกระตุ้นเขา " สำหรับตอนนี้ยังไม่เลว พยามต่อไป ในอนาคตแม้ว่าจะเป็นเพียงรูปแบบแรกเจ้าก็สามารถกลั่นมันให้มีความบริสุทธิ์สามสิบเปอเซนต์ "

ชิฮ่าวนั้นสงบสติอารมณ์ลงก่อนจะโค้งคำนับและเอ่ย " ขอบคุณพี่หลี่ ที่สอนเทคนิตการกลั่นน้ำทิพย์ให้กับข้า "

หลี่ฉีเย่โบกมือและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " ข้าเพียงชี้ให้เห็นบางสิ่งเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรมาก นี้เป็นผลมาจากความพยามของเจ้าเอง "

ชิฮ่าวมองเขาด้วยสายตาเคารพก่อนจะเอ่ย "  หรือพี่หลี่เป็นยอดนักปรุงยา ? "

หลี่ฉีเย่ระเบิดเสียงหัวเราะและเอ่ย " ยอดนักปรุงยาอะไรกัน ข้าเพียงปรับแต่งน้ำทิพย์เล่นฆ่าเวลาเท่านั้น "

เส้นทางของนักปรงุยานั้นมีหลายระดับ จากตำไปสูงเป็น นักปรุงยาฝึกหัด ยอดนักปรุงยา ปรมจารย์นักปรุงยา สุดยอดปรมจารย์นักปรุงยา นักปรุงยาลึกลับ เซียนนักปรุงยา นักปรุงยาในตำนานและนักปรุงยาจักรพรรดิ