627

อนที่ 627 ลานหินยักษ์

นางเป็นใคร ? นางนั้นมาจากตระกูลขุนนาง เป็นฟินิกซ์ในหมู่สตรี ลูกรักของสวรรค์และมีสุดยอดความงามที่คนนับไม่ถ้วนชื่นชมรวมถึงเหล่าเจ้าชายและอัจฉริยะ ในอาณาจักรนักปรุงยาและโลกสมุนไพรหิน หลายคนนั้นไม่หลับเพราะคิดถึงนางตลอดคืน พวกเขาล้วนไม่สูญเสียจิตใจหลังจากเห็นนาง ไม่มีลืมความงดงามของนางได้หลังจากพบเจอ

แต่เมื่อคืน เจ้าสารเลวคนนี้อีกครั้งและอีกครั้งเลือกที่จะเป็นศัตรูกับนางและเอ่ยว่าจาน่ารังเกียจ และมาวันนี้เขาแสดงตัวทำเหมือนกับว่าไม่รู้จักนาง !

ทัศนคติของเขายามนี้ยิ่งทำให้นางอยากจะฆ่าเขามากยิ่งกว่าตอนที่เขาพ่นคำหยาบคายใส่นางซะอีก

ในที่สุด หญิงสาวที่หยิ่งยโสก็พยามจะสูดลมหายใจเข้าลึกและพยามระงับเจตนาฆ่า หากหลี่ฉีเย่แสดงตัวราวกับนางเป็นคนแปลกหน้า เช่นนั้นนางก็แสดงตัวให้หยิ่งยโสที่สุดเท่าที่เขาจะเคยพบเจอมา ด้วยเหตุนี้นางจึงแสดงตัวสูงส่งและไม่สามารถเข้าถึงได้ ทุกคนที่เห็นนางจะต้องลดศีรษะลง นางนั้นเต็มไปด้วยพลังและความหยิ่งยโสจนทำให้คนอื่นคิดว่านางเป็นเทพธิดาแห่งดวงดาว

นางนั้นมองลงไปยังหลี่ฉีเย่ด้วยความรังเกียจราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่ง หลังจากจ้องมองเขารอบหนึ่งนางก็ไม่ใส่ใจกับเขาอีกและเดินเข้าไปยังลานหินยักษ์

กลิ่นอายของนางนั้นกดขี่ทำให้เป่ยหวังและชิฮ่าวสั่น ทั้งสองนั้นไม่เหมือนกับหลี่ฉีเย่ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องโค้งคำนับเพราะไม่สามารถทนต่อกลิ่นอายของนางได้

หลังจากที่นางหายไป พวกเขาต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนหน้านี้พวกเขารู้สึกับว่ามีภูเขาใหญ่กดทับทำให้หายใจอย่างลำบาก เมื่อนางจากไปทำให้พวกเขาสามารถเห็นดวงอาทิตย์ได้อีกครั้ง

เป่ยหวังฟื้นคืนสติขณะที่ยังสั่นเทา เมื่อเห็นหลี่ฉีเย่กำลังจะเดินไปยังลานหินยักษ์เขาก้คว้าแขนไว้และเอ่ย " นายน้อย ท่านรู้จักตัวตนของสตรีคนนั้นมาก่อนหรือไม่ ? "

" ตัวตนอะไร ? " หลี่ฉีเย่พูดอย่างสบายๆราวกับเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้

ทัศนคติที่ไม่แยแสของเขาทำให้เปิดหวังพูดไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าหลี่ฉีเย่เป็นคนความรู้สึกช้าหรือว่าคนที่สุดยอด

เป่ยหวังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยกระซิบ " นายน้อย สาวน้อยคนนั้นเป็นคนจากตระกูลเจี้ยนหากข้าคาดเดาถูก นางนั้นเป็นลูกสาวคนโปรดของตระกูลเจี้ยน "

" แล้วยังไง ? " หลี่ฉีเย่ตอบอย่างไม่แยแส เขาไม่ได้สนใจต้นกำเนิดของหญิงสาวคนนี้

" แล้วยังไง..." เป่ยหวังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวจนแทบจะตาย

ชิฮ่าวในอีกด้านหนึ่งตะโกน " นั้น..นั้น...' ศรลำดับหนึ่ง'...ตระกูลเจี้ยน ? "

เป่ยหวังเอ่ยอย่างรวดเร็ว " มีตระกูลเจี้ยนกี่ตระกูลกันในอาณาจักรนักปรุงยาที่มีศรลำดับหนึ่ง - นอกจากตระกูลเจี้ยนนี้ ? "

หลังจากนั้นเขาก้เอ่ยเตือนหลี่ฉีเย่ " นายน้อย ตระกูลเจี้ยนเป็นตระกูลที่สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิอมตะตี้อี้ เจี้ยน เขาเป็นตัวตนที่มีชื่อเสียงด้านความโหดร้ายมากที่สุดในอาณาจักรนักปรุงยาของเรา "

เขากลัว่าหลี่ฉีเย่จะไม่รู้ความแข็งแกร่งของตระกูลเจี้ยนจึงเอ่ยต่อ " แม้ว่าประเทศไผ่ยักษ์ของเรานั้นจะแข็งแกร่ง พวกเราก็ยังห่างไกลจากตระกูลเจี้ยน อิทธิพลของพวกเขานั้นกว้างไกลและยังมีสิบขนาดดินแดนใหญ่กว่าประเทศของเรา "

" แล้วอย่างไร ? " หลี่ฉีเย่ก็ยังคงพูดประโยคเดิม

เป่ยหวังนั้นสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง เขายังจะกล่าวอะไรได้อีกหากหลี่ฉีเย่ไม่เห็นตระกูลเจี้ยนในสายตา ? หลี่ฉีเย่จากนั้นก็เอ่ย " ตอนนี้พวกเราไม่จำเป็นต้องสนใจตระกูลเจี้ยน เข้าไปกันได้แล้ว "

ไม่ได้สนใจไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รู้จักความแข็งแกร่งของตระกูลเจี้ยน ด้วยอำนาจที่ทรงพลัง จักรพรรดิอมตะตี๋อี้ เจี้ยนเพียงลำพัง ได้สร้างตระกูลขึ้นมาในอาณาจักรนักปรุงยาแห่งนี้

จักรพรรดิอมตะนั้นเป็นเผ่าหินยักษ์เลือดผสม ตอนที่อายุยังน้อยเขาเชียวชาญในการใช้ธนูและใช้มันเพื่อทดสอบเต๋าของเขา สุดท้ายเขาก็กลายเป็นจักรพรรดิอมตะที่แบกเจตจำนงแห่งสวรรค์

ทักษะธนูและลูกศรนั้นหาพบได้ยากในหมู่ผู้เชียวชาญ แต่จักรพรรดิอมตะนั้นไปถึงจุดสูงสุดด้วยทักษะดังกล่าว นี้เป็นตัวบ่งชี้ว่าเขาเป็นคนน่าทึ่งขนาดไหน ดังนั้นฉายา ' ศรลำดับหนึ่ง ' ของเขานั้นเป็นของจริง ในยุคที่จักรพรรดิอมตะนั้นครองบัลลังก์ มันมีตำนานกล่าวว่าเขาใช้ศรเพียงหนึ่งดอกฆ่าตัวตนอมตะ แน่นอนนี้เป็นเพียงตัวนานและไม่มีใครรู้ความจริง

หลี่ฉีเย่ , เป่ยหวังและชิฮ่าว เข้าสู่ลานหินยักษ์ ช่วงครึ่งแรกของการประมูลนั้นสิ้นสุดลงและสมบัติที่โดดเด่นก็ปรากฏออกมา

กระถางสวรรค์ที่ตั้งอยู่ในห้อง มันคล้ายกับหงส์ไฟที่ยืนด้วยขาและเปิดปากขึ้นสู่ชั้นฟ้า ผู้คนสามารถสัมผัสได้ถึงความร้อนที่รุนแรง ราวกับประถางนี้ประกอบด้วยเปลวไฟที่ทรราชที่สุดในโลก

" นี้คือกระถางสวรรค์ " ผู้ทำการประมูลแนะนำหลังจากที่กระถางนี้ออกมา " มันมีต้นกำเนิดที่น่าอัศจรรย์ มันมาจากถ้ำทางตอนใต้ของอาณาจักรนักปรุงยาที่ตั้งอยู่ในเปลวไฟสวรรค์ มันเป็นต้นกำเนิดเปลวไฟที่ดุร้ายจากทั้งหมด - เพลิงหงส์ไฟศักดิ์สิทธิ์ ! "

เพราะว่าในโลกสมุนไพรหินนั้นให้ค่ากับนักปรุงยาอย่างมาก อีกทั้งยังมีนักปรุงยาจำนวนมากอยู่ในปัจจุบัน พวกเขาหลายคนจึงสูดลมหายใจเข้าลึกหลังจากได้ยินคำว่า " เพลิงหงส์ไฟศักดิ์สิทธิ์ ! "

เปลวไฟต้นกำเนิดนี้เป็นประโยชน์กับนักปรุงยา ดังนั้นกระถางนี้จึงถือว่าเป็นสมบัติที่แท้จริง

ดวงตาของเป่ยหวังกลายเป็นตกตะลึงหลังจากได้ยินประกาศ เขารู้สึกได้ว่านี้เป็นสมบัติล้ำค่า ถ้าเขาได้รับสิ่งนั้นมาเขาจะพึงพอไปตลอดชีวิต

นักปรุงยาคนหนึ่งถามอย่างสงสัย " มันเป็นของจริงหรือของปลอม ? "

ผู้นำการประมูลตอบอย่างจริงจัง " ข้าสาบานด้วยชื่อเสียงของลานหินยักษ์ กระถางนี้ถูกพิสูจน์โดยสมาคมนักปรุงยา ดังนั้นแน่นนอนว่าเปลวไฟต้นกำเนิดของมันเป็น เพลิงหงส์ไฟศักดิ์สิทธิ์ อย่างแท้จริง ! "

" พวกเราจะเริ่มต้นประมูลที่เท่าไหร่ ? " ผู้เยาว์คนหนึ่งยืนขึ้นและเอ่ย " กระถางนี้จะต้องเป็นของข้าแน่ๆ ! "

ถนนนั้นมักจะแคบสำหรับศัตรู ชายหนุ่มคนนี้คือลูกหลานของตระกูลเหล่ยคนที่ขว้างทางหลี่ฉีเย่เมื่อเช้า - เหล่ยจี้ !

ทัศนคติของเขาทำให้คนอื่นรำคาญ แต่ตระกูลเหล่ยนั้นกระเป๋าหนาและพวกเขาไม่ขาดแคลนเงิน

" เนื่องจากมีคนชอบมันมาก..." ผู้นำการประมูลเอ่ย " เช่นนั้นพวกเรามาเริ่มกัน มันไม่มีาคาเริ่มต้น พวกท่านสามารถให้ราคามาได้ "

หลังจากเหล่ยจี้ได้ยินว่ามีการให้กำหนดราคา เขาทันใดนั้นก็รีบเอ่ย " ข้าประมูลห้าพันผลึกองค์รักษ์เทพสวรรค์ ! "

นักปรุงยาอีกคนเอ่ยเสนอราคา " ข้าประมูลหกพันผลึกองค์รักษ์เทพสวรรค์  ! "

ตัวตนอีกคนชายเชื่อสายทรงอำนาจเอ่ย " ข้าประมูลหกพันผลึกองค์รักษ์เทพสวรรค์ แต่พวกมันเป็นระดับมณีองค์รักษ์ "

ด้วยทั่วไปเมื่อกล่าวถึงผลึก ผลึกองค์รักษ์เทพสวรรค์นั้นมีหลายระดับ ระดับต่ำสุดคือ - องค์รักษ์น้อย เว้นแต่ว่าจะระบุระดับปกติแล้วจะใช้ระดับต่ำสุด

ในขณะที่คนอื่นๆกำลังประมูล เป่ยหวังก็เอ่ยถามหลี่ฉีเย่ด้วยความรีบร้อน " กระถางใบนี้เป็นอย่างไร ? "

เขารู้สึกว่ามันเป็นระดับที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเขาและชิฮ่าว

หลี่ฉีเย่เพียงเหลือบมองมันและเอ่ย " ไม่เลว "

" ไม่เลว...เพีบงแค่ไม่เลว..? " เป่ยหวังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยติดอ่าง " แต่เปลวไฟต้นกเนิดของกระถางนี้คือ...เพลิงหงส์ไฟศักดิ์สิทธิ์ !" 

เป่ยหวังนั้นไม่รู้ว่าจะเอ่ยสิ่งใดกับหลี่ฉีเย่ ในสายตาของเขานี้นับได้ว่าเป็นกระถางที่ดีที่สุด แต่หลี่ฉีเย่เอ่ยเพียงว่า ' ไม่เลว' นี้คือช่องว่างระหว่างทั้งสอง

หลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้สนใจเกี่ยวกับกระถางใบนี้เพราะมันไม่คุ้มค่าที่ให้เขาเสียเวลาก่อนจะเอ่ย " กระถางอื่นจะเริ่มประมูลเมื่อใด ? "

เป่ยหวังลูบคางของเขาไปมาและเอ่ย " ประอยู่ในช่วงครึ่้งหลังของการประมูลที่นี่ เฉพาะบุคคลที่ได้รับการยอมรับและทรงอำนาจคือที่ซื้อของสามชิ้นหรือจ่ายมากกว่าแปดพันผลึกองค์รักษ์เทพสวรรค์ สามารถเข้าไปได้ แน่นอนแขกผู้มีเกียรติไม่จำเป็นจะต้องเข้าประมูลในช่วงแรก "

หลี่ฉีเย่เอ่ย " เช่นนั้นพวกเราก็รอครึ่งหลัง ไม่มีอะไรน่าสนใจที่นี่ " กล่าวเสร็จเขาก้เดินออกไป

" แต่ว่า..." เป่ยหวังนั้นกำลังจะเอ่ยสิ่งใด แต่หลี่ฉีเย่ก็เดินเข้าไปข้างแล้วดังนั้นเขาและชิฮ่าวจึงรีบตามออกไป

มันมีผู้คุ้มกันอยู่ทางเข้าห้องประมูลในครึ่งหลัง หลี่ฉีเย่ถูกหยุดทันทีที่มาถึง

ผู้คุ้มกันทั้งสองคนขว้างเส้นทางของเขาและเอ่ยอย่างเย็นชา " สหายได้โปรดแสดงบัตรเชิญ หากไม่มีเจ้าควรจะจากไป "

" ข้าไม่มี " หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างสบายๆ " แต่พวกเจ้าทั้งสองควรจะให้ข้าเข้าไปข้างใน นี้เป็นเกียรติสูงสุดสำหรับลานหินยักษ์ของพวกเจ้า "

คำกล่าวที่หยิ่งยโสของหลี่ฉีเย่ทำให้การแสดงออกของทั้งสองกลายเป็นมืดมน คนหนึ่งเอ่ยอย่างเย็นชา " นี้เจ้ากำลังจะสร้างปัญหา ? "

อีกคนหนึ่งหัวเราะเยาะและเอ่ย " เจ้าควรรู้ว่าที่ไหนสามารถสร้างปัญหาได้ เจ้ามันยืนผิดที่แล้ว ! " กล่าวเสร็จมือของเขาก็พุ่งไปหาหลี่ฉีเย่...