606

ตอนที่ 606 สิบสามจักรพรรดิอมตะ

มันดูเหมือนว่าคนที่ยืนอยู่ในความมืดนี้จะทำให้เผ่าพันธ์ผีคุกเข่าโดยสัญชาติญาณเหมือนกับว่าพวกเขาเห็นบรรพบุรุษของตัวเอง จิตวิญญาณของพวกเขาสั่นด้วยความกลัวต่อคนคนนี้ มันเหมือนกับว่าเขาสามารถเปิดปากของเขากินจิตวิญญาณของผีนับล้านได้

ภายในเผ่าพันธ์ผีเต็มไปด้วยความตกตะลึงในเวลานี้ บรรดาผู้ที่ไม่รู้สิ่งใดกำลังหมอบกราบอยู่บนพื้นดิน สำหรับคนที่รู้หนึ่งถึงสองอย่างไม่สามารถสงบ แม้แต่บรรพชนเที่ยงธรรมก็ได้รับผลกระทบ พวกเขารู้สึกบางอย่างที่กำลังเลวร้ายเกิดขึ้น

" วูบบ ! " คนในความมืดเอื้อมมือออกมา มือของเขาพุ่งไปยังผู้กัดกินและเจตจำนงต่อสู้ของจักรพรรดิอมตะเฟยหยางขณะที่มืออีกข้างมุ่งไปยังหลี่ฉีเย่

เจตจำนงต่อสู้ของจักรพรรดิพร้อมกับธงทะยานนภาอาจจะถือได้ว่าเป็นตัวตนอมตะ และผู้กัดกินคำรามก่อนจะพุ่งไปด้านหน้า

" ตูม ! " ความแข็งแกร่งของพวกเขาสามารถพลักดันมือข้างหนึ่งได้ ผู้กัดกินเริ่มที่จะฉีกกระชากกล้ามเนื้อสีแดงอย่างตื่นเต้นราวกับมันได้พบกับอาหารที่ทรงคุณค่า ทว่าร่างกายของมันถูกแทงด้วยนิ้วและเลือดสาดออกมา ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้สนใจในร่างกายของมันราวกับกำลังได้พบกับของที่ดีกว่า

มืออีกข้างพุ่งไปยังหลี่ฉีเย่ แต่ต้นบรรพชนผีในมือของเขาเปล่งประกายและอำนาจอมตะระเบิดออกมา อำนาจอมตะนี้ประกอบไปด้วยเต๋าสวรรค์ และเปรียบเหมือนกับเกราะที่แข็งแกร่งคุ้มกันร่างกายของหลี่ฉีเย่ ด้วยเสียง กึก เจตจำนงเกราะจากตนไม้ผสานเข้ากับร่างของหลี่ฉีเย่ราวกับมันเป็นทรราชแห่งการป้องกัน ผู้คุ้มกันโลกนับหมื่น

" ตูม ! " ปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้าถูกยิงออกไปปะทะมือยักษ์ แต่มันไม่สามารถหยุดได้

" ตูม ! " มันคว้าร่างของหลี่ฉีเย่แม้ว่าเขาจะไม่เกราะจากต้นบรรพชนผีคุ้มกันอยู่ ส่งเขาปลิวออกไปและทำให้เลือดสาดกระจายไปทุกที่ นี้แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของคนในความมืด ตัวตนที่มีระดับเดียวกับจักรพรรดิอมตะ

ทว่า หลี่ฉีเย่ก็กลับมายืนอย่างสบายๆ แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บแต่การโจมตีนั้นไม่สามารถเอาชีวิตเขาได้

คนที่อยู่ในความมืดเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อหลังจากเห็นเกราะบนร่างหลี่ฉีเย่ " เกราะต้นกำเนิดบรรพชน ! เขาให้เจ้ายืมสิ่งนี้ ? "

หลี่ฉีเย่เดินออกมาจากหลุมพร้อมกับเสียงหัวเราะและเอ่ยอย่างใจเย็น " ข้ามีต้นบรรพชนผีและเกราะต้นกำเนิดบรรพชน แม้ว่าข้าจะไม่สามารถใช้อำนาจของพวกมันได้อย่างเต็มที่ แต่เจ้าคิดว่าตัวเองจะลงมืออีกกี่ครั้งถึงจะข้าฆ่าได้กัน ? "

" น่าเสียดาย เจ้านั้นอ่อนแอเกินไป แม้ว่าจะมีของสองสิ่งนั้นรวมถึงผู้กัดกินและเจตจำนงต่อสู้ของจักรพรรดิอมตะเฟยหยาง เจ้าก็ยังไม่สามารถหนีความตายได้ "

" เช่นนั้นรึ ? " หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม ด้วยเสียง ตูม อำนาจของปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้ารวมเป็นหนึ่งและมุ่งไปหาตัวตนในความมืด

" เพียงแค่ปืนเด็กเล่น ของเล่นชิ้นนี้อาจจะกำราบราชันเทพได้ แต่มันไม่สามารถหยุดข้าได้ " คนในความมืดเอ่ยด้วยความมั่นใจ

" ข้ารู้ว่าการจะฆ่าเจ้ามันไม่ง่าย " โคมไฟในมือของหลี่ฉีเย่จากนั้นก็ยิงเปลวไฟสีดำไร้สิ้นสุดขึ้นสู่ท้องฟ้า พริบตาต่อมาดวงดาวสีดำก็มาห่อหุ้มหลี่ฉีเย่และปกป้องเขาไว้ตรงกลาง

" สิ่งนั้นมัน ! " ตัวตนในความมืดจ้องมองไปยังโคมไฟในมือของหลี่ฉีเย่และสามารถระบุต้นกำเนิดของมันได้

" กล่าวตามตรง เปลวไฟนี้มีค่าอย่างมากและข้าไม่สามารถใช้มัน ถึงอย่างมันก็ไม่แย่นักหากจะใช้ป้องกัน ตอนนี้เจ้าคิดว่ากี่กระบวนท่าเจ้าถึงจะสามารถฆ่าได้กัน ? " หลี่ฉีเย่หยุดชั่วครู่ก่อนจะเอ่ย " ข้าอย่างมีอย่างอื่นอีกที่เจ้าควรจะดู " จากนั้นเขาก็หยิบของอีกชิ้นออกมา

" ฮึ่มม ! " ทันใดนั้น อำนาจศักดิ์สิทธิ์จจำนวนมากก็รวมเข้าด้วยกันกลายเป็นหอกศักดิ์สิทธิ์ในมือหลี่ฉีเย่

" หอกผนึกต้นกำเนิด ! " ตัวตนในความมืดเปลี่ยนการแสดงของเขาอย่างมากและเอ่ย " ของสิ่งนี้ไปอยุ่ในมือเจ้าได้อย่างไรกัน ? เป็นไปไม่ได้ ! ไม่มีใครสามารถยืมมันมาได้ ! "

" คนอื่นอาจจะไม่สามารถยืนมัน แต่นั้นไม่ใช่ข้า " หลี่ฉีเย่กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่แยแส " เจ้านั้นถูกฝังไว้ใต้ดินนานเกินไปและยังไม่รู้อีกหลายสิ่ง ทว่านั้นไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะสิ่งที่สำคัญก็คือนี้จะเป็นตัวกำหนดความตายของเจ้า ! "

" ข้าไม่สามารถปล่อยให้เจ้ามีชีวิต่อไปได้ !  " ตัวตนในความมืดสั่นสะเทือน แม้ว่าจะไม่มีใครเห็นหน้าของเขา เสียงของเขาเพียงลำพังก็บอกได้แล้วว่าเขาตกตะลึงอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าหอกนี้เป็นศัตรูของเขา ของชิ้นอื่นอาจจะไม่สามารถฆ่าเขาได้ โดยเฉพาะเมื่อต้นบรรพชนผีอนุญาติให้เขากลายเป็นอมตะ

ทว่าในเวลานี้ หลี่ฉีเย่ขโมยต้นไม้ไป นอกจากนั้นเขายังมีหอกผนึกต้นกำเนิดอีก ตัวตนในความมืดต้องการฆ่าหลี่ฉีเย่ในตอนนี้เพราะเขาไม่คาดว่าเขาจะประสบความสำเร็จในการยืมหอก ในอดีตนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

" ตูม ! " ตัวตนในความมืดหยิบอาวุธของเขาออกมาและเกือบจะทำลายโลกด้วยกระบวนการนี้ อาวุธของเขานั้นน่ากลัวอย่างมาก มันดูเหมือนจะเป็นอาวุธโบราณที่มีต้นกำเนิดมาจากยุคเริ่มต้นแห่งเวลา แม้แต่ผู้กัดกินก็ยังหวาดกลัวอาวุธชิ้นนี้และเจตจำนงต่อสู้ของจักรพรรดิอมตะก็ชะงักไปชั่วครู่

ความแข็งแกร่งของทั้งผู้กัดกินและเจตจำนงต่อสู้นั้นไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรเพิ่ม ทว่าอาวุธของตัวตนในความมืดส่งผลต่อพวกเขาอย่างมาก นี้เป็นข้อบ่งชี้ถึงความน่ากลัวของมัน

" เหล่าจักรพรรดิ ! พวกเจ้ากำลังรออะไร ? วันนี้วันเดียวและโอกาสเดียวของเผ่าพันธ์ผีของพวกเจ้า ! " หลี่ฉีเย่คำรามเมื่อเห็นคนในความมืดหยิบอาวุธออกมา เสียงของเขาดังก้องกังวาลไปทั่วโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์

" ตาย ! " ตัวตนในความมืดลงมือด้วยการระเบิดอำนาจที่ฉีกสวรรค์และปฐพี ทั้งเวลา หยินและหยาง แม้แต่ผู้กัดกินและเจตจำนงต่อสู้ของจักรพรรดิก็ไม่สามารถต่อต้านอำนาจนี้ได้

" ตูม ! " ทว่าในเวลานี้ กลิ่นอายของจักรพรรดินับไม่ถ้วนปรากฏในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ ภายในบัลลังก์หมื่นกระดูก หนึ่งจักรพรรดิตื่นขึ้น หลังจากนั้น จักรพรรดิคนที่สองปรากฏ ตามด้วยจักรพรรดิคนที่สามเคลื่นออกมาจากบัลลังก์

ขณะเดียวกันกลิ่นอายจักรพรรดิก็ออกมาจากนิกายพันแม่น้ำหวน ร่างนิรันดร์ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับปลาคาร์ฟนับพัน

ในภูมิภาคของดินแดนเมฆเหิน สถานที่ตั้งของวต้นไม้ทรงคุณค่า สองจักรพรรดิปรากฏออกมาและมุ่งไปยังแอ่งของอาณาจักรบรรพชน ภายในพริบตาพวกเขาก็มาถึงที่นี่ !

ในเวลาเดียวกัน ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของบึงไร้เขตแดน กลิ่นอายจักรพรรดิได้ตื่นขึ้น ทะเลสีทองที่สามารถกวาดผ่านได้ทุกสิ่งปรากฏพร้อมกับเรือข้ามฝาก จักรพรรดิได้ขี่เรือนี้และมุ่งหน้าสู่อาณาจักรบรรพชน

ในห้าสถานที่ลึกลับภายในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ สถานที่ที่ห้าตระกูลโบราณอยู่ ตัวอย่างเช่นตระกูลหวัง ห้าจักรพรรดิทะยานขึ้นสู้ชั้นฟ้า ทั้งห้ามุ่งไปยังอาณาจักรบรรพชน !

" ตูม ! " การโจมตีนี้สามารถทำลายเก้าสวรรค์และสิบแผ่นดิน การระเบิดที่น่าสยดสยองนี้มีเจตนาจะสังหารหลี่ฉีเย่แต่ถูกหยุดโดยจักรพรรดิอมตะทั้งสิบสามคน

สามจักรพรรดิจากบัลลังก์หมื่นกระดูก - จักรรพรดิอมตะหว่านกู่ , จักรพรรดิอมตะหยางเฉิน , จักรพรรดิอมตะโย่ชิ สองจักรพรรดิจากอาณาจักรอมตะ - จักรพรรดิอมตะตี๋อยู่ , จักรพรรดิอมตะฟานเชิน มันยังมีจักรพรรดิอมตะฉินหลี่ , จักรพรรดิอมตะหมิงตู่ และจักรพรรดิอมตะเฟยหยางพร้อมด้วยห้าจักรพรรดิอมตะจากตระกูลโบราณ สิบสามจักรพรรดิได้ปรากฏตัวพร้อมกันในวันนี้ !

ในเวลานี้โลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกกำราบสิ้น แม้แต่ตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังถูกแรงกดดันของเหล่าจักรพรรดิกดข่มจนไม่มีใครกล้าหายใจแรงเกินไป

เหล่าบรรพชนที่เฝ้าดูฉากนี้จากกระจกต่างเข่าอ่อนและหมอบกราบ หนึ่งในพวกเขาเอ่ย " นี้..นี้มันสิบสามจักรพรรดิอมตะ ! นี้..มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว ! "

บรรพชนอีกคนเอ่ย " พวกเขาคือเจตจำนงต่อสู้ที่เป็นนิรันดร์ของจักรพรรดิอมตะทั้งสิบสาม ! "

ภายในบัลลังก์หมื่นกระดูก บรรพชนทุกคนล้วนยืนตกตะลึงและพูดอะไรไม่ออกต่อหน้ากระจก พวกเขาไม่คาดว่าจักรพรรดิอมตะทั้งสิบสามจะมาช่วยหลี่ฉีเย่

" ว่านกู่...พวกเจ้าทั้งหมด.. ! " ตัวตนในความมืดกลายเป็นตกตะลึงเมื่อเห็นเจตจำนงต่อสู้ที่เป็นนิรันดร์ของจักรพรรดิอมตะทั้งสิบสาม

แม้ว่าอำนาจของเขาจะอยู่เหนือตัวตนอมตะ ถึงเขาจะมั่นใจว่าจะเอาชนะจักรพรรดิอมตะทั้งสิบสามได้ แต่สิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุดคือหอกผนึกต้นกำเนิดในมือหลี่ฉีเย่

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึก ตัวตนในความมืดเอ่ยถาม " ทำไม...พวกเจ้าทุกมาร่วมมือกันได้อย่างไร ? "

หลี่ฉีเย่อมยิ้มก่อนจะเอ่ย " สิ่งนี้เรียกว่า' ความประมาทเป็นปีศาจที่จะทำลายตัวเอง ' วันนี้มันเป็นเวลานานแล้ว จักรพรรดิอมตะฉินหลี่ได้มาที่นี่ก่อนหน้า และรู้ว่าการฆ่าเจ้านั้นเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นจักรพรรดิอมตะจึงหาเจตจำนงต่อสู้นิรันดร์ที่ถูกทิ้งไว้โดยกลุ่มของจักรพรรดิอมตะหว่านกู่ พวกเขามีข้อตกลงกันว่าตราบใดที่เจ้าสูญเสียต้นบรรพชนผีและมีคนที่ประสบความสำเร็จในการยืมหอกผนึกต้นกำเนิด พวกเขาจะลงมือทำลายล้างเจ้า เจ้าคิดว่าเป็นอย่างไรบ้าง ?  "

" สารเลว หากข้ารู้ว่ามันจะเป็นเช่นนี้ข้าจะฆ่าเจ้าตั้งแต่แรก ! " ตัวตนในความมืดกล่าวอย่างเย็นชา

หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างไม่แยแส " ข้ารู้ ทว่าข้านั้นทำสำเร็จตั้งแต่ที่รู้ว่าเจ้านั้นเก่งกว่าที่ข้าจินตนาการไว้ เจ้ากำลังเดิมพันและดูว่าข้าจะสามารถฟื้นฟูต้นไม้ได้หรือไม่  ดังนั้นเจ้าจึงจะฆ่าข้าหลังจากที่สามารถทำให้ร่างกายตัวเองเป็นอมตะได้แล้ว ตอนนี้เจ้าคิดว่าใครชนะเดินพันกัน เจ้าหรือข้า ? "

หลังจากบรรพชนทุกคนได้ยินคำอธิบายของหลี่ฉีเย่ทำให้พวกเขาตกตะลึง มันไม่อยู่ในความคิดของพวกเขาเลยว่าแผนนี้นั้นถูกกำหนดขึ้นมากว่าล้านปีตั้งแต่ยุคของจักรพรรดิอมตะฉินหลี่ พวกเขาคิดว่ามันเป็นแผนการที่พึงเกิด

หลังจากคิดถึงตรงนี้ ทุกคนกลายเป็นหวาดกลัวหลี่ฉีเย่ ชายคนนี้ได้จัดการดำเนิดการแผนการที่มีมากว่าล้านปี !

ในเวลาเดียวกัน ผู้อาวุโสของนิกายพันแม่น้ำหวนต่างสั่นสะท้าน พวกเขาตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมจักรพรรดิอมตะฉินหลี่เลือดหลี่ฉีเย่เป็นผู้พิทักษ์ มันเป็นเพราะว่าหลี่ฉีเย่เป็นผู้แบกรับแผนการโบราณที่ยิ่งใหญ่นี้ !

ตัวตนในความมืดอดไม่ได้ที่จะกระอักเลือดจากความโกรธเนื่องจากความประมาทของเขา หากเขาฆ่าหลี่ฉีเย่ตั้งแต่แรก มันแน่นอนว่าเขาจะไม่เป็นอะไร น่าเสียดายที่เขานั้นโลภมากเกินไป เขาต้องการจะดูว่าหลี่ฉีเย่สามารถฟื้นฟูต้นไม้ได้หรือไม่เพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถทำได้แม้จะใช้เวลาไปนับไม่ถ้วน !