681

ตอนที่ 681 ลูกศรอักขระ

ผ่านมาหลายปี ผู้คนนับไม่ถ้วนยกย่องในความงามของนาง แต่วันนี้นางเป็นหินลับคมของหลี่ฉีเย่ นี้ทำให้นางโกรธเขามากยิ่งกว่าตอนที่ถูกเรียกว่าผู้หญิงน่าเกลียด อย่างน้อยผู้หญิงน่าเกลียดก็ยังเป็นคน แต่หินลับคมนี้เป็นเพียงสิ่งของ

เจี้ยนหวู่ซ่วงไม่สามารถทนต่อความโกรธนี้ได้และคำราม " คนแซ่หลี่ ! หากข้าไม่ฆ่าเจ้า ข้าจะไม่ขอเป็นมนุษย์ ! "

" ไม่ขอเป็นมนุษย์งั้นรึ ? " หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยโต้แย้ง " ผู้หญิงน่าเกลียด เจ้าไม่ใช่มนุษย์ตั้งแต่แรก ตระกูลเจี้ยนของเจ้านั้นเป็นเผ่าหินยักษ์ แต่เจ้ายังคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์อีกรึ ? "

เจี้ยนหวู่ซ่วงเกือบจะอาเจียนเป็นเลือดจากคำกล่าวนี้และเอ่ย " เจ้าคนแซ่หลี่ ! พูดให้น้อยลงซะ แสดงสิ่งที่เจ้ามีออกมา และข้าจะทำลายมันทั้งหมด ! "

" หากเป็นเช่นนั้นข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเหยียบย่ำดอกไม้แล้ว " หลี่ฉีเย่อมยิ้มขณะมองไปยังเจี้ยนหวู่ซ่วง " ผู้หญิงน่าเกลียดฟังคำแนะนำของข้า แม้ว่าตระกูลเจี้ยนของเจ้าจะมีทักษะทางธนูที่ไร้ผู้เทียบ เจ้าก็ยังไม่สามารถรับธนูของข้าได้ แม้แต่ลูกศรที่ทรงอำนาจที่สุดของเจ้าก็ยังไม่สามารถหยุดมัน ข้าจะให้โอกาสก่อนข้าจะเคลื่อนไหว เปลี่ยนออาวูธของเจ้าและเพิ่มโอกาสรอดให้ตัวเองดีกว่า "

" ช่างเป็นคำกล่าวที่ใหญ่โต ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงอดไม่ได้ที่ะจะแค่นเสียง มันไม่ใช่แค่นาง หากมีบุคคลที่สามมาได้ยินก็ต้องรู้สึกว่าคำพูดของเขาอุกอาจเกินไป

ถ้าหากเขาบอกว่าทักษะของเขานั้นดีกว่าเจี้ยนหวู่ซ่วงคนอื่นอาจจะคิดว่าเป็นไปได้ ทว่ามีคนไม่มากนักไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือเชื้อสายจักรพรรดิในโลกสมุนไพรหิน หรือแม้แต่ในโกงโลกที่จะกล้าปะทะกับตระกูลเจี้ยนด้วยทักษะธนู

จักรพรรดิอมตะตี่ยี่นั้นถูกเรียกว่านักธนูอันดันหนึ่งนั้นมีเหตุผล ทักษะธนูของเขากล่าวได้ว่าเป็นที่สุดแห่งยุค

" หลี่ ใช้ความสามารถทั้งหมดที่เจ้ามี วันนี้ข้าจะใช้ธนูของข้าต่อสู้จนจบ ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงพูดอย่างเย็นชา " ข้าต้องการจะรู้ว่าศรของเจ้าจะทรงอำนาจ หรือทักษะตระกูลเจี้ยนของเขาจะทรงอำนาจกว่ากัน ! "

ไม่ต้องสงสัย นางนั้นพร้อมที่จะปกป้องศักดิ์ศรีของตระกูลเมื่อเกี่ยวกับเต๋าแห่งธนู หากนั้นเปลี่ยนอาวุธไม่ใช่ว่านางยอมแพ้หลี่ฉีเย่ ? นี้ไม่ได้หมายถึงทักษะของตระกูลเจี้ยนนั้นด้อยกว่าเขา ?

" กล้าหาญมาก แต่มันน่าเสียดายที่เจ้ามาพบกับข้า " หลี่ฉีเย่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม " ข้าไม่ปฏิเสธว่าทักษะธนูของตระกูลเจี้ยนนั้นยอดเยี่ยม แต่น่าเสียดายธนูที่อยู่ในมือของเจ้าไม่ใช่ของบรรพบุรุษ หากเป็นเช่นนั้นเจ้าอาจจะมีโอกาสต่อสู้กับข้า แต่เกาทัณฑ์ไม่สามารถทำได้ "

" เจ้าจงลิ้มรสมันด้วยตัวเองเถอะ ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงกล่าวอย่างเย็นชา " ข้าจะตัดหัวสุนัขของเจ้าและสังหารเจ้าซะ ! "

" ช่างมั่นใจจริงๆ แม้ว่าจะหยิ่งยโสไปบ้าง แต่ความมั่นใจของเจ้าไม่ใช่สิ่งที่แย่ " หลี่ฉีเย่ลูบคางของเขาและเอ่ย " ในตอนนี้ดูเหมือนข้าจะชอบเจ้าผู้หญิงน่าเกลียด ยังไม่สาายเกินไปที่เจ้าจะยอมจำนน ข้าขาดผู้ติดตามที่เป็นเหมือนหมีร้ายเช่นเจ้า ไม่มีเลยจริงๆ ข้าขาดผู้ใต้บัญชาที่จิตใจเต็มไปด้วยความกล้าหาญและมั่นใจ หากสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อข้า ที่นั่งของผู้ใต้บัญชาอันดับหนึ่งอาจจะเป็นของเจ้า "

ถึงตอนนี้เจี้ยนหวู่ซวงนั้นโกรธจนผู้ไม่ออก นางนั้นหยิ่งยโส แต่บุรุษตรงหน้านางนั้นหยิ่งยโสยิ่งกว่า และนั้นทำให้นางโกรธ ! เขานั้นต้องการให้นางเป็นผู้ติดตาม แต่นางเป็นลูกสาวของตระกูลเจี้ยนและไม่ขอทานข้างถนน !

" หุบปากขยะของเจ้าและปล่อยลูกธนูของเจ้าออกมา ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงตะโกนด้วยความโกรธ

หลี่ฉีเย่มองไปที่นางก่อนจะสายหัวและเอ่ย " น่าเสียดาย ในเมื่อเจ้าต้องการความตาย ข้าก็จะสนองให้ " หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็ค่อยๆดึงสายของเกาทัณฑ์สยบเก้าโลก

" ฉึก ! " ช่วงเวลาที่ลูกศรถูกปล่อยออกมามันกลายเป็นสีคำที่ต่างกันออกไป สวรรค์ , ขุนผล , ต่อสู้ , จู่โจม จนถึงตอนนี้หลี่ฉีเย่เพียงเคยใช้แค่คำเดียวจากลูกศร เขานั้นใช้การผสานกันของสามคำที่เหลือสลักลงไปในลูกศร อำนาจของลูกศรที่ใส่อักขระเข้าไปมากกว่าเดิมสามเท่า

ลูกศรที่เกิดจากการผสานของสี่อักขระพุ่งออกไปและเดินทางด้วยความเร็วที่ต่ำราวกับลูกศรธรรมดา

ทว่าเจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นไม่กล้าจะประมาทและลดการป้องกันของนางลง หากนางแพ้หลี่ฉีเย่ในยามนี้ มันจะกลายเป็นความอับปยศต่อตระกูลเจี้ยน

" ฉึก ! " พริบตานั้นเจี้ยนหวู่ซ่วงก็ปล่อยลูกศรของนาง ในเวลานี้มันไม่ลูกศรที่เต็มไปด้วยอำนาจกดขี่และมีความเร็วที่ช้า

ทว่าช่วงเวลาที่ศรทั้งสองดอกปะทะกัน ลูกศรของเจี้ยนหวู่ซ่วงทันใดนั้นก็ระเบิดอำนาจอมตะที่แท้จริงและกวาดผ่านไปทั่ว ราวกับมันสามารถผนึกโลกนับหมื่นได้

เพียงตอนนี้เท่านั้นที่จะพบได้ว่าลูกศรของเจี้ยนหวู่ซ่วงเป็นศรแห่งการป้องกัน ศรแห่งการป้องกันที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก

อำนาจปกป้องเมืองสวรรค์อมตะ ! นี้เป็นทักษะการยิงศรป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเจี้ยนและสามารถต้านทานการโจมตีจากสมบัติจักรพรรดิระดับชีวิตได้ มันเป็นเหมือนป้อมปราการที่แข็งแกร่ง

ต่อหน้าอำนาจปกป้องเมืองสวรรค์อมตะ ศรสวรรค์ , ขุนผล , ต่อสู้ , จู่โจมของหลี่ฉีเย่ระเบิดพลังออกและกลายเป็นศรสีเลือด ศรนี้ระเบิดกลิ่นอายอมตะและโลหิตศักดิ์สิทธิ์

" ตู้ม ! " อำนาจปกป้องเมืองสวรรค์อมตะนั้นหายไปอย่างรวดเร็วด้วยศรโลหิตของหลี่ฉีเย่

" อ้ากก ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงเปิดปากของนาและร้อง นางนั้นพูดไม่ออกขณะที่ชุดของนางเต็มไปด้วยเลือด

นางนั้นถูกศรอักขระของหลี่ฉีเย่ยิง ไม่เพียงมันจะทำลายศรของนาง แต่ยังฆ่าเจี้ยนหวู่ซ่วงด้วย

ในขณะที่พลังชีวิตของนางค่อยหายไป นางรู้สึกถึงความตายที่ใกล้เข้ามาขณะที่ตาสองข้างปิดลง

" ตู้ม ! " ตอนนี้เมื่อนางนั้นตาย แสงอมตะปะทุออกมาจากร่างกายและคลุมไปทั้งราวกับว่าจักรพรรดิอมตะกลับมามีชีวิตภายในร่างนางอีกครั้ง

ในพริบตาที่แสงอมตะปกคลุมร่างนาง ภายในพริบตามันก็แบกนางหายไป

หลี่ฉีเย่ไม่ได้ไล่ตามไปหลังจากเห็นแสงอมตะนี้ เขาเพียงมองไปยังทิศทางที่นางหายไป

หลังจากนางไปเขาก็ถูกจมูกและพึมพำ " ตระกูลเจี้ยน พวกเขาสมควรที่ชื่นชม พวกเขาสามารถนำคนที่ใกล้จะตายกลับมาได้ แม้ว่าจะด้อยกว่าการเกิดใหม่ แต่มันก็ยังท้าทายสวรรค์ "

หลี่ฉีเย่ตระหนักถึงอำนาจของลูกศรเขา มันสามารถสังหารเทพและปีศาจ มีคนน้อยมากที่สามารถทนต่อพลังระดับนี้ได้ ไม่ว่าพวกเขาจะมีร่างกายหรือพรสวรรค์ที่แท้จริงแข็งแกร่งแค่ไหน ผลลัพธ์ของมันก็มีเพียงความตายที่รออยู่

ถึงอย่างนั้นเจี้ยนหวู่ซ่วงก็ยังเป็นลูกสาวของตระกูลเจี้ยน ความรักจากคนในตระกูลทั้งหมดนั้นอยู่กับนาง นางนั้นเป็นอัญมณีที่มีค่าของพวกเขาดังนั้นพวกเขาจึงใช้ทุกวิธีการปกป้องชีวิตนาง เมื่อนางได้รับบาดเจ็บร้ายแรง อำนาจนั้นจะช่วยชีวิตนางและนำนางกลับไปยังตระกูล

ตระกูลเจี้ยนนั้นเป็นเชื้อสายจักรพรรดิ ไม่แปลกที่พวกเขาจะมีวิธีการดังกล่าว

หลี่ฉีเย่เก็บเกาทัณฑ์ของเขาขณะที่กำลังจะจากไปเขามองไปยังขอบฟ้า เขาไม่เอ่ยอะไรก่อนจะหัวเราะและจากไป

ด้านนอกของภูเขายอดสวรรค์ ในจุดที่ลึกลับมากๆนั้นมีรถม้าที่ดูธรรมดาซ่อนอยู่ นี้คือรถม้าที่แทบไม่มีใครสนใจ

หญิงชราที่สามารถระบุอายุได้นั่งอยู่ด้านนอก นางนั้นนั่งผงกหัวราวกับกำลังหลับ

ในเวลานี้เสียงที่แผ่วเบาดังออกมาจากรถม้า แม้จะเป็นเวลาสั้นๆ แต่มันก็ไพเราะอย่างมาก

คนอื่นจะรู้ได้ทันทีว่าคนที่อยู่ในรถม้านั้นเป็นผู้เยาว์ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นนางแต่เสียงนางเต็มไปด้วยเสน่ห์

หลังจากได้ยินเสียงถอนหายใจจากภายใน หญิงชราที่หลับอยู่ก็ตื่นขึ้นและเอ่ย " นางหญิงเป็นอย่างไรบ้าง ? "

" ทุกอย่างจบแล้ว เขาจากไปแล้ว " คำตอบดังออกมาจากข้างใน นี้เป็นเสียงของสตรีที่เต็มไปด้วยความไพเราะและไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดได้ เสียงนี้สามารถทำให้ผู้คนลุ่มหลง และยินดีที่จะทำทุกอย่างไม่ว่านางจะเอ่ยอะไร !

" ใครชนะ ? " หญิงชราเอ่ยถาม " บุตรสาวของตระกูลเจี้ยน ? "

" ไม่..." เสียงในรถดังออกมาอีกครั้ง " หลี่ฉีเย่ชนะ หากลูกสาวจากตระกูลเจี้ยนไม่มีอำนาจป้องกันที่ทรงพลังพอ นางคงจะตายไปแล้ว "

หญิงชรารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและเอ่ย " แม้ว่าหญิงสาวจากตระกูลเจี้ยนจะหยิ่งยโสและไม่เห็นใครในสายตา แต่นางก็มีพรสวรรค์ ข้าเกรงว่ามีรุ่นเยาว์ไม่มากที่เทียบนางได้ "

" เขามีความสามารถมากกว่านี้ " หญิงสาวภายในรถม้าเอ่ย " ข้าเกรงว่าหลี่ฉีเย่คนนี้จะน่ากลัวและทรงพลังยิ่งกว่าทุกคนที่ข้ารู้จัก "

" นายหญิงท่านคิดมากเกินไป เขาเพียงเอาชนะหญิงสาวจากตระกูลเจี้ยนได้ ไม่มีอะไรสำคัญ " หญิงชราอดไม่ได้ที่จะเอ่ย ทั้งสองคนนั้นล้วนมีต้นกำเนิดที่สามารถสั่นสะเทือนโลกนี้ได้

" ไม่ใช่ " หญิงสาวในรถม้ากล่าวน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ " แม้ว่าข้าจะไม่เห็นด้วยตา แต่ข้ารู้สึกถึงมันได้ หลี่ฉีเย่ไม่ได้ต่อสู้อย่างจริงจังและใช้เจี้ยนหวู่ซ่วงเพื่อฝึกฝน หากเขาต่อสู้จริงๆ เช่นนั้นก็ยากที่จะเอ่ยถึงอำนาจเขา..."