601

ตอนที่ 601 ฆ่ากองทัพนับล้านเพียงลำพัง

หลี่ฉีเย่พึมพำขณะเข้ามายืนอยู่ภายในอาณาจักรบรรพชน " ตำนานกล่าวว่าก่อนยุครกล้าง ที่แห่งนี้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ ไม่เพียงไม่กี่ทวีปในเก้าโลกที่สามารถเทียบมันได้ น่าอายที่สถานที่เหล่านี้ถูกยึดครองด้วยพวกเเทพจอมปลอมมานานเกินไป  "

ในเวลานี้ อาณาจักรบรรพชนเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับศัตรู กองทัพจำนวนหนึ่งแสนคนภายใต้การนำของแปดยอดเทพ เหนือพวกเขาขึ้นไปคือผู้ปกครองสถานที่แห่งนี้ - เจ้าสวรรค์ !

เจ้าสวรรค์นั้นสถิตยืนอยู่บนชั้นฟ้าทั้งหลายด้านหลังเป็นเต๋านับหมื่น เขานั้นเป็นทรราชของอาณาจักรแห่งนี้และผู้อยู่เหนือสุด ทุกคนที่ยืนอยู่เบื่องหน้าเขาล้วนต้องเคารพ

นี้เป็นตัวตนที่น่ากลัว แม้แต่เทพบรรพชนหรือตัวตนระดับนิรันดร์ของเชื้อสายจักรพรรดิก็ยังระวังต่อการปรากฏตัวของเขาอย่างมาก

ตำนานเคยกล่าวว่าในยุคที่ปราศจากจักรพรรดิอมตะ ไม่มีใครเป็นคู่มือเขาได้ แน่นอนว่าผู้คนไม่รู้ว่าคำกล่าวนี้เป็นจริงหรือไม่เพราะไม่มีใครสามารถตรวจสอบมันได้ ทว่ามันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้าสวรรค์นั้นน่ากลัวจริงๆ

บรรดาผู้นำนิกายที่มีความสามารถท้าทายสวรรค์จากเชื้อสายจักรพรรดิล้วนกลั้นหายใจขณะจับจ้องไปยังกระจกของพวกเขา

ขณะเดียวกันที่โลกภายนอก เมืองบรรพชนนั้นถูกทำลาย ผู้เชียวชาญจากนิกายทรงอำนาจบางคนมาดูรอบซากปรักหักพัง แต่พวกเขาไม่กล้าเข้าไป ไม่ต้องเอ่ยถึงการเข้าไปในอาณาจักรบรรพชน

ในเวลานี้ เจ้าสวรรค์เอ่ย " การกระของเจ้าจะทำให้หายนะต่อเผ่าพันธ์มนุษย์ " คำกล่าวของเขากลายเป็นมนต์ที่กำราบชั้นฟ้า อำนาจของวาจาที่กดลงมานี่แม้แต่ราชันเทพสวรรค์ก็ยังต้องหมอบกราบ

หลี่ฉีเย่มองเขาก่อนจะเอ่ย " อย่าพูดให้มากความนักข้าไม่มีเวลา วันนี้ข้าจะไม่เมตตาแต่ใครก็ตามที่กล้าเป็นศัตรูกับข้า ! "

" เจ้าสัตว์เดรัจฉาน เจ้ามันยโสเกินไป ! " หนึ่งในยอดเทพทั้งแปดคำรามเสียงดังลั่น

คำกล่าวนี้ถูกฉินกวงหว่าโต้แย้งอย่างรวดเร็ว " เพียงแค่กลุ่มของพวกเทพจอมปลอมยังกล้าหยิ่งยโสที่นี่ ? ไปบอกให้เจ้าปีศาจที่อยู่ใต้พื้นดินออกมาซะ ! " จากนั้นเขาก็พุ่งข้างหน้าเพื่อเปิดเส้นทางให้กับหลี่ฉีเย่

" ตูม ! " ม่านป้องกันถูกเปิดออกมาจากอาณาจักรบรรพชน แต่ละชั้นของพวกมันเต็มไปด้วยอำนาจอมตะ

" ทำลายมัน ! " ดาบโลหิตทั้งสามของฉินกวงหว่าตัดผ่านทั้งฟ้าด้วยอำนาจท้าทายสวรรค์ มันบินไปยังม่านป้องกันขณะที่เขาโยนตรีศูลออกไปในเวลาเดียวกัน

" ตูม ! " เผชิญหน้ากับตรีศูลและดาบโลหิตทั้งสาม ม่านป้องกันของอาณาจักรสั่นสะเทือน การโจมตีเพียงครั้งเดียวทำให้แสงสว่างของอาณาจักรกลายเป็นมืดลง

อำนาจของเขาทำให้กองทัพที่ยิ่งใหญ่รวมถึงยอดเทพทั้งแปดตกตะลึง การแสดงออกของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก เจ้าสวรรค์ที่ยืนบนชั้นฟ้ากลายเป็นจริงจังมากขึ้น

ตัวตนนิรันดร์จากบัลลังก์หมื่นกระดูกอดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็น " แม้แต่หนึ่งในสมาชิกบรรพบุรุษศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราก้ไม่ได้มีความสามาถขนาดนี้ในอดีต "

" ตูม ! " ทันทีที่ฉินกวงหว่าโจมตี ปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้าของหลี่ฉีเยก็เริ่มจะปลดปล่อยอำนาจทำลายล้าง

ฉินกวงหว่าคนเดียวก็กล่าวได้ว่าน่ากลัวมากแล้ว แต่เมื่อได้รับการช่วยเหลือจากปืนใหญ่ ม่านป้องกันอาณาจักรบรรพชนไม่สามารถต้านทานได้แม้ว่ามันจะมีการป้องกันทีแข็งแกร่งก็ตาม

" ปังง ! " ด้วยการระเบิดอีกครั้ง มันเกิดเป็นหลุมที่น่าสะพรึงกลัวบนม่านป้องกันจากการโจมตีของหลี่ฉีเย่และฉินกวงหว่า ทั้งสองนั้นพุ่งเข้าไปยังอาณาจักร

กองทัพทั้งหนึ่งแสนคนโห่ร้องในเวลาเดียวกัน " ฆ่าพวกมัน ! " พวกเขาทั้งหมดแปรรูปเปิดใช้รูปแบบที่ทรงพลัง ภายในพริบตาทหารจำนวนมากปรากฏออกมาและกลายเป็นกองทัพขนาดแปดสิบล้านคน

อำนาจของรูปแบบนี้ทำให้แม้แต่เทพก็ยังต้องสั่น แปดสิบล้านทหารศักดิ์สิทธิ์นี้สามารถทำลายโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ได้โดยง่าย

หลี่ฉีเย่มองไปยังกองทัพที่ยิ่งใหญ่ก่อจะบอกกับฉินกวงหว่า " เจ้าไปจัดการกับกลุ่มของเจ้าสวรรค์ ข้าจะทำลายรูปแบบนี้เอง "

" ดี !  " ฉินกวงหว่าพยักหน้าเอ่ย

ในเวลานี้หลี่ฉีเย่ก้าวเข้าไปในรูปแบบอย่างกล้าหาญ

" ฆ่า ! " เขาถูกล้อมรอบด้วยกองทหารนับไม่ถ้วนภายในพริบตา หลุมดำปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้าลอบตัวถูกยิงออกทันที

ขณะที่ฉินกวงหว่าพุ่งไปบนฟ้าพร้อมกับคำราม " ข้ารอเวลานี้มานานแล้ว ! " เขากวัดแกว่งดาบโลหิตทั้งสามให้ไปหายอดเทพทั้งแปดขณะที่ตรีศูลของเขาแบกอำนาจอมตะและพุ่งเข้าหาเจ้าสวรรค์ !

ยอดเทพทั้งหมดคำรามออกมาและลงมือในเวลาเดียวกัน อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาปรกาฏออกมาจากใต้ฝ่าเท้า พวกเขาทั้งเก้าพุ่งเข้าไปหายังเส้นทางของฉินกวงหว่า

ในเวลานี้ พวกเขาทั้งหมดระวังเป็นอย่างมากเพราะพวกเขารู้ว่าได้พบกับศัตรูที่น่าสะพรีงกลัว ฉินกวงหว่าอย่างน้อยก้ต้องเป็นราชันเทพ ความแข็งแกร่งของเขาเพียงพอที่กวาดล้างสวรรค์และปฐพี

อำนาจอมตะของฉินกวงหว่าดังขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามขณะต่อสุ้กับคนทั้งเก้าด้วยดาบโลหิตทั้งสามและตรีศูล

ทว่าเจ้าสวรรค์และยอดเทพทั้งแปดโจมตีอย่างไม่หยุดเพื่อหยุดฉินกวงหว่า พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น หากเขาไม่ตายจะเป็นพวกเขาเองที่พินาศ

" ตูม ! " ขณะที่ภายในรูปแบบ หลี่ฉีเย่ใช้อำนาจที่ครอบงำของเขาปลดปล่อยเก้าสิบเก้าปืนใหญ่ แต่ละกระบอกถูกยิงไปในทิศทางที่ต่างกัน

ภายในรูปแบบ สามารถมองเห็นได้เพียงทหารนับไม่ถ้วน พวกเขาแต่ละคนนั้นเต็มไปด้วยอำนาจศักดิ์สิทธิ์ราวกับมาจากโลกอมตะ ทว่าแม้ว่าจะมีจำนวนมากและมีการโจมตีที่มากกว่า แต่พวกมันทั้งหมดถูกทำลายโดยปืนใหญ่ ไม่มีการโจมตีใดสัมผัสกับตัวของหลี่ฉีเย่

หลี่ฉีเย่ปลดปล่อยอำนาจของมันอีกครั้งและอีกครั้ง เขาเหยีบยย่ำเข้ายังสุดยอดรูปแบบนี้ก่อนที่เขาจะค่อยๆหายไป

ความจริงนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นรูปแบบเช่นนี้ ในเวลานี้เขาพยามจะทำความคุ้นเคยและระลึกถึงเรื่องบางอย่าง ถ้งแม้ว่าจะดูเหมือนเขาหายไปในรูปแบบ ทหารให้กองทัพก็ยังไม่สามารถเข้าใกล้เขาได้และถูกเป่าด้วยปืนใหญ่ทิ้ง

หลังจากพบความรู้สึกที่คุ้นเคยในรูปแบบนี้หลังจากเวลาผ่านไป หลี่ฉีเย่ใช้ความเร็วที่น่าตกตะลึงไปถึงศูนย์กลางของรูปแบบ - นี้เป็นจุดอ่อนของมัน ! เขาคำราม " ลองชิมรสชาติของปืนใหญ่เหล่านี้ดู ! "

จากนั้นปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้ากระบอกพวกมันก็รวมกันเป็นปืนใหญ่ขนาดยักและเล็งมายังศูนย์กลางรูปแบบ

" ตูมมมม ! " ด้วยเสียงระเบิด ลำแสงจากปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้าถูกยิงออกมาก่อนจะผสานกัน พลังของการยิงครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น มันไม่ได้อ่อนแอกว่าอำนาจทำลายสวรรค์ สามารถสังหารเทพและตัวตนอมตะได้ !

" ตูมม ! " สุดท้ายรูปแบบนั้นก็ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ กองทัพนับแสนในตอนแรกเปิดเผยตัวของพวกเขาและแรงระเบิดทำให้กองทัพแตกกระจาย ในเวลาไม่นานพวกเขาส่วนใหญ่ก็แทบจะย่อยยับจากการโจมตีนี้

" ตูม ! ตูม ! " หลี่ฉีเย่บดยขี้รูปแบบและไม่แสดงความปราณีใดๆ ลำแสงจากปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้ายิงไปยังกองทัพอีกครั้ง

นี้ราวกับฉากที่โหดร้าย ด้วยการโจมตีของปืนใหญ่ทั้งเก้าสิบเก้ากองทัพนับแสนกลายเป็นฝุ่นภายในพริบตา

เหล่าตัวตนอาวุโสที่อยู่ภายในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ไม่สามารถซ่อนความตกตะลึงและอ้าปากค้างได้เมื่อเห็นฉากนี้

หลังจากทำลายกองทัพนับแสนด้วยปืนใหญ่ของเขาแล้ว ผู้เชียวชาญคนอื่นในอาณาจักรบรรพชนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้หลี่ฉีเย่

ในชั้นฟ้า ฉินกวงหว่ายังคงต่อสู้กับเจ้าสวรรค์และยอดเทพทั้งแปด นี่ทำให้สวรรค์และปฐพีพังทลาย ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หม่นแสง ยอดเทพทั้งแปดถูกพลักดันอย่างต่อเนื่องโดยฉินกวงหว่า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ใช่คู่มือของคนคนนี้

ทว่าเจ้าสวรรค์ก็ยังสมกับฉายาของเขา เขาเพียงลำพังสามารถต่อต้านตรีศูลของฉินกวงหว่าได้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เปรียบ แต่อย่างน้อยเขาก็ยังสามารถต้านทานการโจมตีได้ หากปราศจากการช่วยเหลือของเขา ยอดเทพทั้งแปดคงถูกสังหารไปนานแล้ว

" แต่...นี้คืออาณาจักรบรรพชน ! " ผู้อาวุโสจากนิกายจักรพรรดิต่างๆล้วนสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อมองฉากนี้

ตัวตนที่ถูกผนึกอยู่ของบัลลังก์หมื่นกระดูกพึมพำ " แม้ว่าอาณาจักรบรรพชนจะแข็งแกร่ง สุสานใหญ่เรื่องของภูติปีศาจไม่คนไม่น้อยที่รู้จัก ตำนานกล่าวว่าเขาคือสุดยอดของผู้เป็นอมตะ "

หนึ่งในบรรพชนของบัลลังก์เอ่ยถาม " ท่านบรรพชนรู้ตัวตนของเขา ? "

ตัวตนที่ใกล้าตายคนนั้นเอ่ย " ใช่ ข้าเคยได้ยินมาจากบรรพบุรุษจักรพรรดิของพวกเรา นี้เป็นเรื่องที่เก่าแก่มาก ชายคนนี้แก่ยิ่งกว่าบรรพบุรุษหว่านกู่ของพวกเรา "

บรรพชนคนอื่นต่างหนาวสั่นหลังจากได้ยินประโยคนี้ จักรพรรดิอมตะหว่านกู่นั้นเกิดในยุครกล้าง แต่ฉินกวงหว่ายังแก่กว่าเขา นี้เขามีอายุอยู่มานานแค่ไหนกัน ?

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่มุ่งมายังจุดสูงสุด - ศูนย์กลางของอาณาจักรบรรพชน สถานที่ที่ถูกทอดทิ้งและมีเพียงวิหารขนาดใหญ่ไม่กี่แห่ง

ดินแดนแห่งนี้อยู่นอกเขตอาณาจักร น้ำพุปรากฏอยู่ทุกแห่งและมีดอกบัวบานอยู่ทุกที่ ทุกตารางนิ้่วถูกปกคลุมไปด้วยอากาศศักดิ์สิทธิ์ ทว่าดินแดนรกล้างนี้เหมือนจะถุกทอดทิ้ง

ในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ กระจกของนิกายจักรพรรดิล้วนติดตามหลี่ฉีเย่ หลายคนสับสนมากเมื่อเห็นภูเขาสูงลูกนี้

บรรพชนอาณาจักรภูเขาอมตะเอ่ยถามเงียบๆ " นั้นมันที่ใดกัน ? "

ตัวตนอีกคนในนิกายของเขาสงบสติก่อนจะเอ่ย " ตำนานกล่าวว่านั้นคือศาลเจ้าของอาณาจักรบรรพชนใช้ในการบูชาเทพต่างๆ "

" จงเปิด ! " ในเวลานี้หลี่ฉีเย่คำรามและสั่งยิงปืนใหญ่ทั้งหมดของเขา...