609

ตอนที่ 609 ชิฮ่าว

หลี่ฉีเย่สุดท้ายก็ถอนหายใจและพึมพำ " ข้ายังมีชีวิตอยู่หลังจากผ่านมาหลายปี " เขานั้นรู้สึกหดหู่และมีอารมณ์อ่อนไหวอย่างมากในขณะนี้ แต่เขาก็ต้องการฝังความทรงจำเก่าๆเหล่านี้ไว้ในใจ มันมีความลับ ผู้คน เรื่องราวไม่กี่อย่างที่หลี่ฉีเย่ต้องเลือกผนึกและทำหน้าที่ปกป้องมัน !

ตอนนี้เมื่อหลี่ฉีเย่มีความคิดที่ซับซ้อน ผู้เยาว์คนนั้นก็นำถ้วนข้ามต้มเข้ามาภายใน " มา มา " เขากระตือรือร้นมากและตักมันใหักับหลี่ฉีเย่ ด้วยรสชาติเขาสัมผัสถึงส่วนผสมบางอย่างได้ " นี้เป็นข้าวต้นที่มีสรรพคุณฟื้นฟู เจ้าเป็นนักปรุงยา ? "

ผู้เยาว์คนนั้นเอ่ย " ฮ่าฮ่า ข้าเป็นนักปรงยารุ่นเยาว์ ในเวลานี้ข้ากำลังทำงานเป็นผู้ส่งข่าวให้กับเมืองหินเรียบ "

หลี่ฉีเย่กินข้ามต้มพร้อมกับสนทนากับผู้เยาว์ เขาได้สอบถามเรื่องต่างๆ

ผู้เยาว์นั้นเปิดเผยสิ่งต่างๆมากมายของตัวเอง ชื่อของเขาคือชิฮ่าว เป็นผู้ส่งสารของเมืองและโตในภูเขาหยกโลหิต 

นอกจากผู้สงสารแล้วเขายังมีอีกตำแหน่งหนึ่ง - นักปรุงยาฝึกหัด ทว่าชิฮ่าวนั้นเป็นนักปรุงยารุ่นเยาว์ สถานนะของเขานั้นสูงกว่าผู้ฝึกหัดทั่วไป

เขามาจากตระกูลที่ทรงเกียนติในประเทศไผ่ยักษ์ ทว่าน่าเสียดายตระกูลของเขาล่มสลายมาหลายยุค และไม่มีอะไรเหลืออยู่ให้กับบิดามารดาของชิฮ่าว ครอบครัวของเขามีเพียงร้านปรุงยาเท่านั้น

แม้ว่าเขาจะเป็นเผ่าหินยักษ์ อย่างที่เขากล่าวหนึ่งในสี่ของสายเลือดเขาเป็นมนุษย์ ชิฮ่าวกล่าวว่าบรรพบุรุษของเขาแต่งงานกับมนุษย์สตรี และเป็นผู้เชียวชาญ

จากสิ่งนี้ มันแสดงให้เห็นว่าบรรพชนของเขานั้นโดดเด่นอย่างมาก โลกสมุนไพรหินนั้นเป็นโลกของเผ่าหินยักษ์และปีศาจ มนุษย์นั้นยากที่จะพบเจอ หากสามารถแต่งงานกับมนุษย์สตรีได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเป็นผู้เชียวชาญ เช่นนั้คนคนนั้นจะต้องมาจากตระกูลที่ดี

หลังจากผ่านมาหลายชั่วอายุ ตระกุลของเขาก็ไม่ได้เป็นเหมือนเดิมอีก

ชิฮ่าวนั้นเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลและเป็นผู้สืบทอด ดังนั้นเขาต้องการฟื้นฟุตระกูลของเขาอย่างแท้จริง เขานั้นมีระดับการบ่มเพาะที่ธรรมดา แต่เขามีพรสวรรค์ในการปรุงยาดังนั้นเขาจึงเลือกเส้นทางนักปรุงยา

การเลือกเช่นนี้นั้นไม่แปลกเพราะในโลกสมุนไพรหินโดยเฉพาะนักปรุงยา มันอาจจะกล่าวได้ว่าโลกนี้มีนักปรุงยามากที่สุดในเก้าโลกก็ว่าได้

ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นแห่งเวลา สองในสามของนักปรุงยาจักรพรรดิล้วนมาจากโลกสมุนไพรหิน จากผลลัพธ์นี้สามารถเห็นได้ว่าเส้นทางนักปรุงยาในโลกนี้เจริญไปมากแค่ไหน

นอกจากนี้มันยังมีคำกล่าวในเก้าโลกอีกว่า หากมีนักปรุงยาสิบคน เจ็ดในสิบของพวกเขาจะมาจากโลกสมุนไพรหิน

โลกนี้นักปรุงยาจะมีชื่อเสียงไปทุกที่ ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนวิ่งมายังสถานที่แห่งนี้เพื่อหานักปรุงยา

แม้ว่าชิฮ่าวจะเลือกเส้นทางนักปรุงยา แต่การที่จะประสบความสำเร็จนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

อย่างแรก เม็ดยาที่นักปรุงยากลั่นนั้นมีราคาแพงมาก ไม่ว่าจะเป็นเม็ดยากายา โอสถชีวิต หรือน้ำทิพย์พรสวรรค์ ส่วนผสมในการทำพวกมันล้วนต้องใช้หลายอย่าง ส่วนผสมเพียงชุดเดียวอาจจะมีการผสมตั้งแต่หนึ่งร้อยถึงหนึ่งแสนชนิด !

นอกเหนือจากความต้องการทางเงินแล้ว พวกเขายังจำเป็นต้องมีอาจารย์ นอกเหนือจากสูตรลับของตระกูล ไม่ว่าจะการปรุงยาแบบใดพวกเขาสามารถเรียนรู้ได้ ทว่าการจะกลั่นของเหล่านั้นให้ดีเป็นเรื่องยาก นักปรุงยายังต้องการการบ่มเพาะ , การควบคุมเปลวไฟ , วิธีการกลั่นเต๋า และการปรับแต่งเฉพาะของนักปรุงยา ความลับที่ไม่สามารถใช้ร่วมกับคนอื่นได้

สุดท้ายพวกเขาต้องการกระถ่างสวรรค์ที่ดีเพื่อที่จะกลั่นเม็ดยา หากมันไม่ดีมันจะมีผลเลวร้ายอย่างมากแม้ว่านักปรุงยาจะมีฝีมือก็ตาม

ชิฮ่าวนั้นขาดทั้งสามสิ่ง ตระกูลของเขาล่มสลายและไม่มีเครื่อข่ายใดๆ เพราะสิ่งนี้เขาจึงเป็นเพียงผู้ส่งสารในเมืองหินเรียบ

ยังดีที่ว่านี้ก็ยังเป็นโอกาสสำหรับชิฮ่าว แม้ว่าเมืองไผ่ยักษ์จะไม่มีระบบฝึกฝนนักปรุงยาที่ดี แต่ก็ยังมีหลายคนที่มีความรู้และเก่งกาจ

ชิฮ่าวนั้นต้องการจะก้าวขึ้นทีละขั้น ตราบใดที่เขามีส่วนร่วมมากพอเขาก้จะได้รับประสบการณ์ เขาจะมีโอกาสเข้าไปภายในเมืองและพบกับอาจารย์นักปรุงยาของตัวเอง

อีกหนึ่งเหตุผลที่เขาไม่เลือกที่จะเข้าร่วมกับเชื้อสายนักปรุงยาแต่เป็นส่วนกลางของเมืองไผ่ยักษ์นั้นก็เพราะว่าเขาเป็นลูกคนเดียว หากเขาเข้าร่วมกับเชื้อสายนักปรุงยา เขาจะมีสถานะเป็นศิษย์ของนิกาย ทว่าเขาเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูล เขามีความฝันที่จะฟื้นฟูตระกูลและไม่เป็นเพียงศิษย์ของนิกาย

การเป็นสมาชิกส่วนกลางของเมืองนั้นแตกต่างกัน นี้เป็นเพียงแค่งานและต้องการความจงรักภักดีต่อประเทศเท่านั้น ดังนั้นชิฮ่าวจึงสามารถรักษาและฟื้นฟูตระกูลของเขาเอาไว้ได้

เขาได้ปลูกต้นไผ่หยกโลหิตบนภูเขาหยกโลหิตนี้ ที่นี่เป็นสถานที่ที่รกล้างและไม่ค่อยจะมีคนมา แต่ตอนนี้มันมีคนมาชวยเขาคุยเขาจึงเผยเรื่องราวเกี่ยวกับตระกูลและเรื่องอื่นๆ

" ข้าแทบจะลืมไปแล้วว่าท่านได้รับบาดเจ็บ พักผ่อนเถอะ " หลังจากคุยมานานชิฮ่าวเกาหัวของเขาและเอ่ย " ข้าอยู่ห้องด้านข้าง ท่านสามารถเรียกข้าได้ตลอดเวลาหากมีอะไร  "

หลี่ฉีเย่ถอนหายใจหลังจากชิฮ่าวจากไปแล้ว หลี่ฉีเย่ยิ้มให้กับโชคชะตาที่พาเขามาถึงโลกสมุนไพรหิน จากนั้นเขาก็เอ่ย " ออกมารักษาบาดแผลให้กับข้า "

พรสวรรค์ปรากฏออกมาและดอกโบตั๋นอมตะลอยออกมา ดอกโบตั๋นนี้มีผลในการรักษาบาดแผล แต่มันเป็นสมุนไพรอมตะ มันอยู่เหนือราชันสมุนไพร มันเป็นจิตวิญญาณที่มีชีวิตอยู่มานานกว่าแปดถึงเก้าล้านปี มันเป็นสมุนไพรที่ดีที่สุดในการรักษาอาการบาดเจ็บ มันทำให้เลือดเนื้อเติบโตและกระดุกเชื่อมต่อกันจากการแตกหัก มันสามารถรักษาคำสาปและบาดแผลที่ถึงตายได้

ผู้ฝึกตนจะกลายเป็นบ้าคลั่งเมื่อเห็นสมุนไพรอมตะนี้ มันเป็นความจริงที่ชีวิตของผู้ฝึกตนจะต้องได้รับบาดเจ็บตลอด การมีรากของมันจะทำให้พวกเขากู้คืนร่างกายของพวกเขาจากการถูกฉีกได้

ดอกโบตั๋นอมตะเป็นหนึ่งในสมุนไพรอมตะที่ตามหลี่ฉีเย่มาจากสวนของนักปรุงยาที่สูญหาย

หลี่ฉีเย่รู้สึกสบายใจกับการรักษาของเขา แม้ว่าอาการบาดเจ็บของเขาจะร้ายแรง แต่มันก้ไม่ใช่ปัญหาเพราะเขามีดอกโบตั๋นนี้ ด้วยการช่วยเหลือของมัน หลังจากผ่านไปสามวัน กระดูกและกล้ามเนื้อของเขาถูกฟื้นฟู ทว่าอาการบาดเจ็บภายในยังต้องใช้เวลาอีกหลายวัน

ชิฮ่าวเห็นหลี่ฉีเย่ลุกขึ้นจากเตียงและตะโกน " ทำไมท่านถึงฟื้นตัวได้เร็วเช่นนี้ ? ช่างไม่น่าเชื่อ " เมื่อชิฮ่าวช่วยหลี่ฉีเย่ร่างกายของเขาถูกปกคุลมไปด้วยบาดแผลและเลือด แต่ตอนนี้เขาสามารถเดินได้อีกครั้ง

หลี่ฉีเย่เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม " นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ผิวหนังและกระดูกของเขาแข็งแกร่งอย่างมาก่อนจะได้รับบาดเจ็บ นั้นเป็นเหตุผลว่าทำไมมันจึงฟื้นฟูได้เร็ว "

ชิฮ่าวเห็นหลี่ฉีเย่เดินได้อย่างปกติเอ่ยอย่างมีความสุข " ข้ากังวลว่าอาการบาดเจ็บของท่านจะเลวร้ายขึ้นให้ข้าขอความช่วยเหลือจากส่วนกลางดีหรือไม่ "

" ไม่จำเป็น " หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย " ข้ามีตำหรับยาบางอย่างที่มีผลดี ข้าต้องการเวลาพักผ่อนอีกนิดเพื่อให้ทุกอย่างหายดี "

ชิฮ่าวนั้นกล่าวได้ว่าเป็นคนซื่อ ดังนั้นเขาจึงเชื่อโดยปราศจากข้อสงสัยและเอ่ย " เช่นนั้นก็รอจนกระทั้งบาดแผลของท่านหายดีก่อนจะออกเดินทางเถอะ "

" เช่นนั้นข้าคงต้องขอรบกวนเจ้าอีกสักหน่อย " หลี่ฉีเย่เอ่ย

หลี่ฉีเย่อยู่ในห้องของชิฮ่าวหลังจากนั้น ดอกโบตั๋นอมตะยังคงรักษาเขา หากคนอื่นได้รับบาดแผลเช่นเขา พวกเขาจะต้องเจ็บปวดเป็นเวลาหนึ่งถึงสองปีแม้ว่าจะมียาที่ดีก็ตาม

ร่างกายของเขาถูกโจมตีด้วยจักรวาลสีเงิน แผลจากหลุมจักรวาสนี้ยากที่จะฟื้นตัว มันยากยิ่งกว่าการสร้างร่างกายใหม่ทั้งหมดเพราะมันยากที่จะขับผลกระทบของมันออกไป ไม่ต้องเอ่ยถึงการฟื้นฟู

ทว่าตั้งแต่หลี่ฉีเย่มีรากอมตะ มันไม่มีปัญหาใดๆ การฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์นั้นคืออยู่กับเวลาเท่านั้น

เขานั้นพึงมาถึงโลกสมุนไพรหินดังนั้นเขาจึงมีเวลาอย่างมากและไม่รีบร้อน

ขณะรักษา เขาเริ่มศึกษาคัมภีร์แห่งความตาย นี้เป็นสุดยอดคัมภีร์ลับที่มีมากว่าล้านปี ดังนั้นหลี่ฉีเย่จึงอ่านมันอย่างจริงจัง

หนังสือนั้นเหมือนจะดูธรรมดา แต่มันสร้างมาจากสวรรค์และปฐพี ไม่เหมือนคัมภีร์ลับก่อนหน้า

สิ่งที่เขาถืออยู่นั้นเหมือนจะเป็นหนังสือคัมภีร์และของจริงที่เขาอ่านนั้นถูกซ่อนไว้ด้านใน ตอนนี้เมื่อเขาถือคัมภีร์แห่งความตายไว้ ฝนและพายุปรากฏขึ้นในชั้นฟ้าพร้อมกับเกิดภาพที่แปลกประหลาด การปรากฏตัวของสุดยอดสมบัติชิ้นนี้ดูราวกับเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่

ทว่าหลี่ฉีเย่นั้นเตรียมผนึกสวรรค์ห้าประตูไว้พร้อมแล้ว เขาผนึกมันไว้ในห้องก่อนนำคัมภีร์แห่งความตายออกมาและอ่านอย่างสบายใจ

ภาพแปลกๆจากคัมภีร์แห่งความตายนั้นน่าเหลือเชื่ออย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อเขาเปลี่ยนหน้า ตัวอักษรอมตะปรากฏออกมาพร้อมกันมนต์ขลัง ไม่ว่าอย่างไรภาพเหล่านั้นก็ถูกผนึกโดยประตู ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ตัว แม้แต่ชิฮ่าวที่อยู่ห้องข้างๆก็ตาม

หนึ่งในเก้าคัมภีร์สวรรค์ลับ คัมภีร์แห่งความตายจึงเป็นสุดยอดสมบัติและมีค่าอย่างมาก ความลึกลับของมันนั้นยากที่จะเข้าใจ

ทว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องยากสำหรับหลี่ฉีเย่ ตั้งแต่ยุคโบราณมีคัมภีร์หรือตำราใดที่เขาไม่สามารถทำความเข้าใจได้ ? สิ่งที่สำคัญก็คือหลี่ฉีเย่เข้าใจคัมภีร์กายาลับอย่างสมบูรณ์และใช้คัมภีร์สวรรค์อื่น ดังนั้นเขาจึงคุ้นเคยกับรูปแบบของมัน

สำหรับคัมภีร์เหล่านี้ แม้แต่อัจฉริยะที่เปล่งประกายที่สุด อาจจะต้องใช้เวลานับสิบ ร้อย หรือล้านล้านปีเพื่อทำความเข้าใจมัน ทว่าเพื่อที่จะเข้าใจมันอย่างแท้จริง พวกเขาอาจจะต้องใช้เวลามากกว่านั้น

ทสว่าหลี่ฉีเย่นั้นมีประสบการณ์มานับล้านปีเกี่ยวกับคัมภีร์นับไม่ถ้วน เขานั้นมีข้อได้เปรียบที่ไม่มีใครเคยมี ไม่มีอัจฉริยะคนใดเทียบกับเขาได้ !